Աստծո անունը իզուր են տալիս նրանք, ովքեր Տիրոջ զորությունը վերագրում են սատանային․․․

Մարդիկ վախենում են արդեն խաղաղություն բառից ու հարցնում են Փաշինյանին․ «Հիմա ինչ եք բերել մեր հայրենիքի գլխին։ Արդեն վախենում ենք խաղաղություն բառից, որովհետև հոմանիշը դարձել է` ստորացումը»։ Մարդկային բանականությունից դուրս գանք ու մտնենք կենդանաստեղծ բնություն։

Նապաստակը եթե ասի՝ «Երանի՜ խաղաղարարներին, որովհետեւ նրանք Աստծու որդիներ պիտի կոչուեն» լու՞րջ կընդունեք։ Նապաստակը, որ շրջապատված է զորեղ կենդանիներով՝ խաղաղարար բառն օգտագործելուց առյուծի, բորենու, գայլի ախորժակը կփակվի՞։ Նրանք քաղցա՞ծ կմնան հանուն այն բանի, որ նապաստակը վախից իրենց հռչակում է խաղաղարարներ։ Դա է պատճառը, որ Փաշինյանի՝ «Երանի՜ խաղաղարարներին, որովհետեւ նրանք Աստծու որդիներ պիտի կոչուեն» գրառման տակ մարդիկ, ամենամեղմն եմ տեղադրում, գրում են․ «Դու ոչ թե խաղաղարար ես, այլ վախկոտ ․․․․ տղա»։

Ինչ վերաբերվում է այն բանին, որ Փաշինյանն անընդհատ օգտագործում է Աստծո խոսքը, դրա մասին Աստված պատվիրան ունի․ «Քո տեր Աստծո անունն զուր տեղը չպիտի արտասանես, որովհետև Տերը արդար չի համարում նրան, ով իր անունը զուր տեղն է արտասանում»: (Ելք. 20:7): Աստծո անունը իզուր են տալիս նրանք, ովքեր Տիրոջ զորությունը վերագրում են սատանային, կամ ովքեր Տիրոջ անունը օգտագործում են իրենց շահի համար: Այնպես որ սեփական շահի համար պետք չէ օգտագործել Սուրբ բառերը։ Աստված դա իր համար է ասել։

Հասմիկ Բաբաջանյան

«Հրապարակ օրաթերթ»