Նիկոլ Փաշինյանը սպառնում է՝ հավերժ մնալու է իշխանության

Նիկոլ Փաշինյանը վերջնականապես կորցնում է ադեկվատությունը, երեկ խորհրդարանի հատուկն նիստի ընթացքում, շուրջ երեք-չորս ժամ, Հայաստանի վարչապետի աթոռին սոսնձված սույն անձը կրկին հոգեխանգարմունքի մեջ էր ընկել, նախկինների հասցեին սուտ մեղադրանքների հին երգն էր երգում, վիրավորում երբեմնի խմբագիր գործընկերոջը, նիստի տեղ-տեղ դիվային քրքիջով ընդհատում, որին հետեւում էին իր 8 տասնյակ ուսապարկերը: Մինչ համացանցի հայկական տիրույթում ողբ ու կական էր բարձրացել Շուշիի Ղազանչեցոցի պղծման, այն մզկիթ սարքելու Փաշինյանի բարեկամների վայրագությունների առիթով, մինչ հրապարկվեց գերության մեջ հայտնված և խոշտանգումներով սպանված հայ քաղաքացիների անունները, Փաշինյանն ու իր ուսապարկերը հումորներ էին անում ամբիոնից, անբռնազբոս հռհռում:

Նիկոլ Փաշինյանն այնքան է կտրվել իրականությունից, որ թերեւս մոռացել է ինքը որտեղ է ապրում ու կարելի է ֆռռացնել, ստել ցանկացած հարցում, ոչ միայն նախկինների, ցանկալին ներկայացնել իրականության տեղ: Օրինակ ասում է, որ որդին եղել է պատերազմի ամենաթեժ կետերից մեկում.«5000 զոհ մենք չունենք: Ասում են՝ 5000, 7000 մարդ տարավ, կոտորեց, այդ պատերազմն իմ ընտանիքի կողքով չի անցել: Իմ որդին եղել է առաջնագծում, այն տեղում, որտեղ տվել ենք ամենամեծ թվով զոհերը: Իմ որդու հետ կողք կողքի մարդ է եղել, զոհվել է, որևէ մեկը չէր կարող որոշել, որ պետք է զոհվեր այդ մարդը, ոչ թե իմ որդին: Այդ մարդու անուն-ազգանունը կա, դա ստուգելի փաստ է»:

Եթե Նիկոլ Փաշինյանը ուրիշ որդի էլ ունի Աշոտից բացի, ուրիշ հարց, բայց 44-օրյա պատերազմի ընթացքում գրեթե ամենօրյա ռեժիմով Աշոտիկն ինքն է լուսանկարներ հրապարակել <<թեժ>> կետերից, ինչպիսին Ստեփանակերտի կամ Գորիսի հյուրանոցներն ու փողոցներն են, կամ ռմբապաստանները, որտեղ նա այցելում էր մոր եւ մեծաթիվ ախրանայի հետ: Չենք պնդում, թե չի եղել թեժ կետում, բայց վստահ ենք՝ հանուն սելֆիի, որի մասին հարյուրավոր մարդիկ են պատմում նաեւ, թե ինչպես են տասնյակ թիկնապահներ ջանասիրաբար կերտել Աշոտ Փաշինյանի հերոսական լուսանկարը:

Նա մոռացել էր բանակցությունները զրոյական կետից սկսելու իր հայտնի հայտարարության եւ ընդդիմախոսներին ուղղված սպառնալիքների մասին, թե ինչ ուզում, այն էլ բանակցում է եւ երեկ հայտարարեց, թե իրականում բանացություններըտապալվել էին դեռ 2016 թվականին ու պատերազմն իր խոսքով՝ <<ոդից չի ընկել>>:

Կամ իրեն հարցնում են՝ պատերազմից վեց ամիս է անցել ինչ է արվում առաջնագծի կառուցապատման համար, պատասխանի փոխարեն անցնում է հակագրոհի.«Այսօր առաջնագծի մասին են խոսում, բայց երբ 30 տարի առաջնագիծը թալանում և դղյակներ էին կառուցում փարիզներում և հռոմներում, ինչո՞ւ չէին խոսում: Ընդհակառակը, կերակրատաշտակից ձեր «փայն» էլ շպրտում էին, դուք էլ հավաքում ու ձեր տներն էիք կառուցում»:
Իսկ փաստն այն է, որ 30 տարի նախկիններն այնպիսի առաջնագիծ են կառուցելու այնպիսի բանակ ստեղծել, որ 44-օրյա պատերազմի ընթացքում, այդ անհավասար մարտերում մեր բանակը ի զորու եղավ դիմակայել եւ թույլ չտալ հակառակորդը հասնել Ստեփանակերտ կամ Երեւան: Եթե բանակը թալանված էր, ապա ինչպես 44 օր կռվեց ի հեճուկս քաղաքական ղեկավարության դավաճանական հրամանների:
Այս մարդու անադեկվատության ամենացայտուն ցուցիչը թերեւս հետեւյալ հայտարարությունն էր, նախորդի տրանսֆորմացիա՝ կամ ինքը կլինի վարչապետ, կամ Հայաստանը վարչապետ չի ունենա.«Հայաստանում իշխանությունը չի փոխվելու, որովհետեւ 2018 թվականից իշխանությունը պատկանում է ժողովրդին, դա անփոփոխելի է»: Փաշինյանը համարում է, որ ժողովուրդն ինքն է ու սպառնում, որ չի հեռանալու: Եւ ուրեմն, էլ ինչ ծաղրուծանակ, էլ ինչ ընտրություններ…

Անի Սահակյան