Ապազգային թպրտոցներ

16 կուսակցությունների վարչապետի թեկնածուն ԱԺՄ նախագահ, Հանրային խորհրդի նախկին նախագահ Վազգեն Մանուկյանն է, որը պետք է անցումային կառավարություն ձեւավորի և 1 տարվա ընթացքում իրականացնի արտահերթ խորհրդարանական ընտրություններ: Հետագայում նա պաշտոնի չի հավակնի. հայտարարության պաշտոնական ներկայացման ժամանակ վերջին հանգամանքը հատկապես ընդգծվեց։ Մասնավորապես, որ սա հիմնական պատճառներից էր, որ թույլ տվեց որոշում կայացնել Վազգեն Մանուկյանի օգտին։
Սա, փաստորեն, Մանուկյանի՝ որպես միասնական թեկնածուի, երկրի առաջին դեմք լինելու երկրորդ փորձն է։ 1996 թ․ սեպտեմբերի 22-ին երկրորդ փուլով տեղի ունեցած նախագահական ընտրություններին ԱԺՄ առաջնորդը 6 քաղաքակման կուսակցությունների միասնական թեկնածուն էր․ ընդդիմադիր դաշտում ձևավորված ազգային համաձայնության դաշինքի մաս կազմեցին ԱԺՄ, ԱԻՄ, ՍԻՄ, «Արցախ-Հայաստան», Հայաստանի դեմոկրատական կուսակցությունները, ինչպես նաև՝ ընդհատակում գործող ՀՅԴ-ն՝ պաշտպանելով Մանուկյանի թեկնածությունն ընդդեմ գործող նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի, որը, համաձայն ԿՀԸ-ի, հաղթեց։ Մինչդեռ ընդդիմությունը հայտարարում էր զանգվածային ընտրակեղծիքների մասին։ Իսկ թե ինչ եղավ հետո, բոլորիս է հայտնի: Ինչեւէ, մի բան անհերքելի է, որ Վազգեն Մանուկյանը այն թերեւս անխոցելի թեկնածուն է, որը կարող է ճգնաժամային այս իրավիճակում որպես միասնական եւ կոնսեսուսային թեկնածու դառնալ, ոչ կոռումպացված է, ոչ կաշառակեր, դե, իսկ կառավարման ոլորտում փորձի եւ գիտելիքների հարցում հայաստանյան քաղաքական դաշտի բացառիկներից մեկը: Թվում էր, թե այս իրավիճակում որեւէ մեկը չէր համաձայնի մտնել այն ծանր բեռի տակ, որը ժառանգություն է ստացել: Սա այն դեպքն է, երբ իշխանությունը ոչ թե վայելք է, այլ պատասխանատվություն, բեռ: 70 տոկոս կորցրած Արցախ, Հայաստանի անվտանգային խնդիր, Վարդենիսի, Սյունիքի հարց, գերիներ, հազարավոր տնազուրկ մարդիկ : Խաղաղ պայմաններում էլ Արցախից գերեվարում են տասնյակ մարդկանց, տպավորություն է, որ Արցախում այսօր պոտենցիալ գերիներ են, որեւէ մեկը նրանց ֆիզիկական անվտանգության երաշխիքներ չի տվել, որեւէ մեկը չունի վստահություն, որ վաղը Արցախի ողոցներում քայլելս չի գերեվարվելու: Ավելորդ է խոսել երկրի տնտեսական եւ սոցիալական խնդիրների մասին:
Եւ այս դժոխքը ստեղծել է Նիկոլ Փաշինյանն իր թիմով: Բայց սրանք այնքան ապիկար են, որ կեղտոտ քարոզչություն են սկսել Վազգեն Մանուկյանի դեմ, փորձում են մրոտել նրա անցյալը, խելքներին չի հասնում անգամ, որ այս իրավիճակում իշխանության բեռի տակ մտնելու համար առնվազն մահապարտ է պետք լինել
Բայց առավել զզվելին ՀՀՇ-ականից ՀԱԿ դարձած լեւոնականների թպրտոցն է, արշավն ընդդեմ Մանուկյանի: Մինչդեռ թվում էր, թե այդ Վազգեն Մանուկյանն էր, որ պետք է չներեր Լեւոն Տեր-Պետրոսյանին, չհաղթահարեր լեւոնականների նկատմամբ վրեժի ծարավը: Մինչդռ հակառակ կողմից է մանրախնդրություն նկատվում, երբ գոնե հանուն հայրենիքի փրկության պետք է մոռանային անցյալի բոլոր տարաձայնությունները, Լեւոն Տեր Պետրոսյանն առնվազն պետք է Վազգեն Մանուկյանին աջակցող հայտարարություն աներ:

Անի Սահակյան