Դեսպան դառնալու անսպասելի սկզբի մասին՝Արմեն Սարգսյանը
Շանթ հեռուստաընկերության եթերում հայտարարել է Մեծ Բրիտանիայում ՀՀ արտակարգ և լիազոր դեսպան, Հանրապետական կուսակցության կողմից ՀՀ 4-րդ նախագահի պաշտոնին առաջադրված Արմեն Սարգսյանը։ «Կարելի է ասել, որ սա անսպասելի սպասվածն էր: Բազմիցս իմ անունը այս կամ այն մարդիկ շահարկել են, ամեն նախագահական ընտրությունների, վարչապետի նշանակման ժամանակ, ընդ որում դրան շատ հանգիստ էի վերաբերվում: Սակայն 2000 թվականից հետո, երբ հեռացա դիվանագիտական աշխատանքից, ինչ որ իմաստով դարձա ազատ մարդ, կյանքս փոխվեց դեպի համալսարան, դեպի միջազգային ինստիտուտներ, դեպի խորհրդատվական աշխատանք մեծ ընկերությունների հետ՝ Bank of America, Alcatel և այլն: Նախ և առաջ, ես շատ լավ վարձատրվում էի, և դա հոյակապ փորձ էր ինձ համար և երկրորդը՝ հոյակապ դպրոց էր՝ փորձել այն մտքերը, այն առաջարկները, որոնք կան իրական կյանքում, որոնք կան տնտեսության մեջ, և երրորդը, սովորել նախ և առաջ էներգետիկ ոլորտը, նավթային ոլորտը , հեռահաղորդակցության ոլորտը, մի շարք ուրիշ ոլորտներ, այսինքն, իրական կյանք մտա այդ ճանապարհով»,- ասել է Արմեն Սարգսյանը։ Արմեն Սարգսյանն ասել է, որ այդ ճանապարհի սկիզբն իր համար շատ ցավալի է եղել, որովհետև իր` դեսպան դառնալու պատմությունը ոչ այլոց, ոչ էլ իր կողմից էր ծրագրված։ «Եղավ այն ողբերգական դեպքից հետո, երբ շատ լավ դեսպան Կարինե Ղազինյանը ծանր հիվանդությունից, վիրահատվելուց հետո Միացյալ Նահանգներում մահացավ։ Կարինեն ուսանողական ընկեր էր, որին ես Լոնդոնում շատ աջակցում էի ամեն ինչով, որպեսզի իր պարտականությունները կատարի։ Նա շատ եռանդուն, լեցուն,շատ հայրենասեր անձնավորություն էր։ Երկար ժամանակ դեսպանի տեղը դատարկ մնաց, երբ նախագահի հետ 2013 թ․ամռանը խոսում էինք, նա ինձ առաջարկեց վերադառնալ։ Այդ ժամանակ նույնպես ժամանակ խնդրեցի, որ մտածեմ, չնայած դեսպանի պաշտոնն ինձ համար ծանոթ էր։ Իրականում միևնույն է, այդ կոչումն առանց պաշտոնի կատարում էի՝ ներկայացնելով մեր երկիրը բոլոր հնարավոր ձևերով, սակայն խնդրեցի ժամանակ և ասացի՝ կհամաձայնեմ, եթե ես այդ աշխատանքը կատարեմ առանց վարձատրվելու՝ բոլոր իմաստներով` ո՛չ աշխատավարձ, ո՛չ տան վարձ, ո՛չ մի բան»։ Նախագահի՝ ՀՀԿ-ի առաջադրած թեկնածուն այդպիսով փորձել է ինչ-որ ձևով աջակցել հանրապետությանը, կառավարությանը, բյուջեին, որովհետև, նրա ձևակերպմամբ, դեսպանի ծախսերը բավականին մեծ են, և ընդհակառակը՝ իր և ընտանիքի միջոցներից շատ միջոցառումներ է ձեռնարկել, համարելով իր կողմից «հայրենիքին լրիվ չվերադարձրած պարտքի մի մաս»։
