Ինչ է հուշում Սերժ Սարգսյանը Հովիկ Աբրահամյանին և Սեյրան Օհանյանին
Սերժ Սարգսյանի վերջն հարցազրույցի առանցքային ուղերձները շարունակում են քննարկվել քաղաքական շրջանակներում: Դրանցից մեկը իշխանությունից հեռացածներին ոչ պատահական անդրադարձն էր: <<Կառավարությունում կան անդամներ, որոնք երկարակյաց են՝ 2008թ-ից աշխատում են, մյուսները հեռացել են։ Ընդհանրապես, ինչպե՞ս եք վերաբերվում հեռացած պաշտոնյաներին, կարծո՞ւմ եք, որ նրանք հեռացել են, և այսպես ասած նրանց ժամանակը անցել է, պետք չէ, որ վերադառնան, թե, այնուամենայնիվ, նորից կարող են վերադառնալ՝ երկրորդ կամ երրորդ անգամ շանս տալ>>,- հարցին Սերժ Սարգսյանը տարողունակ պատասխան է տվել: <<Ես շատ խորը հարգանք ունեմ նրանց նկատմամբ, ովքեր երբևէ ծառայել են Հայաստանի Հանրապետությանը, բայց իմ ասածը չի նշանակում, որ այդ մարդիկ անփոխարինելի են, կամ այդ մարդիկ մշտապես պետք է լինեն ծառայության մեջ։ Իմ ասածը չի նշանակում, որ ովքեր գնացել են, գնացել են հավերժ, հավիտյան, տրամաբանությունը հետևյալն է՝ նախ ցանկացած կառույց, այդ թվում նաև պետական կառույցները պետք է թարմացվեն, լճացումը անթույլատրելի է։ Երկրորդ՝ մենք այդ թարմացումը պետք է զուգակցենք փորձի հետ։ Լավ գաղափարները միշտ փայլուն հնարավորություններ են, ես շատ հարգանքով եմ վերաբերվում լավ գաղափարներին, նորարարություններին, բայց նորարարությունները չպիտի լինեն այնպիսիք, որպեսզի հետագայում խոշոր պրոբլեմներ հարուցեն։ Եթե կարճ պատասխանելու լինեմ Ձեր հարցին, ապա հետևյալն է՝ այստեղ ամեն դեպքում անհատական մոտեցում է ցուցաբերվում>>,-ասաց նա: Իհարկե, Սերժ Սարգսյանին վատ ճանաչողներն անգամ կփաստեն, որ ՀՀ երրորդ նախագահը զարմանալի նախասիրություն ունի կադրային բազայի ընտրության հարցում: Նա կարող է իր շուրջը հավաքել բազմաբղետ ու տարատեսակ գործիչների, անգամ այնպիսինների, որոնց մասին չես էլ կարող հիշել. թե որ թվի, որ հեղափոխությանն են մասնակցել, ընդհանրապես կապ ունեն մեր օրերի ու իրականության հետ, թե չունեն, Սերժ Սարգսյանը չի սիրում դիլխոր թողնել որեւէ մեկին՝ արժան-անարժան, խելացի, թե ոչ այնքան, եթե պատկերավոր ասենք նա կադրային բազայի ընտրության հարցում օգտագործած <<զապչաստի> կոլեկցիոներ է հիշեցնում, որտեղ կան տարբեր կալիբրի ու տարբեր նախասիրությունների ներկայացուցիչներ՝ սկսած Արտաշես Գեղամյանից ու Խոսրով Հարությունյանից, վերջացրած Վիկտոր Դալլաքյան եւ այլոք: Ի տարբերություն Ռոբերտ Քոչարյանի, ով իր ուրույն ու ընդգծված թիմն ուներ եւ այդ շրջանում քաղաքական հասարակությունը բաժանված էր սեւի ու սպիտակի, ապա Սարգսյանի դեպքում այդ սահմանը չի զգացվում, այսօրվա մոլի ընդդիմադիրը վաղը կարող է իշխանական դառնալ: Ի դեպ, Քոչարյանը չէր էլ թաքցնում իր նախընտրությունները եւ հրապարակավ հայտնում էր այդ մասին ու կացնային քաղաքականություն վարում, շատերն են հիշում նրա այն հայտարարությունը, թե գործիքակազմը փչացած է ու պետք է փոխել նորով՝ նկատի ուներ առաջին նախագահի կադրերին, սակայն Սերժ Սարգսյանը ոչ թե փոխում է հին գործիքակազմը, այլ շուշաթուղթ է անում ու կրկին օգտագործում: Վերադառնալով նրա հայտարարությանը, թե պատրաստ է ընդունել հեռացածներին, անշուշտ, կարող ենք ասել, որ խոսքը ոչ թե օրինակ Մհեր Սեդրակյանի կամ նրա կալիբրի գործիչների մասին է, որոնց հեռացումը առանձնապես նշանակալի հարված , եթե չասենք հակառակը, այլ նախկին վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանի, Գագիկ Բեգլարյանի եւ պաշտպանության նախկին նախարար Սեյրան Օհանյանի:Եթե Գագիկ Բեգլարյանը իր հարցերը մեծ հաշվով լուծեց, նա որդուն նշանակել է Կենտրոնի փոխթաղապետ,դրան զուգահեռ ջերմ շփումներ ունի իր քավոր Սամվել Կարապետյանի հովանավորչությամբ վարչապետ դարձած Կարեն Կարապետյանի հետ, ապա բաց է թողնված մյուս երկուսի հարցը: Սերժ Սարգսյանի մեսիջը ըստ էության նրանց է ուղղված, որոնք իշխանության ներսում լուրջ դերակատարում են ունեցել, համարվել են թիմի առանցքային ներկայացուցիչներ, որոնք կարող են համակիրների ստվար զանգված ձեւավորել:Ապրիլից առաջ,բայց ինչ-ինչ ավելորդ լարվածություն ոչ ներկա ,ոչ էլ նախկին թիմակիցների կողմից պետք չէ Սերժ Սարգսյանին: Սերժ Սարգսյանը նրանց բաց տեքստով հրավիրում է <<տուն>>, բայց նաեւ շեշտում է, որ խաղի կանոնները ինքն է թելադրում ու բոլորի հարցում անհատական մոտեցում է դրսեւորում: Հ. Գ.-Սերժ Սարգսյանը անհաջող համեմատություն է ներկայացրել, խոսելով նախագահի աշխատակազմի ղեկավար Արմեն Գևորգյանի մասին, ով տևական ժամանակ աշխատում էր պետական կառույցներում, ինչ-որ պահ գնաց այլ աշխատանքի, բայց նորից ետ վերադարձավ: Սերժ Սարգսյանն ասել է, որ հիմա նա փայլուն աշխատում է։ Սակայն Գեւորգյանը երբեք էլ Սարգսյանի թիմի անդամ չի համարվել, նա եղել է Ռոբերտ Քոչարյանի մերձավորը:Չի բացառվում,որ հենց վերջինիս հետ ունեցած պատմանավորմածությամբ էլ հրավիրել է իր թիմ: Պարզապես կա մի ուրիշ հանգամանք ևս:Պարզապես կան մարդիկ, որոնք համար միանգամայն նշանակություն չունի՝ ում հետ եւ ինչ հանգամանքներում կաշխատեն, կարեւորը կարիերան է: Անի Սահակյան
Հետևեք մեզ Viber-ում
