Դեմագոգիայի ցնցող աստիճան՝ Փաշինյան-Ալիև «պասերով»

Վերջին շրջանում հայկական կողմն առավել ճիշտ է վերլուծում զանգեզուրյան միջանցքի անխուսափելիության հետ կապված հարցերը, երեկ ոչ ավել, ոչ պակաս հայտարարել է Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևը՝ Թուրքիայի տրանսպորտի և ենթակառուցվածքների նախարարի հետ հանդիպման ժամանակ։

«Ղարաբաղյան երկրորդ պատերազմից հետո մենք աշխատում ենք նոր՝ Զանգեզուրյան միջանցքի վրա, որի անվանումն արդեն ամրագրվել է միջազգային հարթության մեջ։ Այն կապահովի նոր կապ Թուրքիայի և Ադրբեջանի միջև», - ասել է Իլհամ Ալիևը։

Չհստակեցնելով՝ կոնկրետ ինչ նախագծի մասին է խոսքը, և միջազգային որ հարթությունում է այն ամրագրվել, Ադրբեջանի առաջնորդը պնդել է, պատերազմից հետո՝ առաջին փուլում, Հայաստանը դեմ է եղել այդ հարցին։ «Սակայն վերջին ժամանակներս ես տեղեկություններ եմ ստանում, որ հայկական կողմն արդեն ճիշտ է վերլուծում զանգեզուրյան միջանցքի անխուսափելիության հետ կապված հարցերը», - ասել է Ալիևը, հավելելով՝ այդ հարցը քննարկվում է եռակողմ ձևաչափով՝ Հայաստանի, Ադրբեջանի ու Ռուսաստանի փոխվարչապետերի միջև, և որ արդեն կան լավ արդյունքներ։
Թե կոնկրետ ինչպիսի՝ Ալիևը չի հստակեցրել, բայց մանրամասնել է՝ Ադրբեջանը արդեն իսկ սկսել է Հորադիզից մինչև Հայաստանի սահման երկաթգծի կառուցումը։ «Վստահ եմ, որ առաջիկա երկու, գուցե՝ երկուսուկես տարվա ընթացքում այդ երկաթգիծը շահագործման կհանձնվի», - ասել է նա։

Ի՞նչ է սա նշանակում, եթե ոչ Ալիևի հերթական «բոթը»՝ հայկական կողմից ակնկալվող հերթական դավաճանական քայլի մասին:

Նկատենք, որ Նիկոլ Փաշինյանը բազմիցս կրկնել է, թե «միջանցքի հարց բանակցություններում չկա և չի լինելու», հետևաբար, ի՞նչ է նշանակում Ալիևի վերջին ոգևորությունը:

Պակաս «ոգևորված» չէ նաև Փաշինյանը, որին բացարձակ չի էլ հետաքրքրում, ո ադրբեջանական զինված ուժերի կողմից Հայաստանի սահմանը մի քանի ուղղությամբ հատել են արդեն 20-րդ օրը: Նա, կարծես, ոչինչ չի եղել, շարունակում է իր հանդիպումները Երևանի վարչական շրջաններում, նաև մարզերում, խոսում է արտահերթ ընտրություններին 60 տոկոս ձայն ստանալու մասին և պնդում, թե դրանից հետո նոր միայն Հայաստանում կսկսվի անվտանգության կամ խաղաղության դարաշրջանը։

Այսինքն, Գեղարքունիքից Սյունիքի սահմանի երկայնքով իրավիճակը շարունակվում է լարված մնալ, ադրբեջանցիները Հայաստանի տարածքում վեց հայ զինծառայողի են գերեվարել, դրանից առաջ հայ զինծառայող էր զոհվել, բայց Փաշինյանին պարզվում է, համարժեք գործելու համար՝ 60 տոկոս ձայնն է պակասում, այլապես նա հայրենիքն այս արհավիրքի առջև չէր կանգնեցի:

Պարզապես, ապշեցուցիչ է Փաշինյանի մոտ դեմագոգիայի աստիճանը: Պարզվում է, 3 տարի է նա իշխանության է, բայց չի կարողացել հայկական շահին համահունչ գործել, քանի որ համարում է, որ անհրաժեշտ ժողովրդական աջակցություն չունի՞, այն էլ այն դեպքում, երբ ամեն առիթով նա կրկնում է, թե՝ «ժողովուրդն է որոշել, որ ես իշխանություն լինեմ, ժողովուրդն էլ կորոշի՝ գնա՞մ, թե՞ մնամ...»:

Որոշեցին, քվե տվեցին, որ Հայրենիքը արհավիրքի հասցնես, հետո նորից 60 տոկոս քվե ակնկալես, որ ի՞նչ անես... «Նախկիններին» դատե՞ս: Իսկ ո՞վ է վերադարձնելու կորսված հայրենիքը... Թե՞ 2018թ. «թավշյա հեղափոխությունը» միայն առաջին արարն էր, որպեսզի երաշխավորես պատերազմի պարտություն ու դրանից հետո Հայաստանին հասցնես նոր հարվածներ:

Մետաքսյա Շալունց