Ինչ է անհրաժեշտ դնել սեղանին Ամանորին. Սեդրակ Մամուլյանը հայտնում է դրանց բացատրությունը

«Հայկական խոհարարական ավանդույթների զարգացում և պահպանում» հ/կ ղեկավար Սեդրակ Մամուլյանն այսօր նշեց, որ հատուկ Ամանորի համար կան ծիսական կերակրատեսակներ: «Ի ուրախություն մեզ՝ հիմնականում պահպանված են տոնածիսական կերակուրները հենց Ամանորին: Նախկինում շատ սեղաններին դրվում էին չրեր, կերակուրներից՝ անուշապուրը, որի իմաստը կայանում էր նրանում, որ տարին անուշ լիներ: Կճախաշ էին պատրաստում՝ կճուճի մեջ տարբեր ընդեղեններ: Ամենահիմնական կերակուրը տարեհացն է և քաշիկան: Տարեհացը հացի տեսքով քաղցր թխվածք է, որի մեջ կա՛մ մետաղադրամ են դնում, կա՛մ մի հատիկ, և բաժանվում էր ընտանիքի անդամների թվով, ում ընկներ այդ հատիկը, իրեն այդ տարի հաջողություն էր սպասվում: Նույն ծիսականների շարքում է քաշիկան կամ Նավասարդի հարիսան: Դա նույն հարիսայի բաղադրությունն է՝ գառան մսով, այսինքն՝ ձավար և գառան միս: Այն հարիսայից տարբերվում է նաև պատրաստման եղանակով՝ չի հարվում, չի խառնվում, որ գալիք տարին խառնակ չլինի, պատերազմներ չլինեն»,- նշեց պարոն Մամուլյանը: Ինչպես ասաց՝ Ամանորը նշելու օրը մեր իրականության մեջ փոխվել է 3 անգամ: Նախ այն նշվել է մարտի 21-ին, երբ սեղան են դրվել ուտեստներ մեր մառաններից, ապա՝ սեպտեմբերի 11-ին, երբ Հայկը գետնեց Բելին: Եվ վերջապես, ներկայումս Ամանորը տոնում ենք հունվարի 1-ին: Այս իսկ պատճառով ժամանակաշրջանների ընթացքում սննդի համակարգը նույնպես փոխվել է, որովհետև եղանակային պայմանների հետ կապված՝ կարող են փոփոխվել նաև կերակուրները: Ինչ վերաբերում է ամանորյա աղցաններ դնելուն, ապա Մամուլյանը նշեց, որ ներկայումս մարդիկ մոռացել են, որ աղցանը նրա համար է, որ մեր օրգանիզմը նախապատրաստվի սննդի ընդունմանը, այնինչ կատարվում է հակառակ պրոցեսը: Նա խոհրդուրդ տվեց կտրականապես հրաժարվել աղցանի մեջ թթվասեր, մայոզնեզ լցնելուց, այլ դրանք փոխարինել կիտրոնով, ձեթով, քացախով, պաստեղով: