Նյարդեր «մաշելու» հույսով

ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահները երեկ երեկոյան հանդես են եկել հայտարարությամբ, որում ամփոփել են տարածաշրջանային վերջին այցի ընթացքում ունեցած հանդիպումները: Նրանք նախ նշում են, որ հունիսի 10-ին Երևանում հանդիպել են ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանի հետ, հունիսի 12-ին մեկնել են ԼՂ, որտեղ` «հանդիպել են փաստացի (դե-ֆակտո) իշխանություններին: Համանախագահներն այցելել են նաև Լեռնային Ղարաբաղին հարող շրջաններ՝ Զանգելան, Կուբաթլի, Լաչին և Քելբաջար: Ապա հունիսի 19-ին մեկնել են Բաքու, որտեղ հանդիպում են ունեցել նախագահ Իլհամ Ալիևի հետ»: Ադրբեջանում համանախագահները խորը մտահոգություն են հայտնել հրադադարի ռեժիմի վերջին խախտումների, այդ թվում՝ իրենց այցի նախօրեին տեղի ունեցած միջադեպերի վերաբերյալ, որոնց հետևանքով շփման գծում եղել են կորուստներ: «Համանախագահներն Ադրբեջանի ղեկավարներին կոչ են անում ձեռնարկել լարվածության հետագա սրումից խուսափելու միջոցներ: Համանախագահները նույն ուղերձով դիմում են Հայաստանի ղեկավարներին և Լեռնային Ղարաբաղի փաստացի իշխանությանը: Համանախագահները կողմերին հորդորում են ձեռք առնել միջոցներ, որոնք թույլ կտան մեղմել լարվածությունը շփման գծում, ինչպես նաև Հայաստանի և Ադրբեջանի միջազգային սահմաններին: Երկու մայրաքաղաքներում համանախագահները կողմերին կոչ են անում բարեխղճությամբ և քաղաքական կամքի դրսևորմամբ վերսկսել բովանդակային բանակցությունները»,- նշում են միջնորդներն ու շարունակում․ «Համանախագահներն ընդգծում են, որ դա հակամարտության կարգավորման գործընթացում առաջընթաց ակնկալող, կարգավորման արժանի տարածաշրջանի ժողովուրդների համար հարատև խաղաղություն ապահովելու միակ ուղին է»: Հայտնի է, որ միջնորդները հուլիսի 3-ին մեկնելու են Վիեննա, որտեղ կատարած այցերի մասին կտեղեկացնեն Մինսկի խմբին: Նրանք մտադիր են առաջիկայում նորից հանդիպել Հայաստանի և Ադրբեջանի ԱԳ նախարարներին և քննարկել առաջիկա աշխատանքներին առնչվող հարցեր: Համանախագահներն, ակնհայտորեն, ապրիլյան պատերազմից հետո արդեն երկրորդ հայտարարությունն են անում, որում ակնհայտորեն որպես լարվածություն սկսող կողմ մատնանշում են Ադրբեջանին` լարվածության հրահրման պատասխանատու մատնանշելով պաշտոնական Բաքվին: Սա, անշուշտ, գովելի փաստ է: Հայկական դիվանագիտության համար, սա կարելի է ձեռքբերում համարել, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ համանախագահները մշտապես կողմնակից են եղել հավասրակաշռված հայտարարություններ տարածելուն: Մի իրավիճակում, երբ Ադրբեջանը փաստացի արգելափակել է բանակցային գործընթացը, այժմ էլ լարվածությամբ ու սադրանքներով ձգտում է շանտաժով իր «ուզածն» առաջ տանել, միջազգային հանրությունը չէր կարող շարունակել բալանսավորված հերթական հայտարարությունը տարածել: Իհարկե, նույնիսկ համանախագահների այսպիսի հայտարարությունները երաշխիք չեն, որ Ադրբեջանը զերծ կման սադրանքներից ու լարվածության նոր փորձերից: Ավելին` պաշտոնական Բաքվի քաղաքականությունը հենց այդ է` միայն ռազմատենչության շանտաժով «կորզել» հայկական կողմից ցանկալի զիջումները: Այս իրավիճակն, իսկապես, «պատային» է. չի երևում բանակցությունների շարունակականության ապահովման որևէ ճանապարհ: Արդյոք միջնորդներին կհաջողվի Ալիևին պարտադրել հրաժարվելը սադրանքային քաղաքականությունից: Հազիվ թե: Ակնհայտ է, որ հենց այս մաշող քաղաքականությունն է որդեգրել Բաքուն` չխնայել նույնիսկ սեփական զինվորների կյանքը: Թամար Բագրատունի