Ո՞վ է տվել այդ երաշխիքը Փաշինյանին

«Ադրբեջանի գործողությունները սադրիչ բնույթ են կրում։ Նայենք, թե ժողովրդի շահը որն է։ Մեզ պետք է իրավիճակ, որում կկարողանանք համանախագահների հետ քննարկել և շարունակել Արցախի հարցով ընդհատված քննարկումները։ Գուցե թերթերի կամ գրառումների համար կարելի է ասել՝ վայ, սենց բան ասին, բա մենք ինչ ենք ասում, բայց կներեք, մենք այստեղ ենք երկրի շահերը ներկայացնելու համար, ոչ թե մեկը մյուսին ինչ-որ բան ասելու։ Ադրբեջանի վարքագիծը րոպեական ոգևորությամբ է պայմանավորված»,-խորհրդարանում այսօր լրագրողների հետ ճեպազրույցում «Շուշիի տակ» կոչվող հատվածում ադրբեջանցի զինծառայողի կողմից մեկ հայի սպանության և երեքի վիրավորման միջադեպին նման գնահատական տվեց ԱԺ նախագահ Ալեն Սիմոնյանը։

Դիտարկմանն ի պատասխան, որ հայ քաղաքացու վրա են կրակել, Ալեն Սիմոնյանը հարցադրում արեց․ «Հա ի՞նչ, ինչ․․․իմ ու ձեր ասածի մեջ ի՞նչն է հակասող»։

Լրագրողը պատասխանել է՝ մենք խոսում ենք խաղաղությունից, իսկ իրենք կրակում են։ Սիմոնյանը կրկին հարցադրում արեց․ «Որ պատերազմից խոսենք, իրենք չեն կրակելո՞ւ․․․մեր պատասխանն ադեկվատ է։ Մենք չպետք է պատերազմ հրահրենք և սկսենք․․․իհարկե նորմալ չի, որ հայ մարդու են սպանել։ Ուզում եք առաջարկել, որ պատերազմ սկսե՞նք»։
Ահա, բարձրագույն իշխանության ներկայացուցչի՝ «բարձր» դիրքում լինելու, պաշտոնյան լինելու, պատասխանատու լինելու մի կեղծ պաթոս: Բա, եթե այդքան պատասխանատու խաղաղասերներ էիք՝ ինչո՞ւ պատերազմ սկսեց Ադրբեջանը: Չլինի՞, մինչև պատերազմը սխալ հաշվարկներ էիք արել...

Կամ, ինչ է նշանակում՝ «Որ պատերազմից խոսենք, իրենք չեն կրակելո՞ւ․․․»: Իսկ ինչո՞ւ են կրակում: Ինչի՞ արդյունքում են որոշել, որ ադրբեջանական կողմը պետք է կրակի, իսկ հայկական կողմը չպետք է պատասխանի:

Հայրենիքի պաշտպանությունը միայն խոսքով չի, նաև՝ գործով, իսկ գործով ապացուցում են միայն պատասխանելով թշնամուն, եթե ոտնձգություններ է գործել երկրիդ սահմաններից ներս:

Ու այքանից հետո այս իշխանությունը հույս ունի, թե Ալիևն ու Էրդողանն անկեղծորեն Հայաստանի հետ ցանկանում են խաղաղ, հաշտ ու համերաշխ ապրե՞լ...

Ինչո՞ւ է միայն այդ տպավորությունը Փաշինյանի կառավարության անդամների մոտ: Նրանք չե՞ն կարդում Թուրքիայի ու Ադրբեջանի իշխանությունների սպառնալիքները, չե՞ն ընկալում տողատակերում մեզ ուղղված թուրք-ադրբեջանական «հաթաթաները»:
Ու մինչև ե՞րբ են այս «խաղաղասիրության» կոչերով ջայլամի քաղաքականություն վարելու, տեսնելու չտալով ակնհայտ փաստեր:

Ի վերջո՝ խաղաղությունը միակողմանի՞ եք կնքելու... Եթե Ադրբեջանի հետ խաղաղության համաձայնագիր ստորագրվի՝ հաջորդ օրվանից թուրքերը խաղաղվելո՞ւ են: Ո՞վ է տվել այդ երաշխիքը Փաշինյանի իշխանությանը...

Մետաքսյա Շալունց