Թուրքիան, Բեկչյանին մերժելով, ձեռնոց է նետում նաև Գերմանիային

Գերմանական «Ցայթ»-ը փետրվարի 23- ին անդրադարձել է անցյալ ամիս Պոլսից Գերմանիա վերադարձած Գարեգին արքեպիսկոպոս Բեքչյանի դեմ թուրքական պետական մեքենայի ճնշող գործելակերպին, երբ վերջինս հայ համայնքի ընտրությամբ տեղապահի պաշտոնն էր ստանձնել՝ մի առաքելությամբ՝ կազմակերպելու Պոլսի հայոց պատրիարքի ընտրությունը: Թուրքական պետությունը ճնշում է ոչ միայն ռեժիմին ենթադրաբար ընդդիմադիր անձանց, այլեւ կրոնական փոքրամասնություններին, գրում է պարբերականը՝ Բեքչյանի պարագան վկայակոչելով, իսկ դրա պատճառ նկատում նրա՝ ցեղասպանության մասին հստակ արտահայտվելը: Դիվանագիտության տեսակետից առանձնահատուկ զգայուն մի հանգամանք եւս՝ նա Գերմանիայի քաղաքացիություն ունի, գրում է Սյուզաննե Գյուսթենն իր հեղինակած ծավալուն հոդվածում: Պոլսի պատրիարքի տեղապահի պաշտոնում 10 ամիս գործունեություն ծավալած Բեքչյանի հանդեպ թուրքական իշխանությունների ոչ սիրալիր վերաբերմունքը հեղինակը բխեցնում է նրա՝ 1915- ի իրադարձությունները բացահայտ ցեղասպանություն որակելուն, որ «Թուրքիայում դեռ տաբու է»: Սա հստակ նշան է, որ 1915-ի իրադարձությունների վերաբերյալ հրապարակային քննարկումը կշարունակի խոչընդոտվել, իսկ Պոլսում 60 000-անոց հայկական համայնքի ներքին գործերը դարձյալ վերահսկելու է պետությունը: Համայնքն իհարկե 1915- ի ողբերգությունից մազապուրծ վերապրողների ժառանգներն է ներկայացնում, նրանցից է նաեւ 1942- ին լույս աշխարհ եկած Բեքչյանը, որի մոր կողմի ազգականները զոհ են գնացել կոտորածին, իսկ կոշկակար հայրը, անկարող լինելով վճարել ոչ մահմեդականներին պարտադրված հատուկ տուրքը, բռնաճնշումների հետեւանքով հայտնվել է Ասքալեի աշխատանքային ճամբարում: 1955- ին ականատես լինելով Ստամբուլում հույների եւ հայերի դեմ գործադրված բռնություններին, պատմության դասին հակահայկական կոչերին՝ հոգեւորականի ուղին ընտրած Բեքչյանը 1965- ին տարագրվեց Գերմանիա՝ ուսումը շարունակելու: Նա ակտիվ մասնակցություն ունեցավ Գերմանիայում եւ Ֆրանսիայում հայ համայնքի կազմակերպման գործում, ստացավ ԳԴՀ քաղաքացիություն, իսկ 1991- ից ստանձնեց Գերմանահայոց հոգեւոր առաջնորդի պաշտոնը: Գերմանիա Հոդվածն ամբողջությամբ կարող եք կարդալ «Ազգ» թերթի այս համարում