Oդում Փաշինյանը շատ է վախեցել. Հնարավոր է  Եվրոպային արդեն կապ է տվել, որ սա Եվրոպայի դեմ ուղղված  հիբրիդային օդային պատերազմ է․․․

Փաշինյանը շունչը կտրելով եթեր է մտել ու տեղեկացնում, որ հեծանիվով զբոսնում է Մոսկվայում․  «Հեծանվային զբոսանք Մոսկվայում։ Էս պահին քշել եմ 26 կմ»։ Երեկ երկու ժամ ռուսական երկնքում ֆռֆռում էր ինչպես անջատված GPS-ով դրոն, այսօր իջել է գետնին ու հեծանիվ է քշում։ Մարդը բառացիորեն երեկ  ռուսական երկնքում ֆռֆռում էր ինչպես կորած սիգնալով պտտվող դրոն, այսօր իջել է գետնին ու հեծանիվ է քշում՝ այնպես, կարծես հոգեբանական փոշեկուլի կոճակը սեղմել ու անցել է «նոր ռեժիմ»։

Չեմ հասկանում մարդկանց, որոնք ասում են՝ հա, հետո՞․․․ Նրանք չեն պատկերացնում ռուսական օդում երկու ժամ ֆռֆռացող  մարդու հոգեվիճակը, երբ ինքնաթիռը վայրէջք չի կատարում։ Մենք խոսում ենք մարդու մասին, որի ինքնաթիռը երկու ժամ իջնելու  թույլտվություն չէր ստանում։ Չեն պատկերացնում այդ օդային անորոշության մեջ կախված մնալու հոգեվիճակը, երբ չգիտես՝ այդ օրը օդում պիտի մնաս, թե ռուսական ավիադիսպետչերներն  են որոշելու քո կենսագրական հաջորդ գլուխը։ Ու հիմա ուղղակի հրաշալի է,  երբ օդային անորոշությունից միանգամից անցնում ես հողային ինքնավստահության ու 26 կիլոմետրանոց ինքնաբացահայտման փուլին։ Փաշինյանը կապ է տալիս այն մարդկանց, որոնց թվում էր, թե ինքնաթիռին «վայրէջք չի տրվի» և ինքը օդում  կպտտվի արեգակի շուրջ։ Օբյեկտը կապ է տալիս ու հայտնում, որ ինքը արդեն մոսկովյան հողի վրա է և ոչ միայն լավ է, այլ «էներգիան իրեն ուտում է»։  Նա օդային ֆիասկոյից տեղափոխվել  է ֆիզիկական ակտիվության «հաղթական» տոնայնությանը։

Եթե հոգեբանական տեսանկյոնից  բացատրեմ, դա կոչվում է հոգեբանական հավասարակշռությունը վերականգնելու սիմվոլիկ ժեստ։ «Օդային անորոշություն»- ից անցել  «Գետնային ինքնավերահսկման»։ Սա սթրեսի ինքնակարգավորման դասական  ձև է, երբ մարդը սեփական կյանքի փոքր, կոնկրետ գործողություններով փորձում է վերականգնել ներքին հավասարակշռությունը։ Իսկ հոգեբանները հաստատ կվկայեն, որ օդում Փաշինյանը շատ է վախեցել։ Հնարավոր է  Եվրոպային արդեն կապ է տվել, որ սա Եվրոպայի դեմ ուղղված  հիբրիդային օդային պատերազմ է․․․

Հասմիկ Բաբաջանյան

«Հրապարակ օրաթերթ»