Քեզ մեկ դրամն էլ է շատ…
Նիկոլ Փաշինյանն անդրադարձել է իր աշխատավարձի վերաբերյալ քննարկումներին՝ նշելով.
«Եթե ես 1 դրամով վարչապետ աշխատեմ և հարցնեք՝ այս կոստյումը որտեղի՞ց, ի՞նչ եք սնվում, ի՞նչ եմ պատասխանելու։ Մեկ դրամները պետության արժեզրկելու մասին են, պետությունը կոնկրետ մարդկանց գրպաններում տեղավորելու մասին են»։
Երբ ղեկավարը հանրությանը, երկիրը թողնում է «երեսի վրա ընկած», դա առաջացնում է խոր հիասթափություն և անվստահություն։ Մարդիկ հարցնում են՝ «Ինչների՞ս է պետք այս ղեկավարը, որ ամեն ինչի պատասխանատուն է, բայց չի հոգում մեր, երկրի անվտանգության մասին»։
Հասարակության ուղեղում չի տեղավորվում Փաշինյանի ասածը։ Այստեղ գալիս է «քեզ մեկ դրամն էլ է շատ » արտահայտությունը։ Սա ի՞նչ է նշանակում. խոսքը ոչ թե մեկ դրամ ստանալուն է վերաբերվում, այլ անարդարության զգացողությանը, որ կա հասարակության մեջ։ Նրանք սթափ գնահատում են ոչ միայն փողի չափը, այլ արդարության չափանիշը. սա մարդկային ցանկություն է՝ արդարապես բաշխել բեռները։
Փաշինյանի ասածը՝ «1 դրամ աշխատելը պետության արժեզրկման մասին է», մարդկանց ուղեղում չի տեղավորվում, որովհետև հանրությունը դա չի տեսնում իր կյանքի, իր խնդիրների և իր ապագայի լույսով։ Մարդիկ իրավացիորեն հարցնում են. «Քանի՞ լավ բան ես ավելացրել մեր երկրին, որ այդ թանկ կոստյումն ու բարձր աշխատավարձը արդարացվի»։
Հասարակությունը սպասում է առաջնորդից մոտեցում՝ հոգալու մարդկանց մասին, ոչ թե պաշտպանելու սեփական դիրքը կամ կոստյումը։ Հիշենք խոսքը՝ կոստյու՞մն է քեզ գեղեցկացնելու… Երկրի ղեկավար ես կոչվում, ունկնդիր եղիր ժողովրդիդ, ոչ թե պաշտպանվիր, թե հաց պիտի ուտես կամ կոստյում հագնես։ Ի դեպ, էլի եմ գրել, «գործընկեր» Թրամփդ աշխատավարձ չի ստանում, բայց լաց չի լինում։
Հասմիկ Բաբաջանյան
«Հրապարակ օրաթերթ»
Հետևեք մեզ Viber-ում
