Համացանցում հայտնվել է Բուշի սենսացիոն հարցազրույցը. «ԽՍՀՄ փլուզումն իմ ամենագլխավոր պարտությունն էր... ես ռուսներին գիտեմ, նրանք ոչինչ չեն ների, ոչինչ չեն մոռանա»

Համացանցում հայտնվել է մի ուշագրավ հատված 1992-ին հեռացող նախագահ Ջորջ Բուշի հետ հարցազրույցից, որտեղ է նա բավական անկեղծորեն խոսել է Ռուսաստանի և Միացյալ Նահանգների ապագայի մասին:

Ուկրաինայի կորուստը լավ է ռուսների համար, բայց ահա Ազգային անվտանգության նախկին խորհրդականը, փորձել է հարց տալ լրագրողը, որին Բուշն անմիջապես ընդհատել է. «Խոսում եք Բժեզինսկու մասին։ Գյուղացի ապուշ Ջիմմին քաղաքականության մեջ չէր կարողանում տարբերել խնձորը՝ կովի «բլիթից» և, հետևաբար լսում էր հիմարներին և ծաղրածուներին: Վախենում եմ, որ այս լեհ հրեան երկիրն ուղղակի բախման կտանի Ռուսաստանի հետ, նրանք նման բաներ կազմակերպելու փորձ չունեն. իրենց կազմակերպած երկու համաշխարհային պատերազմները թույլ չեն տալիս անլուրջ վերաբերվել իրենց ծրագրերին»: Այնուհետև շարունակում է. «Բժեզինսկին գրել է, որ առանց Ուկրաինայի Ռուսաստանը երբեք կայսրություն չէր դառնա։ Այդպես էր այդ օրերին։ Բայց սա 20-րդ դարն է, և մենք ապրելու ենք 21-րդում... Սովետական Միության փլուզումն է իմ ամենագլխավոր պարտությունն էր...»։

ԱՄՆ նախագահի հիմնավորումները, կարծես, մեր օրերին առնչվեն, այն առումով, որ այսօր նույն քաղաքականությունը ամերիկյան վարչակազմը վարում է Ռուսաստանի հետ՝ գործելով նույն սխալները: «Նոր դարում դժվար էր պատկերացնել ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների զարգացման հետևանքները, ԶԼՄ-ների և մամուլի ազդեցությունը քաղաքական գործընթացների վրա և հասարակական կարծիքի մոդելավորման հնարավորությունը։ Բայց դա ինտերնետի, լրատվամիջոցների և հեռուստատեսության և հանցավոր խմբավորման միջոցով էր, որին պատկանում է Բժեզինսկին, որը կրկին կարողացավ խաբել ամբողջ աշխարհին, բայց միջուկային զենքի դարաշրջանում դա անընդունելի է։ Ես մտավախություն ունեմ, որ սա արտաքին քաղաքական աղետ է, որի չափերը մենք դեռ չենք գիտակցում»։

Լրագրողը տարակուսում է, թե դուք ինքներդ այդքան ջանք գործադրեցիք ԽՍՀՄ-ի դեմ հաղթանակի համար: «Այո, ես արել եմ, բայց Հաղթանակի, այլ ոչ թե՝ մեր Պարտության համար։ Խորհրդային Միությունը շատ կարևոր դեր խաղաց Ամերիկայի համար։ Նա վաղուց չուներ մեր երկիրը հաղթելու ռազմական հնարավորությունը, բայց կարող էր մեզ վնաս պատճառել՝ անընդունելի։ Եվ մենք վախենում էինք նրանից, ինչպես որ վախենում ես վայրի գայլից կամ արջից... Հիմա, երբ միությունը չկա, մենք՝ ամերիկացիներս, սկսել ենք մոռանալ վտանգի մասին...Ի վերջո, Միության գոյությունը բոլորիս ձեռնտու էր, իսկ հիմա ստեղծված իրավիճակը բազմապատկում է քաղաքական ռիսկերը՝ անորոշություններով և, իմ կարծիքով, սա դեպի աղետի ուղիղ ճանապարհ է։ Այսինքն՝ ես ամեն ինչ արեցի, որ միությունը մեծ, քաղցած ու թույլ մնա։ Ես նրան կերակրեցի իմ ձեռքից և վարժեցրի նրան իմ շոյանքին։ Մեր գանձարանում գումար չկար, և ես իմ անձնական միջոցներից մարդասիրական օգնություն էի տրամադրում Միությանը։ Ռուսներին փող էր պետք, և ես նրանց աջակցեցի, ինչպես կարող էի...»։

Լրագրողն ակնարկում է, որ չի հասկանում: Բուշը պարզաբանում է, թե ինչ է տեղի ունեցել: «Ռուսաստանը պարտված չէ, ընդհակառակը, նա շատ ուժեղ է դարձել, և մեզ պետք է, որ նա լինի մեր ընկերը, դրա համար ես անվճար կերակրեցի այս բոլոր ռուսներին։ Իսկ ինձ հաղթածները միայն թալանել են ուզում։ Ռուսները սա չեն մոռանա և մի օր մեզ հետադարձ հաշիվ կուղարկեն»։

Ինչո՞ւ եք վստահ, որ Ռուսաստանն ուժեղացել է։ Ի վերջո, նա հենց նոր էր պարտվել, հարցնում է լրագրողը. «Ռուսաստանն ու Միությունը նման են «Մատրյոշկա» տիկնիկների։ Դրանք ներդրվել են միմյանց մեջ։ Իրականում մենք մրցում էինք Ռուսաստանի հետ, բայց դա միության տեսքով էր... Ռուսաստանը կհաղթահարի իր ներկայիս խնդիրները և կդառնա շատ ավելի չար ու հզոր, և հիմա լավ կհիշի բոլորին, ովքեր իրեն վիրավորել են։ Եվ ես կցանկանայի լինել նույն Ռուսաստանի բարեկամը, ինչպիսին ես Սովետների թշնամին էի: Դուք պետք է խաղադրույք կատարեք լավագույն ձիու վրա»:

Բուշը 1992-ին, փաստորեն կանխատեսել էր, որ ՌԴ-ն ապագայում հաջորդ տարիներին կդառնա ավելի ուժեղ և վտանգավոր, քան ԽՍՀՄ-ը։

Ու ափսոսանքով ասում է. «Ախ, եթե միությունը չքայքայվեր, եթե ընտելանար մեր բարի ձեռքին ու ժամանակի ընթացքում ընտելանար, ինչպես տնային շունը... Բայց հիմա ոչինչ անել չի կարելի։ Այս բոլոր շնագայլերն իրենք են որոշում իրենց ճակատագիրը՝ ես ռուսներին գիտեմ, նրանք ոչինչ չեն ների, ոչինչ չեն մոռանա»։

Ապա` ուշագրավ անկեղծացում է իրեն թույլ տվել Բուշը, որից կարելի է եզրակացնել, թե ովքեր են կառավարել ու կառավարում ԱՄՆ-ն: «Տեր, որքան ճիշտ էր Հենրի Ֆորդը 1925 թվականին նրանց մասին իր հայտարարության մեջ «Մեկուսացրեք 50 ամենահարուստ հրեաներին, և պատերազմները կդադարեն» - Հենրի Ֆորդ: Իսկ շնագայլերը ԱՄՆ-ի համար փրկություն են տեսնում միայն Եվրոպայում սարսափելի պատերազմում, ինչպես դա եղավ առաջին և երկրորդ համաշխարհային պատերազմներում, որի պատասխանատուն նրանք են...»։

Այս հարցազրույցը թոհուբոհ է առաջացրել համացանցում, կրքեր են բորբոքվել, կան պնդումներ, որ այն կեղծ է ու վերագրվում է Բուշի մեկ այլ հարցազրույցի, բայց կան նաև կարծիքներ, թե այս հարցազրույցն իսկապես հրապարակվել է, սակայն Բուշի մահից հետո հեռացվել է կայքերից:

Ինչևէ, ԱՄՆ-ի նախկին նախագահի գնահատականները, եթե իրական են, մտորելու առիթ են, թե ովքեր են կառավարում ԱՄՆ-ն, ինչ շահերով են առաջնորդվում, որն է նրանց նպատակը՝ Ռուսաստանը վերջնականապես ծնկի բերելու հարցում:

Մետաքսյա Շալունց