Վստահիր, բայց փայտը ձեռքիցդ մի գցիր

Քաղաքական ուժերի ընտրացուցակները գաղտնազերծված են, թեեւ մասնակի, բայց արդեն իսկ խոսուն են: Որքան էլ տարակուսելի է, հայրենիքի փրկությամբ մտահոգ քաղաքական այրերն անգամ իրենց ցուցակները ձեւավորել են ոչ թե փորձառու, ճանապարհ անցած քաղաքական, պետական եւ ռազմական գործիչներով, այլ ինչ-որ անհասկանալի թրենդով, անհասկանալի սկզբունքով: Մինչդեռ մինչնախընտրական իրենց քարոզարշավների ժամանակ կարմիր գծի նման տանում են եյն թելը, որ սա ոչ այնքան քաղաքական, սովորական պայքար է հանուն իշխանության, այլ սա ազգային-ազատագրական պայքար է պետությունն ու պետականությունը փրկելուն ուղղված:

Հատկապես անընկալելի է նախկին, կամ երբեմնի իմքայականների ներկայությունը տարբեր ցուցակներում եւ հատկապես ռադիկալ ընդդիմադիրների շարքերում՝ Հայաստան, Պատիվ ունեմ դաշինքներում: Համենայն դեպս, կար ակնկալիք, որ այս ուժերի առնվազն առաջին տասնյակներում պետք է ընդգրկվեին սկզբունքային, դիմագիծ ունեցող, պայքարի առաջին օրից շարքերում անսասան կանգնած մարդկանց, որոնք տարբերվում են իրենց ազնվությամբ, կամային հատկանիշներով, վտանգից չվախեցող, ընդվզող, մարտնչողներին: Ավաղ, այդ ցուցակները մեծ հիասթափություններ առաջացրեցին, դրանք, մեղմ ասած, երկիր փրկողների կազմ չէ:

Թեեւ քաղաքական առաջնագծում էլ հայտնվել են այն ուժերը, որոնք Նիկոլ Փաշինյանի հետ թեկուզ կարճաժամկետ, բայց համագործակցության մեջ էին, պաշտոններ էին ստացել նրանից, պատրաստ էին շարունակել համատեղ իշխանությունը, բայց եղավ այն, ինչ բոլորին է հայտնի… Բացի այդ , առաջին պլան են եկել մարդիկ, որոնք ոչ հեռավոր անցյալում գաղտնի, կամ գուցե բացահայտ աշխատել էին իմքայլականների համար, նպաստել նիկոլիզմի տարածմանը, իսկ նիկոլիզմը ավերիչ, քայքայիչ, երկիրը փլատակների վերածող շարժում է, եւ այդ շարժումը մեկ օրում, կամ սեպտեմբերի 27-ին չէ, որ սկսվել է: Այս պրոցեսը սկսվել է 2018-ից, երբ այս տեսակը եկավ իշխանության եւ շատերը իշխանության հոտն առած ակտիվ մղվեցին նիկոլիզմի պաշտպանությանը, երկրի փլատակների վերածելու շարժմանն աջակցությանը:
Մենք բազմիցս են գրել այդ մասին, թե երեք տարվա ընթացքում ինչպիսի ավերիչ գործողություններով նա իրավիճակը հանգեցրեց աղետալի պատերազմի՝ նախագահներին մեղադրյալի աթոռին դնելով, Արցախի հերոսներին վարկաբեկելով, պետական կառույցերը ոչնչացնելով, արկածախնդիր հայտարարություններով, ու այդ ժամանակ չգտնվեց կամիկաձեների խումբ, որը կմղվեր այս ընթացքը կասեցնելու: Այդ աշխատանքը իրենց վրա էին վերցրել մի քանի լրատվամիջոց, իսկ շատերը իրենց ապահով թաքստոցներից անգամ գլուխները չէին հանում, իսկ ոմանք շարունակում էին ծածուկ աջակցել թիվ մեկ հոգեկան հիվանդին: Հիմա այդ տեսակը ջրի երես է դուրս եկել, իր վրա է վերցրել երկրի փրկության հարցը: Դավաճան սրիկայի կողքին թեկուզ մեկ օր կանգնածը, եթե անգամ մեղքերի թողություն էլ անի, ապաշխարի, միեւնույն է ինքը վստահության դեֆիցիտ ունի հանրային ընկալումներում: Միայն ժամանակը ցույց կտա՝ արդյոք այս մարդիկ, իսկապես, խելքի են եկել, թե սա այն տեսակն է, երբ նժարը որտեղ ծանր է, այդ կողմն է գնում, նրանք զգացել են, որ Նիկոլի նավը խորտակվում է, հերոսբար փախչել են այդ նավից:

Իսկ նմաններին փրկիչների նավում տեղ տալը այն հաշվարկով, որ սրիկաներին կօգտագործենք, հետո դեն կշպրտենք, կարող է չաշխատող տարբերակ լինել: Նախկիններն էլ նույն սկզբունքով էին Նիկոլ Փաշինյանին վերաբերում, բայց կյանքը ցույց տվեց, որ այդ տեսակը միշտ հարմար պահը գտնում է տիրոջ թիկունքից հարվածելու համար: Այնպես որ ամեն ժամ,ամեն վայրկյան է պետք սրանց գլխին փայտը պահել:

Անի Սահակյան