Մի անթասիբի ու ագահի պատմություն

Մի քանի օրը Սյունիքի մարզի Մեղրի համայնքը հայտնվել է լրատվամիջոցների ուշադրության կենտրոնում, այստեղ հոկտեմբերի 17-ին ՏԻՄ ընտրություններ էին, որոնց արդյունքներով մասնակից որեւէ ուժ չի հաղթահարել 50 տոկոսը եւ համայնքի կառավարումը պետք է տեղի ունենա կոալիցիոն սկզբունքով: Ինչպես արդեն տեղեկացրել ենք ՔՊ-ն Մեղրիում երկրորդ տեղն է, առաջին տեղը Նիկոլ Փաշինյանի դուստր ձեռնարկության՝ Արամ Սարգսյանի կուսակցությունով առաջադրված թեկնածուն է: Անցողիկ շեմը հաղթահարել են եւս երկու ուժ՝ Սամվել Բաբայանի գլխավորած Ազատական կուսակցությունը եւ Ապրելու երկիրը, որի ոչ բացահայտ մեկենասը գործարար Ռուբեն Վարդանյանն է:

Թվում էր, թե Քաղաքացիական պայմանագիրը Նիկոլ Փաշինյանի գլխավորությամբ Մեղրիում հետընտրական մարտեր չէր մղի, ինչպես Գյումրիում եւ Տաթեում, որպեսզի գրավի համայնքն ու դրա փաստացի կառավարումը ստանձնի: Քանի որ Արամ Սարգսյանը Փաշինյանի քաղաքական հարեմում իր պատվավոր տեղն է զբաղեցնում, մարդ, որն ուրացավ անգամ հարազատ եղբոր հիշատակը, ու աչք փակեց Փաշինյանի հրեշավոր գործողությունների հետեւանքով առաջացրած բոլոր բարբարոս տեսարանների եւ իրողությունների վրա, ընդհուպ, թե ինչպես են Փաշինյանի հարազատ ադրբեջանցիները Շուշիում պղծում Վվազգեն Սարգսյանի կիսանդրին, ավերում այն ամեն, ինչըն արյունով էր վերադարձել Սպարապետը:

Սակայն Նիկոլ Փաշինյանի ագահությունը սահմաններ չունի, նա չի խնայում մինչեւ անգամ ամենահավատարիմ ու անմնացորդ նվիրւմով իրեն երկրպագող հաճախորգներին եւ որոշել է Մեղրիում իր թեկնածուին դարձել քաղաքապետ: Իհարկե, մյուս կողմից հասկանալի՝ որեւէ մեկը չի հարգում անթասիբ ու անսկզբունքային մարդկանց, բայց արիուտես որ Զավենիչին որոշել են հրապարակային ստորացնել:

ՔՊ-ն ըստ մամուլի՝ բանակցում է Ապրելու երկիր կուսակցության եւ Բաբայանի հետ, որպեսզի կոալիցիա ձեւավորեն եւ իրենց թեկնածուին ընտրեն քաղաքապետ:
Մեղրիում բուռն խմորումներ են, իսկ Արամ Սարգսյանը անգամ համարձակություն չունի այդ մասին բարձրաձայնելու, իսկ եթե իր հետ այս ամենը կատարվեր մի երեք տարի առաջ, կարելի է պատկերացնել, որ մինչեւ իր սիրելի արեւմտյան կառույցները նա ձայնը տեղ էր հասցնելու:

Անի Սահակյան