Հայաստանում մարդու իրավունքների վերաբերյալ լուրջ մտահոգությունները պահպանվում են․ HRW

Human Rights Watch միջազգային իրավապաշտպան կազմակերպությունը հրապարակել է իր ամենամյա զեկուցը:

Ըստ դրա՝ Հայաստանում մարդու իրավունքներն անհավասար են։ Մինչ իշխանությունները շարունակում են կոռուպցիայի դեմ պայքարի և օրենքի գերակայության բարեփոխումները, մարդու իրավունքների վերաբերյալ լուրջ մտահոգությունները պահպանվել են, այդ թվում՝ պետական հսկողության ուժեղացումը, լրատվամիջոցների ազատության սահմանափակումները, ընտանեկան բռնությունը, հաշմանդամություն ունեցող անձանց նկատմամբ խտրականությունը, ինչպես նաև սեռական կողմնորոշման և գենդերային ինքնության հիման վրա բռնությունն ու խտրականությունը։ Քաղաքացիական հասարակության կազմակերպություններն ընդգծել են ոստիկանության չարաշահումների վերաբերյալ անարդյունավետ հետաքննությունները, դատական անկախության բացակայությունը և քրեական դատավարություններում նախնական կալանքի չափազանց օգտագործումը։

Իշխանությունները դժվարացել են ապահովել Լեռնային Ղարաբաղից տեղահանված ավելի քան 100․000 էթնիկ հայի համար համարժեք սոցիալական պաշտպանություն, քանի որ կառավարությունն աստիճանաբար դադարեցրել է պետական վարձակալության սուբսիդիաները, ինչը շատ տեղահանված անձանց դժվար իրավիճակում է դրել։

Մարտին խորհրդարանն ընդունել է ԵՄ ինտեգրման մասին օրենքը՝ ամրագրելով Հայաստանի ձգտումը՝ միանալ ԵՄ-ին և ներառել համապատասխան իրավական շրջանակը և բարեփոխումները Հայաստանի օրենսդրության մեջ։

Օգոստոսին Հայաստանն ու Ադրբեջանը ստորագրել են ԱՄՆ միջնորդությամբ Վաշինգտոնի հռչակագիրը, որը սահմանում էր խաղաղության լայն քաղաքական շրջանակ՝ ուղղված տասնամյակներ շարունակվող Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ հակամարտության դադարեցմանը, դիվանագիտական հարաբերությունների հաստատմանը և տարածաշրջանային համագործակցության խթանմանը: Համաձայնագիրը Միացյալ Նահանգներին տալիս է բացառիկ իրավունք՝ զարգացնելու 42 կիլոմետրանոց առևտրային երթուղի Հայաստանի տարածքով, որը նաև կկապի Ադրբեջանը Նախիջևանի էքսկլավի հետ: Համաձայնագիրը նաև հանգեցրել է ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի լուծարմանը:

Հռչակագիրը խառն արձագանքներ է առաջացրել հայ հասարակության մեջ՝ արտացոլելով մտահոգություններ իրավապահ մեխանիզմների, Ադրբեջանում 23 էթնիկ հայերի շարունակական կալանքի և Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի (ԿԽՄԿ) գործողությունների փակման վերաբերյալ, որի պատճառով ընտանիքները զրկվել են կալանավորների հետ անկախ շփումից կամ իրենց բարեկեցության երաշխիքներից:

Գաղտնիության իրավունք

Հունիսին իշխանություններն ընդունել են «Ոստիկանության մասին» օրենքում փոփոխություններ, որոնք ոստիկանությանը հնարավորություն են տվել ուղիղ և ըստ պահանջի մուտք գործել պետական և քաղաքային մարմինների, պետական հաստատությունների, կայանատեղիների, շտապ բժշկական օգնության ծառայությունների և օդանավակայանների կողմից շահագործվող տեսահսկման համակարգեր: Օրենքը բավարար երաշխիքներ չունի անձնական տվյալների պաշտպանության համար։

Օրենքը նաև լիազորում է քաղաքային իշխանություններին մշակել իրենց իրավասության տակ գտնվող տեսահսկման համակարգերից ստացված անձնական տվյալները՝ փոփոխություն, որն ընդունվել է առանց հանրային խորհրդակցության։

Խոսքի և տեղեկատվության ազատություն

2025 թվականի առաջին վեց ամիսներին տեղական լրատվամիջոցների պաշտպանության խումբը գրանցել է լրատվամիջոցների նկատմամբ իրավապահ մարմինների կողմից ֆիզիկական բռնության 4 դեպք և այլ տեսակի ճնշման 61 դեպք, այդ թվում՝ սպառնալիքներ և վիրավորանքներ։ Նույն ժամանակահատվածում լրատվամիջոցները բախվել են զրպարտության 29 նոր դատական հայցի, որոնցից 15-ը ներկայացվել են պետական մարմինների կամ ներկա և նախկին պաշտոնյաների կողմից, իսկ վեցը՝ մասնավոր բիզնեսների կողմից։

2023 թվականին մեկնարկած USAID-ի 15 միլիոն ԱՄՆ դոլարի լրատվամիջոցների զարգացման ծրագրի կասեցումը տասնյակ անկախ լրատվամիջոցների կանգնեցրել է դժվարությունների առջև՝ իրենց գործունեությունը շարունակելու համար։ Ապրիլին ՀՀ կառավարությունը ստեղծել է «Հանրօգուտ մեդիամիջավայր» հիմնադրամը՝ աջակցելու լիցենզավորված հեռարձակողներին՝ սոցիալապես օգտակար բովանդակություն արտադրելու նպատակով։

Տեղական լրատվամիջոցները քննադատել են որոշումը՝ այն համարելով միակողմանի՝ համապատասխան շահագրգիռ կողմերի հետ խորհրդակցությունների բացակայության պատճառով՝ զգուշացնելով, որ այն անարդարացիորեն արտոնում է որոշակի հեռարձակողների և ստեղծում է ռիսկեր՝ պետության կողմից խմբագրական անկախությանը միջամտելու առումով։

Հաշմանդամության իրավունքներ

Հայաստանը շարունակում է չունենալ համապարփակ ծրագիր՝ հոգեբանական և մտավոր հաշմանդամություն ունեցող անձանց համար համայնքային ծառայություններ մշակելու ուղղությամբ։ Փոխարենն առաջնահերթություն է տրվում ինստիտուցիոնալ խնամքին։

Ունենալով վատ ֆիզիկական ենթակառուցվածքներ՝ սոցիալական խնամքի և հոգեկան առողջության հաստատությունները չունեն իրավունքներ հարգող հոգեսոցիալական և թերապևտիկ ծառայություններ, որոնք կօգնեն մարդկանց ապրել անկախ։

2025 թվականի օգոստոսի դրությամբ Հայաստանի 10 քրեակատարողական հաստատություններից 9-ում պահվում էին հոգեբանական հաշմանդամություն ունեցող 261 անձ, որտեղ նրանք ստանում էին քիչ կամ ընդհանրապես ոչ մի հոգեբանական աջակցություն կամ թերապիա՝ սահմանափակ դեղորայքից բացի։

2025 թվականի առաջին կեսին, ըստ հաղորդումների, 6 մարդ ինքնասպան է եղել քրեակատարողական հաստատություններում։ Նրանց մեծամասնությունն ունեցել է հոգեսոցիալական հաշմանդամություն։ Հուլիսի դրությամբ 112 մարդ, ըստ հաղորդումների, ներգրավված է եղել ինքնավնասման 35 դեպքում։

Ընտանեկան և կանանց ու աղջիկների նկատմամբ բռնություն

2025 թվականի հուլիսի դրությամբ Հայաստանի ոստիկանությունը հայտնել է ընտանեկան բռնության 893 նոր դեպքի մասին: Միայն 87 դեպք է ուղարկվել դատարան: Երեսունյոթ տուժածները հաշմանդամություն ունեցող անձինք էին՝ ներառյալ 22 կին: Ընտանեկան բռնության զոհերի համար Հայաստանի ապաստարաններն ու աջակցության ծառայությունները ներառական չեն հոգեսոցիալական կամ մտավոր հաշմանդամություն ունեցող տուժածների համար:

Սեռական կողմնորոշում և գենդերային ինքնություն

Խտրականությունը և ոստիկանության անգործությունը կամ բռնությունը շարունակում են խանգարել շատ լեսբուհիների, գեյերի, բիսեքսուալների և տրանսգենդեր (ԼԳԲՏ) անձանց հաղորդել ատելության հողի վրա հանցագործությունների մասին: Հետաքննությունները հաճախ անարդյունավետ են, և մեղադրանքները հազվադեպ են արտացոլում հոմոֆոբիկ կամ տրանսֆոբիկ մոտիվներ: Հայաստանի քրեական օրենսգիրքը սեռական կողմնորոշումը կամ գենդերային ինքնությունը չի ճանաչում որպես հանցագործությունների ծանրացնող գործոններ։

Նույնասեռականությունը շարունակում է դասակարգվել որպես հոգեսոցիալական «խանգարում», որն օգտագործվում է գեյ տղամարդկանց զինվորական ծառայությունից ազատելու համար՝ բանակում ենթադրյալ ռիսկերի պատճառով։

2025 թվականի հուլիս ամսվա դրությամբ տեղական խմբերը գրանցել են ԼԳԲՏ անձանց նկատմամբ ֆիզիկական բռնության 12 դեպք, այդ թվում՝ առնվազն 3 երեխայի, որոնցից 5-ը կատարվել են ընտանիքի անդամների կողմից։ Նրանք նաև հաղորդել են հոգեբանական բռնության դեպքերի մասին, այդ թվում՝ իրավապահ մարմինների աշխատակիցների կողմից։