Թույլ մի՜ տվեք, որ հայը հայի վրա կրակի

Ինչ աստիճանի պետք է ատես ղեկավարածդ պետությունը, որ Հանրապետության հրապարակում կապիտուլյացիան փառաբանող անհայրենիք տհասների հանրահավաք կազմակերպես։ Ինչ աստիճան պետք է պաշտես աթոռդ, հայրենիքիցդ ու արժանապատվությունից վեր դասես, որ Արցախը հանձնել թշնամուն հանձնելուց, առնվազմ հինգ հազար երիտասարդ կյանքեր ընդհատելուց հետո դեռ կարողանաս արդարանալ ու արդարացման հանրահավաք, երթ կազմակերպել, անունը դնել սգո եւ հիշատաի երթ, բայց իրականում նպատակ ունենալ, որ ներկաներից բոլորի ճակատին դաճել դավաճանի ու մեղավորի պիտակը, բոլոր հնարավոր եւ անհնար միջոցներն օգտագործելով այն հնարավորինս մարդաշատ դարձնել եւ ցույց տալ որպես սեփական անձի աջակցությու: Այս մարդը, որի անունն է Նիկոլ Փաշինյան, այնքան անադեկվատ է դարձել, որ չի էլ հասկանում՝ երբ զինվորական հագուստ հագցրած մարդկանց բերում եւ երկրիդ սրտում կանգնացնելով ստիպում է, որ որեն շնորհակալություն հայտնեն իր կապիտուլացիայի համար, վերացնում , ջնջում է պետությունը, աշխարհի առջեւ ազգին զրկում մի փոքրիկ հայրենիք պահպանելու բոլոր շանսերից:

Ո՞նց կարող է զինվորականի հագուստով մարդը կապիտուլյացիան գովերգի և վախենա մահից։ Փաշինյանի՝ անցած օրերի բեմադրած հանրահավաքների վերջին ակորդը կտրվի այսօր՝ հիշատակի երթով: Մի քանի օր է ահազանգեր են հնչում, որ իշխանությունը պետական աշխատողներին, յուրային գործարարներին տեռորի է ենթարկում, որպեսզի ապահովի այսօրվա երթի մարդաշատությունը: Փաշինյանի այսօրվա երթը հատուկ մանիպուլյացիա է՝ ցույց տալու, որ ինքը երկրի միակ դավաճանը չէ։ Նա գիտի, որ այսօրվա երթի մասնակցությունը խարան է լինելու ներկաներից յուրաքանչյուրի համար: Նա այդ խարանի բեռը ցանկանում է կիսել հնարավորինս շատ մարդու հետ: Նա
գիտի, որ իր վրայից այլևս չի ջնջվելու հայրենիքի դավաճանի պիտակը: Բայց կազմակերպելով երթ, ոտքի հանելով իր ենթականերին և ստիպելով իր հետ քայլել՝ նա ցանկանում է դավաճանի պիտակը փոխանցել բոլոր քայլողներին։
Նա մարդկանց բերելու է, որ պարտվածի խարան կախեն մի ողջ ժողովրդի վզից, բայց դա դա չի ստացվելու, ովքեր ծափ են տալիս կապիտուլատորին, նրանք էլ կարժանան նրա ճակատագրին, իսկ պատմությունը լավ գիտեք, թե ինչ է անում դավաճանների հետ: Նա որոշել է դավաճանի պիտակը ճակատի առաջնորդել երթը, անարգել պատերազմում ընկած հայորդիների հիշատակը, նրանց հարազատների վիշտը, ում համար այս մսաղացի հեղինակի մուտքը Եռաբլուր կրկնակի ցավ է դառնալու:
Բացի այդ նա հոգու խորքում մի նվիրական նպատակ էլ է հետապնդում՝ հային հանել հայի դեմ, քայքայել ու պառակտել ազգը, ընդհուպ գնալ քաղաքացիական պատերազմի:
Մի քանի օր է սւեզգեստ մայրերից շատերը, ազատամարտիկներ կոչերով են հանդես գալիս Փաշինյանին չգնալ նման քայլի, չանարգել իրենց ոդիների հիշատակը, նրանք ասում են, որ ամեն ինչ անելու են դա թույլ չտալու համար: Ուստի մեծ է բախումների վտանգը: Բայց Արցախը հանձած եւ մեր տղաներին զոհաբերած այս մարդուն դա չի մտահոգում, ինչպես որ պատերազմի օրերին է հայը հայի վրա կրակել, քանի որ կատարյալ բարդակ է եղել ռազմադաշտում, այնպես էլ հիմա է նա իր ձեռքով նման միջավայրի հո նախապատրաստում:

Անի Սահակյան