«Իմ կոչն ու հորդորն է՝ հետ կանգնել ներեկեղեցական կյանքը խարխլող այս նախաձեռնությունից»
Մայր Աթոռի սոցիալական ծառայությունների գրասենյակի տնօրեն Արժանապատիվ Տեր Մարկոս քահանա Մանգասարյանը հայտարարությամբ է հանդես եկել, որում մասնավորապես ասված է. «Նոր Հայաստանում նոր հայրապետ պահանջող իմ սիրելի հոգեւոր քույրեր ու եղբայրներ, խորապես մտահոգված եմ ներկա իրադրությամբ։ Սակայն այս պահին նոր հայրապետ պահանջելու անմտության կամ նման գործողությունների ինձ համար կատարելապես անընդունելի լինելու մասին չէ, որ պիտի խոսեմ։
Նախ՝ խնդրում եմ հասկացեք, որ քաղաքական հարցեր լուծող տեխնոլոգիաների ու մեխանիզմների կիրառմամբ ներեկեղեցական հարցեր չեն լուծվում, ավելին՝ դրանք միայն եւ միայն կարող են վնաս բերել Եկեղեցուն։ Օրինակ՝ Նոր Հայաստան, նոր Հայրապետ նախաձեռնության կարգախոսի տրամաբանությամբ ամեն նոր Հայաստանի կամ ամեն իշխանափոխության հետ նոր Հայրապետ ենք ուզելու։ Իսկ սա, մեղմ ասած ճիշտ չէ։ Երկրորդ՝ Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցում չկա այնպիսի պառակտում եւ բեւեռացում, որը համեմատելի կլիներ մեր ներքաղաքական իրավիճակի հետ։ Մենք չունենք ՀՀԿ-ի եւ Ելքի նման իրար հակադիր ուժեր, որ մեկի տապալմամբ եւ մյուսի իշխանության գալով բոլոր հարցերը հնարավոր լիներ լուծել։ Երրորդ՝ եկեղեցական կյանքում բարենորոգությունը կաթողիկոսին առանց կանոնական հիմքերի գահընկեց անելով եւ մեկ այլ՝ նոր հայրապետ բերելով չի լինում եւ երբեք էլ չի եղել։ Այո, ես չեմ մերժում այսօր էլ Հայ Եկեղեցում բազում խնդիրներ կան, բայց յուրաքանչյուր ոք ազատ է այդ խնդիրների մասին բարձրաձայնելու եւ լուծման իր տարբերակներն առաջարկելու ամենատարբեր հարթություններում։ Հարց՝ արդյո՞ք սպառված են բոլոր այդ հնարավորությունները, արդյո՞ք այդ խնդիրների մասին մեր ծառայակից եղբայրները բարձրաձայնել են Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի առջեւ եւ արդյո՞ք նոր հայրապետի միջոցով լուծում պիտի ստանան այդ հարցերը, իհարկե՝ ոչ։ Որովհետեւ ոչ միայն սպառված չեն բոլոր շիտակ եւ պարզ ճանապարհները՝ խնդիրները ներկայացնելու եւ լուծելու, այլ նույնիսկ համարժեք փորձ չկա արված այդ խնդիրների բարձրաձայնման։ Խնդիրները բարձրաձայնվում են ոչ թե միայն խորաններից քարոզելով կամ համացանցում տեսաուղերձով հանդես գալով կամ եղբայրական զրույցների միջոցով, այլ առավելաբար եկեղեցական ամենատարբեր ատյանների առաջ դրանք ներկայացնելով. սկսած միաբանական ժողովներից, առաջնորդների հետ հանդիպումներից, վերջացրած եպիսկոպոսաց եւ Գերագույն հոգեւոր Խորհուրդի ժողովներով։ Այնպես որ, սիրելիներս, իմ կոչն ու հորդորն է՝ հետ կանգնել ներեկեղեցական եւ համայնքային կյանքը խարխլող այս նախաձեռնությունից եւ գալ երկխոսության եղբայրների ու հայրերի հետ», – ընդգծել է Տեր Մարկոսը: