Շուտով կարգելեն Հայաստանում Նիկոլ Փաշինյանի անունն էլ տալ

Ինչ է սպավում Արցախի Հանրապետության Քաշաթաղի շրջանի Բերձոր համայնքին: Արդեն երկու օր է համացանցում տեղեկություններ են տարածվում, թե համայնքի բնակիչներին փաստի առջև են կանգնեցրել` ասելով, որ մինչև նոյեմբերի վերջ պետք է հեռանան իրենց տներից:

Բերձորով է անցնում Գորիս-Ստեփանակերտ մայրուղին: Հայաստանի, Ռուսաստանի եւ Ադրբեջանի միջեւ ստորագրված եռակողմ հայտարարության համաձայն՝ մինչեւ դեկտեմբերի 1-ը Ադրբեջանին է անցնելու Լաչինի շրջանը : Նույն հայտարարության համաձայն Հայաստանի Հանրապետությունը Արցախին կապող հատվածն ունենալու է հինգ կիլոմետր լայնություն, որով անցնելու է ճանապարհը։ Ենթադրաբար խոսքը Գորիս – Բերձոր – Ստեփանակերտ ճանապարհի մասին է։ Մի քանի օր է հենց այդ տարածքի բնակիչները լքում են իրենց տները:

Օրերս Քաշաթաղի շրջանի վարչակազմը հայտարարություն տարածեց՝ նշելով, որ ոչ մի բնակչի չի «հրամայվել» մինչև նոյեմբերի 30-ը լքել Բերձորը։Հայտարարությունում սակայն ասվում է նաեւ՝ ըստ շրջանառվող լուրերի, դեկտեմբերի 1-ից, իբրև, Բերձորի կառավարումը պետք է անցնի ադրբեջանական կողմի ղեկավարության տակ, իսկ բերձորցիներին թույլատրվում է շարունակել ապրել այդտեղ։

«Սա դեռ վարկած է, որի հերքման կամ հաստատման մասին առայժմ ոչինչ ասել չենք կարող, ըստ այդմ՝ ոչ ոքի չէինք կարող «հրամայել» որ լքեն քաղաքը։
Բերձոր քաղաքի հետագա կարգավիճակը պարզելու ուղղությամբ տարվում են քննարկումներ, բանակցություններ, որոնց արդյունքի մասին, հույս ենք հայտնում, որ ԱՀ կառավարությունը ժամանակին կհայտարարի և հնարավորինս ոչ ոք չի տուժի», ասվում է վարչակազմի տարածած հայտարարության մեջ:

Մինչ կճգրտվի տարածքի կարգավիճակը, մարդիկ հեռանում են իրենց տներից, չկա պետություն, չկան պատկան մարմիններ, որոնք կկանգնեն իրեց քաղաքացու կողքին, կամ հստակ կբացատրեն, թե ինչ է կատարվում եւ իրենք ինչ պետք է անեն: Արցախի ղեկավարությունը թանկարժեք չարթերային չվերթներով մոսկովյան այցեր է կատարում, որպեսզի լուծի իր իշխանության մնալ-չմնալու հարցը: Արայիկ Հարությունյանը լավագույն դեպքում զբաղված է սեփական բիզնեսը փրկելու, ՀԷԿ-երն ապահով տեղ տեղափոխելու գործով, իսկ Հայաստանում իշխանությունը անհուսալի հոգեվարքի մեջ է: Եւ հիմա նրանց հուզող միակ հարցը սեփական նստավայրերն ու աթոռները, այն է՝ իշխանությունն անառիկ պահելու գերխնդիրն է: Այս մարդիկ պատերազմի ավարտից հետո օրը մի մեղավոր են ճարում, որ կատարվածի ողջ պատասխանատվությունը բարդեն նրա վրա: Ցայսօր համառ թիրախում պաշտպանական գերատեսչությունն է, տարբեր քաղաքական ուժերի առաջնորդներ, նախկին զինվորականներ եւ այլն, տպավորություն է, որ հենց այս մարդիկ են եղել պետական կառավարման օղակների պատասխանատուն, այլ ոչ թե Նիկոլ Փաշինյանը: Եթե այսպես շարունակվի, էլ ոչ մի մեղավոր չի գտնվելու, Նիկոլ Փաշինյանին ու իր խոսափողներին այլ բան չի մնալու, քան մեղադրել սեփական ընտանիքի անդամներին՝ ռազմական հմուտ գործիչ Աննա Հակոբյանից սկսած վերջացրած փոքրիկ Արփիով:

Հիմա բանը հասել է նրան, որ Փաշինյանն ու իր թիմը կտրուկ հրաժարվում են անգամ քաղաքացիների խնդիրների մասին լսել: Պաշտպանության և անվտանգության հարցերի մշտական հանձնաժողովի նախագահ Անդրանիկ Քոչարյանն, օրինակ, անորոշության մեջ հայտնված բերձորցիներին կոչ է արել դիմել Արցախի իշխանություններին:
«Ճիշտը` խնդրի լուծումը գտնել Արցախի իշխանության տիրույթում»,-ասել է նա: Այո, իհարկե, այսուհետ որեւէ մեկի մտքով թող չանցնի հիշել եւ պատասխան պահանջել քաղաքական այս դիակից, որի անունը Նիկոլ Փաշինյանն է: Նրա հիշել կարող են միայն մեր դարավոր հարեւանները, որտեղ Փաշինյանը հավակնում է ազգային հերոսի կոչման, նրա պատվին երգեր են գրվում, բանաստեղծություներ հյուսվում, ու հեռու չէ այն օրը, որ ազգային հերոսի կոչմանը կարժանացնեն:

Անի Սահակյան