Ի՞նչ առաջարկներ է ներկայացնում Անդրանիկ Միհրանյանը Սրբազանին և շարժման մյուս անդամներին

«Բագրատ Սրբազանը մարդ է, ում ժողովուրդը վստահում է, և ժողովուրդը դա ցույց է տվել»,- «Գոլս Արմենիայի» հետ հարցազրույցում ասել է քաղաքագետ, ՄԳԻՄՕ-ի պրոֆեսոր Անդրանիկ Միհրանյանը։

-Ժողովուրդը Բագրատ Սրբազանի գլխավորությամբ ոտքի է ելել պայքարի Փաշինյանի իշխանության, միակողմանի զիջումների կործանարար քաղաքականության և հայկական տարածքների հանձնման դեմ։ Հարց. ի՞նչ քայլեր պետք է իրականացվեն ըստ առաջնահերթության։

-Այո, ժողովուրդը ոտքի է կանգնել, ժողովուրդը պահանջում է, բայց պետք է ժողովրդին վերածել իրական ինստիտուցիոնալ ուժի։ Ի՞նչ անել.
Սրբազանն ու իր համախոհներն այսօր ճիշտ քայլ արեցին՝ մտնելով բուհեր, ուսանողներին ու երիտասարդներին ներգրավելով շարժման կողմը։ Մեզ շտապ անհրաժեշտ է իշխանության ինստիտուտներ ձևավորել: Երբ 2021 թվականին առաջարկվում էր ստեղծել Ազգային փրկության կոմիտե, շատերը մտածում էին` ո՞վ է լինելու առաջնորդը, ի՞նչ կլինի հետո, եթե կառավարությունը հեռանա և այլն։ Այսօր մենք ունենք պատասխանները՝ Բագրատ Սրբազանը ժողովրդի կողմից ճանաչված անվիճելի առաջնորդ է։ Դե ֆակտո երեկ նա ինստիտուցիոնալացվել է որպես ազգային առաջնորդ՝ տասնյակ հազարավոր ՀՀ քաղաքացիների ներկայությամբ։ Սա արդեն ինստիտուտ է։ Միևնույն ժամանակ, անհրաժեշտ է արագ ձևավորել իշխանության այլընտրանքային կառույցներ, իրական ժողովրդական ինստիտուտներ, որոնք նախատեսված են ուժի ծանրության կենտրոնն այսօրվա գործող ինստիտուտներից դեպի նոր ձևավորվող ինստիտուտներ տեղափոխելու համար։

Սրբազանը կարող է առաջարկել ստեղծել Գերագույն ազգային խորհուրդ և ասել, թե ում է տեսնում դրա կազմում։ Դա կախված է նրանից, թե ովքեր են նրա համախոհները, ում է նա վստահում։ Իսկ եթե ժողովուրդը վստահում է Սրբազանին, համարում է առաջնորդ, ապա նրան պետք է վստահի նրա հայացքները կիսող մարդկանց շրջանակի ընտրությունը՝ նրանց, ովքեր կսկսեն իրականացնել ծրագրված քայլերը։

- Կոնկրետ ո՞րը:

-Կարծում եմ՝ Սրբազանի և նրա կողմնակիցների կողմից առաջարկված իմպիչմենթի գաղափարը քիչ հավանական տարբերակ է, թեև սկզբնական փուլում գուցե արժե գնալ այս ճանապարհով։ Բայց միայն որոշակի վերապահումներով։ Պետք է հասկանալ, որ «Քաղաքացիական պայմանագիրը» դիմակայելու է նման սցենարին, իզուր չէ, որ նրանց անվանում են Փաշինյանի «ուսապարկեր»: Սրանք բացարձակապես անդեմ կերպարներ են, որոնք ռետինե դրոշմ են դնում ավտորիտար բռնապետ Փաշինյանի ցանկացած որոշման վրա։ Իհարկե, կարելի է դիմել նրանց, բայց դրա համար անհրաժեշտ է, որ ժողովրդի մի հսկայական հատված շրջապատի խորհրդարանի շենքը և ապահովի, որ քվեարկությունը տեղի ունենա ժողովրդի ներկայությամբ։ Եթե ​​ԱԺ որոշ պատգամավորներ անցնեն այն ազգային ուժերի կողմը, որին այսօր անձնավորում է Սրբազանը, փառք Աստծո, այդպես էլ լինի։ Եթե ​​բավարար ձայներ հավաքվեն ու իմպիչմենտ հայտարարվի, հիանալի, ապա խնդիրը կարող է լուծվել խաղաղ ճանապարհով։ Բայց դա տեղի չի ունենա, եթե, կրկնում եմ, ԱԺ-ն շրջապատված չլինի այն մարդկանցով, որոնց ճնշման տակ իշխանական կուսակցությունը իմպիչմենտի վերաբերյալ համապատասխան որոշում կկայացնի։ Հետո՝ 2018-ին, Փաշինյանը սա արեց՝ ստիպելով պատգամավորներին քվեարկել ոչ թե իրենց կամքով, այլ ճնշման տակ։ Եվ հիմա, առանց այդ ճնշման, անհնար է ԱԺ-ի կողմից որևէ խելամիտ գործողությունների հասնել։ Եթե ​​իշխանության մեջ գտնվող կուսակցությունը դեռ չի համաձայնում իմպիչմենտի ենթարկել Փաշինյանին և նրա կառավարությանը, ապա անհրաժեշտ է հետագա քայլեր ձեռնարկել։ Սրբազանն ասաց, որ Նիկոլն ու իր թիմը ձախողվել են ու պետք է հեռանան, չէ՞։ Սա նշանակում է, որ հաջորդ քայլը ՔՊ-ին հանցավոր կազմակերպություն հայտարարելն է, օրենքից դուրս և իշխանության պատգամավորներից հրաժարական պահանջելը։ Այնուհետեւ պատգամավորական կորպուսի մնացած մասը ժողովրդի կամքով հռչակվում է Ազգային ժողով, իսկ վերոհիշյալ Գերագույն ազգային խորհուրդը՝ նշանակված Սրբազանի կողմից, լեգիտիմացվում։ Այսպիսով, պաշտոնանկ է արվելու ոչ միայն վարչապետը, այլեւ խորհրդարանի այն հատվածը, որը Փաշինյանի հենարանն էր, թեեւ դժվար է դա կուսակցություն անվանել։ Պարզապես հնազանդ իրենց ավտորիտար առաջնորդի կամքը կատարողներ։

-Շատերը դեռ մտածում են՝ Նիկոլը գնալու է, ո՞վ է գալու։

-Այս հարցն անցյալում է։ Այս մասին մտածելու կարիք չկա։ Այսօր կա մարդ, ում ժողովուրդը վստահում է, և ժողովուրդը դա ցույց է տվել։ Անցումային շրջանի համար Սրբազանը Գերագույն ազգային խորհրդի հետ դառնում է անցումային կառավարության ղեկավար։ Չափազանց կարևոր է, որ անցումային կառավարությունը ձևավորվի ոչ թե կուսակցական, այլ մասնագիտական ​​գծով և ընդգրկի իրենց ոլորտների լավագույն մասնագետներին։ Առանձնահատուկ վերաբերմունք պետք է ցուցաբերել արտաքին գործերի նախարարի, պաշտպանության նախարարի և ԱԱԾ պետի պաշտոններում։ Ինչ վերաբերում է Բագրատ Սրբազանի անձին, կրկնում եմ՝ ժողովուրդը վստահում է նրան, դժգոհություններ չկան, ոչ ոք չի կասկածում, որ այդ մարդը մտածում է ոչ թե իր, այլ ազգայինի, լավի մասին, և թե ինչպես ինչ-որ մեկին իշխանության բերի։
Սրբազանի գլխավորած անցումային կառավարության խնդիրը պետք է լինի ընտրությունների նախապատրաստումը։ Երբ ընտրություններն անցկացվեն, իշխանությունը ճիշտ ձևավորվի, այդ ժամանակ նա կգնա իր գործին, և ամեն ինչ իր տեղը կընկնի։ Թե ինչպես է նա որոշում իր հետագա ճակատագիրը, դա իր ընտրությունն է: Հրաժարվել քահանայությունից և գնալ քաղաքականություն, կամ վերադառնալ հոգևոր ծառայության՝ կատարելով իր առաքելությունը. երկուսն էլ հնարավոր են:
Հիմա ժամանակն է գործել առանց հապաղելու:

Զառա Գևորգյան

«Գոլս Արմենիա»