Զոհվածի հայրը՝ դավաճանի թոռ «Մեր ժամանակների հերոսի» մասին (video)
ԱԺ «Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Գեղամ Նազարյանն ԱԺ ամբիոնից քննադատության ենթարկեց «Մեր ժամանակների հերոսի» մրցանակը ստացած գորիսեցի ուսուցիչ Սևադա Խոջաբաղյանին, ով վերջերս մի խայտառակ հարցազրույց էր տվել։
Այսօր մեր ժամանակների աշխատանքի հերոսը հայտարարում է.
«Թուրքերը մտել են այն տարածք, որոնք Սովետական Միության ժամանակ իրենցն է եղել, Հայաստանի տարածք չէ», «Նրանք պատերազմում հաղթել են, իրենց տարածքներին տեր են կանգնել»:
Մի՞թե պետությունը օգտագործելով հանրային միջոցները, իրականացնում է մրցանակաբաշխություն, ծախսում 300 հազար դոլար, որ մեր ժամանակների հերոսը նման անթույլատրելի հայտարարություններ անի:
Մի՞թե մենք հերոս ենք համարում նրան, ով պնդում է, թե Ջերմուկին կամ Սոդքին հարակից տարածքներն ադրբեջանական են:
Մի՞թե մեր ժամանակների հերոսը պետք է անհարգալից արտահայտվի իսկական հերոսների և նրանց ծնողների հանդեպ:
Մեր ժամանակների, այսպես կոչված, հերոսը նաև ասել է. «Պատերազմը միշտ էլ ունեցել է իր զոհերը, եթե ամեն զոհի ծնողներ` որոշ ծնողների նման, սարքեն ողբերգություն, երկիրը չի կարող ոտքի կանգնել»:
Երկիրը ոտքի չի կանգնում ոչ թե 18 տարեկան որդու շիրիմի մոտ կամ տանը որդու կարոտից տառապող մոր արցունքների, այլ այդ արցունքները չտեսնողների պատճառով: Երկիրը ոտքի չի կանգնում, երբ իրական հերոսներին չեն հարգում, երբ իրական հերոսների ծնողներին համապատասխան վերաբերմունք չեն ցուցաբերում, երբ անխոհեմություն են ունենում և ասում, թե պատերազմ էր, բա զոհեր էլ պետք է լինեին, ի՞նչ եք ողբերգություն սարքում:
Դուք պատկերացում չունեք, և Աստված տա, որ երբեք էլ չունենաք, թե ինչ է կատարվում որդու կարոտից տառապող մոր և հոր սրտերում: Զգույշ եղեք, երբ խոսում եք հերոսների, նրանց ծնողների և պատերազմի մասին:
Իրական հերոսների ծնողները թեև ամեն վայրկյան տառապում են կարոտից, բայց ողբերգություն չեն սարքում, նրանց գերակշիռ մասն ապրում է արժանի իրենց որդիների սխրանքներին: Նրանցից ոմանք անգամ կրկին մայր են դարձել, մյուսներին սովորեցնելով, թե ինչպես պետք է հաղթահարել այս մղձավանջը: Նրանք իրենց ուժերով պուրակ ու հուշաղբյուր են կառուցում՝ այն նվիրելով բոլորին:
Երբ սովորենք հարգել իսկական հերոսին, երբ սովորենք հարգել հերոսների ծնողներին, երբ իրենց իրական տեղը ցույց տանք նրանց, ովքեր հերոսների, նրանց ծնողների, երկրի, պետության, հայրենիքի մասին անհեթեթություններ են դուրս տալիս, և ոչ թե նրանց մրցանակ կամ պարգև հանձնենք, երկիրն աստիճանաբար ոտքի կկանգնի:
Մանրամասն՝ տեսանյութում։
