«Չեմ հասկացել»-ը նույնն է, ինչ «գիժ խաղալ»-ը
Նիկոլ Փաշինյանն ինքն է պարզ ասում, որ 2018-ին իշխանության գալուց հետո բանակցային գործընթացից բան չի հասկացել․ «2018 թվականին վարչապետ եմ դարձել, ես խնդիր եմ դրել համանախագահների առաջ, ասել եմ՝ այստեղ թղթեր կան լիքը, ես հիմա չեմ հասկանում, այս թղթերից որն է այս պահի մեկնարկային կետը, բանակցային գործընթացի նախորդող շրջանի ամփոփումը, սեղմագիրը»։
Պետք է հասկանալ՝ ինչու է նա ասում՝ չեմ հասկացել։ Եթե հասկանանք այդ պատճառաբանության հիմքը, այլևս չենք տրվի մակերեսային հարցերին՝ «իսկ ինչու՞ չես խորհրդակցել», «ինչու՞ չես պարզաբանել» և այլն։ Որովհետև հենց այդ հարցերն էլ ավելի են ամրապնդում նրա ստեղծած պատկերը՝ թե ինքը «իրոք բան չի հասկացել» և «թղթերի մեջ կորել է»։
Բայց իրական հարցն է՝ ինչու՞ է Փաշինյանն ընտրում իրեն որպես չհասկացող ներկայացնել։ Այլ բան է, երբ հանրությունը տեսնում է, որ ինքը ոչ մի բան չի հասկանում, իր ոչ կոմպետենտության պատճառով երկիրը կանգնեցրել է պետականությունը կորցնելու վտանգի առաջ։ Ու բոլորովին այլ բան է, երբ ինքը դա բարձրաձայնում է՝ որպես արդարացում։
Պետք է հասկանալ շատ պարզ ճշմարտություն՝
«Չեմ հասկացել»-ը քաղաքական պատասխանատվությունից խուսափելու փորձ է։
Եթե 2018-ին չի հասկացել և մոտեցել է պետության համար կենսական գործընթացին առանց նվազագույն պատրաստվածության, դա արդարացում չէ, այլ ինքնախոստովանական մեղադրանք է։
Ինքը խոստովանում է, որ «չհասկանալով» նստել է պետության ղեկին, և արդյունքում երկիրը տարել անդունդ։ Իսկ հիմա ասում է՝ «մեղավոր չեմ, որովհետև վարորդական վկայական չունեի»։
Սա քաղաքական պատասխանատվությունից ազատվելու փորձ է։
Փաշինյանը փորձում է «չեմ հասկացել»-ը դարձնել արդարացում, բայց դա չի աշխատում։ Նա պետության ու միջազգային կառույցների ամբողջ համակարգը դիտավորյալ ներկայացնում է որպես «լիքը թղթեր», որպեսզի քաղաքական պատասխանատվությունից խուսափի։
Բայց քաղաքական պատասխանատվությունը չի չեղարկվում անտեղյակությամբ։
Ի վերջո՝«Չեմ հասկացել»-ը նույնն է, ինչ «գիժ խաղալը»։ Նա նույն դերում է։
Հետևեք մեզ Viber-ում
