Ռուսաստանի վերջնագիրը հստակ է, որն է լինելու մեր պատասխանը

ՌԴ պետդումայի խոսնակ Վյաչեսլավ Վոլոդինն առաջարկել է Հայաստանի իշխանություններին երկրում օրենսդրորեն պաշտոնական կարգավիճակ տրամադրել ռուսերեն լեզվին, որպեսզի Ռուսաստանի տարածքում հնարավոր լինի ճանաչել հայկական վարորդական իրավունքները: «Ես կարող եմ միայն մի բան ասել, ամրագրեք այն (ռուսերեն լեզուն) որպես պաշտոնական լեզու, և այդ ժամանակ օրենքն ավտոմատ կընդգրկի նաև Հայաստանի Հանրապետությունը»,- ասել է Վոլոդինը Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի նախագահ Արա Բաբլոյանի հետ հանդիպմանը, որի ժամանակ բարձրացվել է Ռուսաստանում ազգային վարորդական իրավունքներով աշխատելու արգելքի մասին հարցը: Ինչպես հայտնի է 2017 թվականի հունիսի 1-ից Ռուսաստանում ուժի մեջ է մտել օտարերկրյա վարորդական իրավունք ունեցող վարորդներին ՌԴ-ի տարածքում աշխատելն արգելող օրենքը։ Հուլիսի 14-ին, Պետդուման օրենք է ընդունել, որի համաձայն՝ Ղրղզստանի, ինչպես նաեւ այլ երկրների քաղաքացիներին, որտեղ ռուսերենը պետական լեզու է, թույլատրվում է Ռուսաստանի տարածքում վարորդ աշխատել ազգային վարորդական իրավունքների հիման վրա։ ՌԴ պետդումայի խոսնակը փաստորեն, առաջարկել է Հայաստանի իշխանություններին երկրում օրենսդրորեն պաշտոնական կարգավիճակ տրամադրել ռուսերենին, որպեսզի Ռուսաստանի տարածքում հնարավոր լինի ճանաչել հայկական վարորդական իրավունքները: Պատվիրակության կազմում Մոսկվա մեկնած Արմեն Աշոտյանը տեղեկացնում է, որ հենց հանդիպման ժամանակ հակադարձել է Վոլոդինին` պնդելով, որ ռուսաց լեզվի սահմանադրական կարգավիճակի հարց Հայաստանի օրակարգում չկա: Արա Բաբլոյանն էլ  ըստ մամլո խոսնակի՝ տեղում հակադարձել է իր գործընկերոջը և ասել, որ նման հարց ՀՀ օրակարգում չի սպասվում: «Հայաստանում բոլոր դպրոցներում սովորում են ռուսերեն, ուստի ռուսերենի իմացությունը ամբողջությամբ բավարար է։ Կողմերը պայմանավորվեցին հարցին անդրադառնալ ապագայում»,-ասել է Արսեն Բաբայանը։ Սա է այն ամբողջ կռիվը, որը տվել են հայ քաղաքական գործիչները ի պատասխան ռազմավարական դաշնակիցների նվաստացնող առաջարկին: Այն պարագայում, երբ ռուսական կողմը խնդիրը շատ կոնկրետ ու հստակ է դնում` կամ ռուսերենը Հայաստանում ունենում է պաշտոնական կարգավիճակ, կամ էլ` ձեր վարորդները զրկվում են Ռուսաստանում աշխատելու իրավունքից: Եթե հարցը հրապարակային մակարդակում այսպիսի սրություն է ստացել, պատկերացնել կարելի է` Մոսկվան ինչպիսի ճնշումներ է գործադրում Հայաստանի իշխանությունների վրա: Ընդամենը մեկ ամիս առաջ Հայաստանում ԵՄ դեսպան Պյոտր Սվիտալսկու քննադատություններին մարդ չմնաց, որ չպատասխաներ: ՀՀ մանր ու միջին րեն քաղգործիչներ հոխորտում էին Սվիտալսկու վրա՝ հորդորելով չխառնվել Հայաստանի ներքին գործերին, քանի որ Հայաստանը սուվերեն պետություն է եւ ոչ ոք, այդ թվում Հայաստանին ֆինանսական օժանդակություն ցուցաբերողը չի կարող ենթադրենք հորդորել ԿԸՀ-ի կազմի փոփոխություն: Հասկանալի է, որ Սվիտալսկու եւ Վոլոդինի հայտարարություններում սարերի ու ձորերի տարբերություն կա, նույնպիսին է նաեւ հայաստանյան գործիչների արձագանքը երկու  դեպքում:Հիմա, երբ ռուսական կողմի պահանջը կամ վերջնագիրը հստակ է, պաշտոնական Երևանը ստիպված է  պատասխան քայլ անելու:Որը կլինի այդ քայլը դժվար է ասել: Հատկապես, որ Սերժ Սարգսյանը երեկվա հարցազրույցում հայ-ռուսական այսօրվա հարաբերությունները կրծքով պաշտպանում էր քննադատներից եւ վտանգավոր համարում ռազմավարական ռաշնակցից հրաժարումը: Այնպես որ Մոսկվայի այսօրվա վերջնագրին Հայաստանի իշխանությունը արձագանքելու է ցուցադրական շոուներով, ինչպես լինում է սովորաբար, օրինակ մի քանի տարի առաջ, երբ կիսելյովները եկան ու նույնը հարցը հայաստանում բարձրացրեցին, հայկական կողմի վրդովմունքը տեղ հասցրեց ԱԺ նախագահ Գալուստ Սահակյանը: Նա հայերենով շփվեց ռուս գործընկերների հետ՝ իբրեւ սանկցիա կատարվածի, հետո ամեն ինչ մոռացվեց: Մեզ՝ ՀՀ քաղաքացիներիս ամենից շատը հուզում է, որ Ռուսաստանը սպառազինում Հայաստանի թշնանի Ադրբեջանին, բայց նույնիսկ այդ հարցում իշխանությունը հասարակության ընդվզման միջոցով դիմադրության շարժում չի նախաձեռնում: Անի Սահակյան