Ուղիղ սպառնալիք՝ Հայաստանի ազգային անվտանգության համար

Նիկոլ Փաշինյանի հայտարարությունը՝ «Հայաստանի և Ադրբեջանի էներգետիկ համակարգերը միանալու են իրար», եթե իրականացվի, ուղիղ սպառնալիք է Հայաստանի ազգային անվտանգության համար։ Էներգետիկան ռազմավարական ոլորտ է, և դրա նկատմամբ վերահսկողությունը պետության ինքնիշխանության կարևոր բաղադրիչներից է։

ՔՊ-ական կողմը փորձում է ներկայացնել սա որպես տնտեսական շահ՝ խոսելով ավելի էժան էներգիայի, տարածաշրջանային համագործակցության և տեխնիկական արդյունավետության մասին։ Սակայն նման համագործակցությունը կարող է աշխատել միայն այն դեպքում, երբ կողմերը վստահելի, հավասար և քաղաքականորեն կանխատեսելի գործընկերներ են։

Բայց հարցն այն է՝ ո՞վ է որոշել, որ Ադրբեջանը վստահելի գործընկեր է Հայաստանի համար։ Նիկոլ Փաշինյանը չպետք է դա որոշի։ Նիկոլ Փաշինյանը վաղուց Հայաստանը չի ներկայացնում։ 

Եթե Հայաստանը ներկայացնող ղեկավար ունենայինք, նա կտեսներ էներգետիկ կախվածության վտանգը, անվտանգության ռիսկերը և ռազմավարական լծակների կորստի սպառնալիքը։ Նա կհասկանար, որ էներգետիկան կարող է վերածվել քաղաքական շանտաժի գործիքի, ինչպես դա արդեն կիրառվել է Արցախում։ 
Ճգնաժամային պահին Ադրբեջանը կարող է շատ պարզ ասել․

«Եթե չհամաձայնեք մեր քաղաքական պայմաններին, էներգիան կսահմանափակենք»։ Այսինքն՝ հոսանքը կարող է դառնալ բանակցային ճնշման միջոց։

Իսկ երբ Հայաստանը ներկայանում է պարտված, մշտապես զիջող և թույլ դիրքերից, նման կախվածությունը նշանակում է մեկ բան՝ ազգային ինքնուրույնության հերթական կորուստ և պետական ինքնիշխանության էլ ավելի թուլացում։ 
Սա տնտեսական նախագիծ չէ։ Սա անվտանգության հարց է։ Եվ նման հարցերում պետությունները չեն խաղում իրենց ապագայի հետ։ Խնդիրը երկրի ռուբիլնիկը չէ, դա խնդրի հետևանք է։  Խնդիրը այն է, որ Հայաստանը ներկայացնողը  վաղուց իր ուղեղի ռուբիլնիկն է անջատել։ Ամենամեծ վտանգը ոչ թե էներգետիկ համակարգերի միացումն է, այլ իշխանության մտածողության լիակատար անջատումը։

Հասմիկ Բաբաջանյան

«Հրապարակ օրաթերթ»