Պետք չէ նսեմացվածներին է՛լ ավելի նսեմացնել. Կարինե Հակոբյան

Հարգելի Հրաչ Մուրադյան, իհարկե, Ձեր հաղորդումների հերոսներն իրական մարդիկ են, որոնք ապրում են Հայաստանում: Նրանց, իհարկե, պետք է օգնել լուծելու իրենց խնդիրները, բայց առանց այդ ամենը շոուի վերածելու, առանց նրանց, առանց այն էլ նսեմացվածներին, է՛լ ավելի նսեմացնելու, առանց նրանց միջոցով հայության շրջանում հուսահատություն տարածելու, մանավանդ Սփյուռքում, որտեղ անհրաժեշտ է, որ հայը չամաչի իր հայ լինելու համար։ Չգիտես ինչու է <<Կիսաբաց լուսամուտները>> ցուցադրվում այնտեղ: Այդ մարդկանց, որոնք, բարեբախտաբար, շատ փոքր տոկոս են կազմում Հայաստանում, ես աղքատությունը նկատի չունեմ, այլ նրանց բարքերը, հեռուստատեսությամբ ի ցույց դնելը որևէ տեսանկյունից արդարացված չէ։ Այսօր, երբ վերացել է պետական ղեկավարության և ժողովրդի միջև անջրպետը, հեռուստատեսությանը ոչինչ չի խանգարում որպեսի ծառայի հասարակության նպատակների իրակացմանը և նպաստի ժողովրդի ճաշակի և կենսամակարդակի բարձրացմանը։ Խոսքի ազատությունը պարզ է, այն չէ, որ ով ինչ ուզի խոսի, այլ այն, որ խոսքը ուժ ունենա և իմաստ։ Եվ հեռուստատեսության անկախությունն այն չէ, որ հեռուստատեսությունը աննպատակ խարխափի ՝ կապկելով ռուսական կամ ամերիկյան այս կամ այն շոուն, այլ, որ նա նպատակ ունենա և այդ նպատակը ծառայի ժողովրդին և այդ ժողովրդի շահերը պաշտպանող պետությանը։ Ես հեռուստատեսությունը գիտեմ ներսից, դրսից և բոլոր հնարավոր կողմերից՝ քաղաքական, հասարական, գեղարվեստական և երևի դա է պատճառը, որ այն շատ եմ կարևորում նաև այսօր, երբ պետության գործիքները գնալով պակասում են: Ես չեմ թաքցնում, որ ուրախ կլինեմ, եթե հայկական հեռուստալիքներով այլևս չդիտենք այն, ինչ չենք ուզում, որ դիտեն մեր երեխաները: Այդ թվում են <<Կիսաբաց լուսամուտները>>, ինչպես նաև Հանրայինի <<Խմբագրություն>>, կարծեմ, սերիալը և էլի ուրիշ գռեհիկ բարքեր տարածող հաղորդումներ և ֆիլմեր, որոնք առանց դուռը թակելու, պատեհ և անպատեհ մտնում են մեր տուն և փորձում են ստեղծել այն աշխարհը, որտեղ մենք չենք ուզում ապրել և, որի դեմ մենք շարունակում ենք պայքարել: Այս մասին գրել է Կարինե Հակոբյանը ֆեյսբուքյան իր էջում