Դանիել Իոաննիսյան. Տեղամասերում զանգվածային դեպքեր չեն նկատվել, սակայն ամեն ինչ այդքան էլ լավ չէ

Պետք է արձանագրել, որ ի տարբերություն 2013 թվականի նախագահական ընտրությունների եւ 2015 թվականի սահմանադրական հանրաքվեի, այս ընտրությունների ժամանակ դիտորդների կողմից չարձանագրվեցին լցոնումներ կամ զանգվածային կրկնաքվեարկություններ (բացակայողների փոխարեն քվեարկություններ)։ Ու թեեւ ընտրողների ստորագրություններով ցուցակները միմիայն երեկ էին հրապարակվել եւ միգուցե դեռեւս գտնվեն բացակայող քաղաքացիների անունների դիմաց ստորագրություններ, սակայն տեղամասերում զանգվածային դեպքեր չեն նկատվել։ Դիտորդները չեն նկատել նաեւ որեւէ թվանկարչություն… Ընդ որում, թվանկարչություն չի դիտվել թե՛ առանձին վերցված տեղամասերում եւ թե չի դիտվել ընդհանուր առմամբ՝ հանրապետությունում (վիճակագրական վերլուծության մեթոդով)։ Սակայն ամեն ինչ այդքան էլ լավ չէ։ Այդ ընտրություններին նախկինից ավելի շատ կիրառվեց թե՛ ընտրակաշառքը, եւ թե՛ վարչական լծակներով ընտրողների վրա ներազդեցությունը (հաճախ՝ ճնշումները)։ Այս գործում իրենց ներդրումը ունեցան պետական, համայնքային ու այլ մարմինները… Այդ թվում՝ կրթության ոլորտը, որտեղ SUT.am կայքը բացահայտեց, որ հետազոտության թիրախում հայտնված տնօրենների 80 տոկոսը Հանրապետական կուսակցության համար ցուցակներ է հավաքագրում եւ փոխանցում շտաբներ, թաղապետարաններ, քաղաքապետարաններ ու մարզպետարաններ։ Իսկ ընտրակաշաոքի առատությունը ապահովեցին տարածքային թեկնածուները։ Կային ընտրական տարածքներ, ուր, ըստ շրջանառվող լուրերի, տարբեր կուսակցությունների 10-ից ավելի տարբեր թեկնածուներ մրցում էին իրար հետ՝ ընտրողների կաշառելու հարցում… Դա նպաստեց նաեւ ընտրակաշառքի որոշակի թանկացմանը, քանի որ ընտրողների ձայների գնողները շատ էին, իսկ վաճառվող ընտրողների թիվը՝ սահմանափակ։ Դանիել ԻՈԱՆՆԻՍՅԱՆ Հոդվածն ամբողջությամբ կարող եք կարդալ «Հայկական ժամանակ» թերթի այսօրվա համարում