Սերժ Սարգսյանը կդիմանա՞ սառը պատերազմին

ԱՄՆ-Ռուսաստան փոխհարաբերություններում լարվածությունն ակնհայտորեն քաղաքականության փոփոխությունների ազդանշան է: Փաստ է, որ ԱՄՆ-ում թերևս, առաջին անգամ հանրապետականներն ու դեմոկրատները միասնական են ՌԴ-ի նկատմամբ պատժամիջոցների կիրառման հարցի վերաբերյալ: Իսկ սա նշանակում է, որ սառը պատերազմը սարերի հետևում չէ: ԱՄՆ-ի նախագահ Թրամփի վարչակազմին հաջորդողի վարչակազմը, լինի երեք ու կես, թե՝ յոթ ու կես տարի անց, շատ ավելի կասկածամիտ քաղաքականություն կվարի Ռուսաստանի նկատմամբ և ավելի պատրաստակամ կլինի ներգրավվել Հարավային Կովկասի երկրների հետ հարաբերություններում, «Ամերիկայի Ձայն»-ին տված հարցազրույցում ասել է Ամերիկյան ձեռնարկատիրության ինստիտուտի վերլուծաբան Մայքլ Ռուբինը. «Դա նշանակում է պատրաստակամություն՝ ԱՄՆ-ի կողմից ամրապնդելու համար կապերը Ադրբեջանի և Վրաստանի և նույնիսկ՝ Հայաստանի հետ, եթե ԱՄՆ-ի հայ համայնքը ճիշտ քաղաքականություն վարի»: Ռուբինի խոսքով, ԱՄՆ-ում Ռուսաստանի նկատմամբ կասկածանքն ամրապնդվել է երկրի բոլոր քաղաքական մակարդակներում, ինչն ակնհայտ քաղաքականության փոփոխության ազդանշան է: Առավել սուր առճակատումը, տպավորություն է ստեղծվում, որ դանդաղեցնում է Դոնալդ Թրամփի վարչակազմի առկայությունը: Ատլանտյան խորհրդի վերլուծաբան, նախկին դեսպան Ջոն Հերբսթի կարծիքով, առաջիկայում առավել հավանական է, որ թե՛ Միացյալ Նահանգները և թե՛ Ռուսաստանը փորձեն սերտացնել հարաբերությունները Ադրբեջանի հետ: Սակայն, այստեղ կան լուրջ խնդիրներ. «Ադրբեջանը գիտակցում է Արևմուտքի հետ հարաբերությունների կարևորությունը անվտանգության և տնտեսական բարգավաճման համար, սակայն այն ունի խնդիրներ, որովհետև չի հավատում ժողովրդավարությանը և չի կիրառում ժողովրդավարություն»: Հարավային Կովկասում Միացյալ Նահանգների քաղաքականության փոփոխության մասին, վերլուծաբանների կարծիքով, արդեն իսկ վկայում է ԱՄՆ-ի փոխնախագահ Մայք Փենսի վերջին այցը Վրաստան, որտեղ նա ելույթ ունեցավ տարածաշրջանի երեք երկրների զինվորականների առջև. «Միասնական ենք մենք զենքի, միասնական ենք մենք վճռականության և միասնական ենք մենք հավատքի մեջ: Միասնաբար հավատում ենք ազատությանը և հավատում ենք Տիրոջը, ով աղբյուրն է ազատության»: ԱՄՆ-Ռուսաստան հարաբերություններում լարվածությունն անկասկած, անդրադառնալու է Հարավային Կովկասի երկրների նկատմամբ քաղաքականությանը: Թե՛ Ռուսաստանը, թե՛ Միացյալ Նահանգները կսկսեն առանձին աշխատել Հարավային Կովկասի երկրների հետ: Ռուսաստանն արդեն իսկ խանդի տեսարաններ է ստեղծում: Հայաստանից դժգոհության որոշակի դրսևորումներ են վերջին շրջանում ի հայտ եկել: Մեկ հակառուսական տրամադրությունների աճ, մեկ Հայաստանի մասնակցությունը հուլիսին ՆԱՏՕ-ի երկու զորավարժություններին, մեկ Սերժ Սարգսյանի` Թեհրան կատարած այցը` Իրանի նախագահի երդմնակալության արարողությանը մասնակցելու նպատակով, և այլն: Իհարկե, որոշ դեպքերում գործ ունենք ադրբեջանական աղբյուրների և ադրբեջանամետ ռուսների «մտքի փայլատակումների» հետ, որոնք մեկ «եզրակացնում» են, որ ՌԴ-ն դեմ չէ ղարաբաղյան խնդրի ռազմական լուծմանը, մեկ` Մոսկվան պետք է առանձին աշխատի Բաքվի ու Ստեփանակերտի հետ և այլ ցնդաբանություններ: Սակայն ընդհանուր առմամբ, հարկ է նշել, որ ռուսական քաղաքականության պահանջկոտությունը ԱՄՆ-Ռուսաստան փոխհարաբերությունների սրման համատեքստում միանգամայն սպասելի է: Այլ հարց է, թե պաշտոնական Երևանը Միացյալ Նահանգներ-Ռուսաստան սրված փոխհարաբերություններում կողմ չդառնալու ռեսուրս ունի՞, թե ոչ: Սերժ Սարգսյանը կկարողանա՞ դիմանալ ԱՄՆ-Ռուսաստան առճակատմանը... Թամար Բագրատունի