Մի՞թե մեր հասարակության ամենակարևոր խնդիրը հելոունինն է

«Առավոտ»-ն իր խմբագրականում գրում է. «Ասել, որ «հելոուինը» իմ սիրած տոնն է, և ես այդ «մեռելային» խաղի մեջ ինչ-որ մեծ իմաստ եմ տեսնում, իհարկե, մեծ չափազանցություն  կլինի։ «Սև հումորն» էլ ինձ ամենևին հոգեհարազատ չէ։ Բայց ինձ ճիշտն ասած, զարմացնում է մեր հոգևոր  դասի ակտիվությունը բացառապես «հելոուինի» հարցում։   Մի՞թե սա է մեր հասարակության ամենակարևոր խնդիրը։ Ես երբեք չեմ լսել, որ հոգևորականն ասի՝ «սիրելի օլիգարխ, սիրելի պաշտոնյա, եղի՛ր հեզ, խոնարհ, ժուժկալ, համեստ, զուսպ, մի՛ եղիր շատակեր, ագահ, ինքնասիրահարված, բռի ու տգետ»։ Այդ բարի խորհուրդը, որը կարծում եմ,  միանգամայն համահունչ է Աստվածաշնչի ոգուն, որևէ հոգևորական չի հնչեցնում։ Հակառակը՝ եթե հիշյալ ամբարտավան անձը որոշում է եկեղեցի կառուցել, սկսում են ձոները՝ «ո՛վ մեծն բարերար», «ո՞վ ազգային գործիչ» և այլն։  Հետևաբար այն դասի մեջ, որը կազմում է Հայաստանի «վերնախավը», մեր հոգևորականները որևէ թերություն չեն տեսնում։   Բայց ահա, երբ գործը հասնում է երեխաներին, որոնք «հելոուին» են խաղում, նրանք լցվում են այնպիսի մի ցասումով, կարծես թե  հենց այդ  խաղը դադարի, Հայաստանի բոլոր  հոգևոր խնդիրները կլուծվեն»։   Նյութն ամբողջությամբ կարդացեք թերթի այսօրվա համարում: