Որ մյուս անգամ չափները չանցնեն

«Փաստ» օրաթերթը գրում է.

ԱԺ քպական պատգամավոր Վիլեն Գաբրիել յանն, ինչպես հայտնի է, ստիպված եղավ հայտարարել պատգամավորական մանդատը վայր դնելու մասին: Նման հայտարարություն նա արեց այն բանից հետո, երբ անսթափ վիճակում Գյումրիում մարտի 30-ին դրսևորել էր պատգամավորի կարգավիճակին անհարիր ու, առհասարակ, անընդունելի պահվածք, այդ թվում՝ հայհոյական արտահայտություններ էր արել այդ պահին իր մասնագիտական պարտականությունները կատարող «Եվրոմեդիա 24» միջազգային հեռուստաընկերության լրագրողի հասցեին: Բացի այդ, դրանից հետո էլ նա անընդունելի (մեղմ ասած) պահվածք էր դրսևորել նաև այլ լրագրողների նկատմամբ:

Ի վերջո, նախօրեին Վիլեն Գաբրիել յանը հայտարարեց պատգամավորական մանդատը վայր դնելու մասին՝ ընդունելով, որ պատգամավորին անվայել պահվածք է դրսևորել:

Իրականում ՔՊ-ի ու հատկապես այդ կուսակցության պատգամավորների շարքերում Վիլեն Գաբրիել յանը ո՛չ առաջինն է, ո՛չ էլ վերջինը, որ «աչքի է ընկել» անհարիր ու անհարգալից պահվածքով, հասարակության հանդեպ ընդհանրապես, լրագրողների հանդեպ՝ մասնավորապես: Ամենաթարմ օրինակը քպական Անդրանիկ Քոչարյանի պահվածքն է, որի համար ո՛չ ինքը, ո՛չ իր խմբակցությունը անգամ ներողություն չխնդրեցին: Բայց սա էլ առաջինը չէ: Երևի թե վերջինն էլ չի լինի՝ հաշվի առնելով այս կուսակցության ու նրա պատգամավորների մեծ մասի էությունը:

Մյուս կողմից՝ թեպետ մեր երկրում շատ բան է գլխիվայր շրջվել, մանավանդ՝ վերջին տարիներին, բայց լրագրողների մասնագիտական համերաշխությունը, այնուամենայնիվ, գործեց Գյումրու միջադեպի պարագայում: Նախ՝ լրագրողները թե՛ տեղում իրենց շատ լավ ու համերաշխ դրսևորեցին, թե՛ հետագայում, երբ ստորագրահավաք եղավ՝ անընդունելի միջադեպը դատապարտելու հետ կապված:

Այսինքն, կատարվածը հասարակական մեծ հնչեղություն ստացավ, լրագրողները համախմբվեցին ու համերաշխություն դրսևորեցին իրենց գործընկերոջ (գործընկերների) ու, ընդհանրապես, իրենց մասնագիտական իրավունքները պաշտպանելու առումով և հանրագումարում կարողացան որոշակի «դաս տալ» բոլոր նրանց, ովքեր չափները կորցրել են, նաև «դեղին քարտ» ցույց տալ բոլոր նրանց, ովքեր մտքներովը կանցկացնեն չափները կորցնել...