Հայ քաղաքական գործիչների անեկդոտները/տեսաշար/

  Քաղաքական գործիչները զուրկ չեն հումորի զգացումից եւ երբեմն սիրում են հրապարակային անեկդոտներ պատմել։ Իհարկե, իրենց պատմած անեկդոտների մեծամասնությունը քաղաքական ենթատեքստ ունի. իշխանությունը անեկդոտ է պատմում ընդդիմության մասին, ընդդիմադիր գործիչները՝ իշխանության։ Անեկդոտային փոխադարձ խայթոցները հնչում են խորհրդարանական ամբիոնից, ասուլիսներում եւ հանրահավաքներում՝երբեմն անցնելով կոռեկտության սահմանը։ Wnews.am-ը ներկայացնում է հայ քաղաքական գործիչների պատմած անեկդոտները. Սերժ Սարգսյանն այս անեկդոտը պատմել է Նոյեմբերյան քաղաքի ավագ դպրոցի դահլիճում. «Մեկը Լոս-Անջելեսից զանգահարում է Երեւան, ասում՝ բարեւ, ինչպե՞ս եք: Ասում են՝ շնորհակալություն, լավ ենք: Օվկիանոսից այն կողմ զարմանում են՝ կարո՞ղ է սխալ ենք ընկել, դա Երեւանը չէ»: Անեկդոտը պատմելուց հետո Սերժ Սարգսյանն ասել է, որ պիտի կարողանանք տրամադրություն փոխել, տեսնել նաեւ լավը, դա հույս եւ հավատ է արթնացնում: Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի երեք անեկդոտները. 1. 88-ի շարժման մի հանրահավաքի ժամանակ ցուցարարներին մոտենում է կողմնակի մի անձ ու հարցնում. -Ապե՛ր, էս ի՞նչ հաշիվ ա, ինչի՞ եք հավաքվել, գոռգոռում: -Ղարաբաղն ենք ուզում: -Սոչի՛ն ուզեք, Սոչին… Ավելի լավ տեղ ա: 2. 88-ի փետրվարի 23-ի գիշերային երթի ժամանակ ցուցարարները վանկարկում էին «Միացե՜ք, միացե՜ք»՝ մայթերին կանգնած մարդկանց կոչ անելով միանալ երթին: Երբ «Հայրենիք» կինոթատրոնն անցել էինք, մայթին կանգնած մի տղա «Միացե՜ք, միացե՜ք» կոչին պատասխանեց. «Ապե՛, ձեր էշ խելքին ընկա, մաշնես կոխին»: 3. Երբ այս հրապարակում հնչեցին գործադուլի առաջին կոչերը, մի երիտասարդ բարձրացավ հարթակ ու ասաց. «Ժողովո՛ւրդ ջան, էսօրվանից մինչև Ղարաբաղի հարցի լուծումը ամբողջ քյավառահայությունը մի մարդու պես արաղադուլ ա հայտարարում»: ԿԳ նախարար Արմեն Աշոտյանի անեկդոտը. Брежнев смотрится в зеркало: – Я стар… я очень стар… я суперстар… ԱԺ պատգամավոր Մարգարիտ Եսայանն այս անեկդոտը պատմել է ԱԺ նիստին. «Փեսան զոքանչին ուսերի վրա ման է տալիս, հարցնում են` շա՞տ ես սիրում, որ դրել ես ուսերիդ, ասում է` չէ, դրել եմ ուսերին, որ դեմքը չտեսնեմ: Հիմա որոշ պատգամավորների (խմբ.- նկատի ունի Զարուհի Փոստանջյանին) մեր ուսերի վրա տանում ենք, որ դեմքերը չտեսնենք, նրանք էլ առիթն օգտագործում են և ամեն քառօրյային դեժավյուի նման նույն բանը կրկնում»: ՀՅԴ խմբակցության պատգամավոր Արծվիկ Մինասյանը Գալուստ Սահակյանի մասին անեկդոտ է պատմել. «Դևը հանդիպում է Գալուստ Սահակյանին, ասում է` եթե մի անգամ էլ ասուլիս տվեցիր, ես ինքնասպան կլինեմ»: Նիկոլ Փաշինյանի պատմած անեկդոտը  ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանի եւ ԿԸՀ նախագահ Տիգրան Մուկուչյանի մասին. «ԱՄՆ նախագահ Օբաման զանգահարում Սերժ Սարգսյանին` խնդրելով օգնել հաղթել ընտրություններում։ Սերժ Սարգսյանն ասում է` հարց չկա և ԱՄՆ է ուղարկում ԿԸՀ նախագահ Տիգրան Մուկուչյանին: Ընտրությունների ավարտից հետո ԱՄՆ նախագահը կրկին զանգահարում է Սերժ Սարգսյանին եւ ասում՝ քո արածը քո դուրը եկա՞վ: Սերժ Սարգսյանը հետաքրքրվում է, թե ինչ է պատահել: Բարակ Օբաման պատասխանում է, որ ԱՄՆ նախագահական ընտրություններում հաղթել է Սերժ Սարգսյանը»։ ՀԱԿ խմբակցության քարտուղար Արամ Մանուկյանն այս անեկդոտը պատմել է` դիմելով Սփյուռքի նախարար Հրանուշ Հակոբյանին։ «Մեկը ռազմի դաշտից նամակ է գրում տուն, ասում է՝ օրը 200 կմ նահանջելով՝ գալիս ենք, էսպես որ գնա, տուն եմ հասնելու»։ ՀՀԿ-ական պատգամավոր Վարդան Այվազյանի անեկդոտը երկու վրացիների մասին. «Մեկը մյուսին հարցնում է՝ էսօր ի՞նչ ես կերել, ասում է` հեչ, բա դո՞ւ ինչ ես կերել, ասում է` վռիկ ապուր: Վրացին ասում է՝ էդ բա՞ն է, որ դու կերել ես, ինչին ընկերը պատասխանում է՝ իմ կերածը, քո կերած «հեչ»-ից հո լավն է»: «Միջազգային և անվտանգության հարցերի հայկական ինստիտուտի» հիմնադիր նախագահ, քաղաքական վերլուծաբան, ԱԺ նախկին պատգամավոր Ստյոպա Սաֆարյանի անեկդոտը. «Հայ բարձրաստիճան պաշտոնյան այցելում է ԱՄՆ, հյուրընկալվում իր ամերիկացի պաշտոնակցին և ընթրիքի ժամանակ հարցնում. «Էս ի՞նչի հաշվին ես դու այսպես ճոխ ապրում»։ Ասում է՝ այն կամուրջը կտեսնե՞ս։ Ասում է՝ այո՛, տեսնում եմ։ Ասում է. «Ա՛յ, այդ կումրջը կառուցած եմ, մեքենաները գնում-գալիս են, փողերը մուծում են, և ես այդպես հարստացած եմ»։ Անցնում է միառժամանակ, ամերիկացի պաշտոնակիցն է գալիս Հայաստան։ Հայ պաշտոնյան մեծ սեղան է գցում, ճոխ հյուրընկալություն, և ամերակացին հարցնում է. «Քո բիզնեսի էությունը ո՞րն է, դո՞ւ ոնց ես անում, որ այսպես լավ ես ապրում»։ Ասում է՝ ա՛յ, էն կամուրջը տեսնո՞ւմ ես։ Ասում է՝ չէ՛, չեմ տեսնում, այնտեղ կամուրջ չկա։ Ասում է՝ ա՜յ, էդ չգցված կամրջի փողերով»։