Կառավարությունը պետք է բաց լինի, այլ ոչ թե՝ նիստը

Օրենքի նախագիծը, որով նախատեսվում է առաջիկայում կառավարության նիստերը դռնփակ անցկացնել, երեկ ինչպես մասնագիտական, այնպես էլ հասարակական, նաեւ քաղաքական շրջանակներում աշխույժ արձագանքների առիթ տվեց: Նշենք, որ ներկայումս կառավարության նիստերը ուղիղ հեռարձակվում են։ Լրագրողները, հանրությունը, ցանկացած ոք կարող է կառավարության նիստերի ընթացքին հետեւել ուղիղ հեռարձակմամբ: Ներկայացված օրինագծով առաջարկվում է, որ կառավարության նիստերը դռնփակ անցկացվեն: Այսինքն՝ եթե նախագիծն ընդունվի, կառավարության նիստերն այլեւս ուղիղ չեն հեռարձակվի: Հաջորդած արձագանքներում հիմնականում մտահոգություն էր արտահայտվում, թե սա հետքայլ է կառավարության աշխատանքի թափանցիկության, հաշվետվողականության ապահովման տեսանկյունից, ժողովրդավարական սկզբունքներից եւ այդպես շարունակ: Մենք, ճիշտն ասած, այլ տեսակետ ունենք այս հարցում, իսկ ներկայացված մտահոգությունները, մանավանդ թափանցիկությունից կամ հաշվետվողականությունից խուսափելու վերաբերյալ գնահատականները չափազանցված են թվում: Բայց, նախ, տեսնենք, թե կառավարության ներկայացուցիչը, տվյալ դեպքում՝ արդարադատության նախարար Դավիթ Հարությունյանն ինչպես է հիմնավորում ներկայացված մոտեցումը: Կառավարության երեկվա նիստից հետո, լրագրողների հետ ճեպազրույցում (այս ընթացակարգային պահը պարզապես արձանագրենք, քիչ անց՝ հատուկ ընդգծելու համար) խնդրո առարկա «Կառավարության կառուցվածքի եւ գործունեության մասին» օրենքի նախագծի ու մտահոգություններ հարուցած դրույթի վերաբերյալ նա մասնավորապես նկատեց. «Եթե դուք ընտանիքում ձեր տիկնոջ հետ վիճեք, դա մի բան է, իսկ եթե ներկա լինի երրորդ անձը, անմիջապես ձեր վեճը կստանա այլ երանգ: Դուք ստիպված հաշվի կառնեք երրորդ անձի ներկայությունը: Ձեր բանավեճը կամ ձեր փաստարկները ներկայացնելիս, բնականաբար, հաշվի կառնեք այլ անձանց ներկայությունը»: Ասել կուզի, նիստի ընթացքում կառավարության անդամները պետք է, կամ ցանկալի է, որ ավելի անկաշկանդ լինեն, իսկ յուրօրինակ «տեսահսկողությունն» ամեն դեպքում լարվելու առիթ է տալիս: Ավելին՝ Դավիթ Հարությունյանը նշեց, որ ուսումնասիրել են այլ երկրների փորձը եւ արձանագրել, որ աշխարհում չկան երկրներ, որոնց կառավարության նիստերն ամբողջովին հեռարձարկվում են: Այսինքն՝ Հայաստանն այս հարցում բացառություն է: Դ.Հարությունյանն այդպես էլ նշեց. «Մենք բացառություն ենք, որտեղ կառավարության նիստերը բաց են եւ դրանց մասնակցում են մեծ թվով անձինք, որ կառավարության անդամ չեն, ինչը ունենում է բացասական հետեւանքներ»: Արդարադատության նախարարի խոսքով՝ դռնփակ նիստերը հնարավորություն են տալիս ավելի անկեղծ ու քննադատական հայացք ուղղել կառավարության անդամների առաջարկներին, ի լրումն՝ իրականում բուռն քննարկումներ ծավալվում են կառավարության՝ ուղիղ հեռարձակված նիստերից դուրս: Ինչ վերաբերում է թափանցիկության սկզբունքին, ապա դռնփակ նիստեր անցկացնելը, ինչպես նշեց արդարադատության նախարարը, չի նշանակում, որ կառավարության գործունեությունը չպետք է լինի թափանցիկ: Նախագծում ամրագրված է, որ վարչապետի պարտականությունն է ապահովել կառավարության նիստերի թափանցիկությունը հանրության համար. «Երբ հարցերը քննարկվում են, ապա կառավարության անդամները պետք է հնարավորինս այդ քննարկմանն ակտիվ մասնակցեն: Այսօր, երբ այդ հարցերը քննարկվում են կառավարության նիստից դուրս, ստացվում է, որ կառավարության ոչ բոլոր անդամներն են մասնակցում այդ քննարկումներին: Այնպես որ, դռնփակ նիստերը թույլ են տալիս ժողովրդավարություն ապահովել կառավարության նիստի ներսում»: Դե ինչ, նախարարի փաստարկներն ու հիմնավորումներն ընկալելի են: Հոդվածն ամբողջությամբ կարդացեք «Հայոց Աշխարհ» օրաթերթի այսօրվա համարում