Վանոն սիրելի տղուց մի կես տարում դարձավ ատելի տղա.ազգը մարդկանց կամ սրբացնում ա,կամ անպատվում

Վանո Սիրադեղյանը լավ արձակագիր է:Շատ լավ,ու շարժման ամենաքյութ տղերքից էր:Մի քիչ լոթի,մի քիչ սիրուն,մի հարյուր գլուխ իր միջավայրից հեռու մտածող:Երբ նա սիրելի տղուց մի կես տարում դարձավ ատելի տղա,մարդիկ ,որ իրարահան .Վանո էին գոռում,սկսեցին ատամների արանքից շպրտել.էն ծիտիկ-ծիտիկ ոտանավորը չի գրածը:Ու դժվար էր տարբերակել ,սահմանել,սիրուց ատելություն այդ ճանապարհին,որ այո,Վանոն իրապես նպաստել էր ՀՀ ում ամենաթողության մթնոլորտին,բայց մնում էր լավ ,լավ շատ լավ արձակագիր,որին չէին էլ կարդացել:Ձեռի հետ անպատվում էին..Ազգն իմ խիստ ավտորիտար ,մարդկանց կամ սրբացնում ա,կամ անպատվում:Կամ էնպես շողոքորթում,որ լավ ա անպատվեր,քան էդպես անդուր շողոքորթեր:Իսկ Վանոյին պետք ա կարդալ:Ու ոչ միայն նրան:Էնքան պետք ա կարդալ,մինչև ուղեղի վրա նստած խալիֆաթը սրբվի գնա Տարօրինակ փաստեր իմ կյանքից.. Անուշ Սեդրակյանի ֆեյսբուքյան գրառումը