Բանալին ձեր մահացած հոր ափում գտա,- ասաց բժիշկը

Երեկ մտերմուհուս, ով անկողնում պառկած ու չի քայլում, երբ փորձեցի ուժ տալ, հպարտացավ՝ Ես Վանի՜ց եմ, շուտ հանձնվող չեմ, պիտի տեսնեմ մեր հաղթանակը։ Ու շատ հետաքրքիր մի բան պատմեց, որն ուզում եմ կիսվել ընթերցողիս հետ․ «Վանից գաղթած, լռակյաց իմ պապը, երբ մահանում է, հերձող բժիշկը հորս բանալի է տալիս և ասում, որ սա ձեր հոր ձեռքի մեջ սեղմած էր։ Պապս այնքան ամուր էր ափում սեղմել բանալին, , որ ափը սևացած, վնասված է եղել։ Դա պապիս տան բանալին է եղել, մինչև վերջին շունչ հավատացել է, որ տուն է դառնալու»։
Քանի՜ հարյուր հազարավոր հայեր առ այսօր իրենց ափում պահում են իրենց տան բանալին․․․ Մինչև մահ՝ պահելու, փայփայելու են, փոխանցելու են իրենց սերունդներին։
Ամբողջությամբ՝ Հրապարակ- ում