Սխալները թաքցնելու ժամանակը

Հայկական միասնական տեղեկատվական կենտրոնում սկսում են քննարկումների շարք։ «Հնարավոր էր արդյոք խուսափել պատերազմից» ընտրված առաջին թեման է: Փաստն այս հարուցել է հասարակական-քաղաքական շրջանակների զարմանքը: Նախ հիշեցնենք, որ սա այն հարթակն է, որտեղից մեկ ամսից ավելի ռազմաճակատից ինֆորմացիա են հաղորդել պաշտոնատար անձինք, բայց այն ավելի շատ ՊՆ ներկայացուցիչ Արծրուն Հովհաննիսյանի բեմահարթակն էր, որտեղ նա ուներ մշտական ժամ եւ մի ստվար զանգված սպասում էր նրա հայտնած ինֆորմացիային: Իհարկե, սկզբում ողջ ազգն էր սպասում Արծրունի հայտնությանը, բայց երբ շատերը հասկացան, որ նա ոչ միշտ է ներկայացնում ճշմարտությունը ու ինֆորմացիան զտվում, համապատասխանեցվում էր իշխանական ցանկություններին, այդ հարթակի հիմնական լսարանը դարձան պողոսները: Թե ինչու են որոշել այլեւս պողոսներին զրկել առաջնագծի մասին հաղթական տեղեկատվությունից, դժվար է ասել, ըստ երեւույթին հիմա էլ նրանք պայծառ ուղեղները վերլուծական նյութերով լվանալն է: Համաձայնեք՝ բավականին թիրախային է ընտրված անդրանիկ քննարկման թեման: Միայն այն, որ պատերազմը դեռ չավարտած Հ1-ով նստել ու քննարկում են, թե «Հնարավոր էր արդյոք խուսափել պատերազմից», արդեն նշանակում է, որ քննարկման «կազմակերպիչը» շատ լավ հասկանում է, որ խուսափել հնարավոր էր, թեեւ իշխանական ֆեյքերը հակառակն են տարածքում եւ մեղքի սլաքներն ուղղում են նախկինների կողմը, թե նրանք են հողերը ծախել Ալիեւին , բայց քանի որ Նիկոլը դիմադրել է, հնարավոր չէր խուսափել պատերազմից:
Սակայն այս քննարկումը հատկապես ուշագրավ է դառնում խոսքի ազատությունը սահմանափակելու համատեքստում. «Օրենքով արգելել եք կառավարության քննադատությունը․ այդ պայմաններում էլ ի՞նչ քննարկում» իրավացիորեն նման հարցադրում է բարձրացնում Արցախի նախկին ՄԻՊ, իրավապաշտպան Ռուբեն Մելիքյանը՝ շարունակելով. «Օրինակ, եթե ինչ-որ մեկն ունի կարծիք, որ (պայմանական եմ ասում) պատերազմից լավ էլ հնարավոր էր խուսափել, եթե գործող իշխանությունները վարեին ճիշտ արտաքին քաղաքականություն, չփչացնեին մեր դաշնակից Ռուսաստանի հետ հարաբերությունները, ժամանակին բացահայտեին վտանգները և փորձեին չեզոքացնել դրանք, որ (պայմանական եմ ասում) պատերազմից լավ էլ հնարավոր էր խուսափել, եթե 8-9 ամիս առաջ չխախտվեր կողմերի ուժային հավասարակշռությունը՝ թուրքական բայրակթարների մատակարարմամբ, կարո՞ղ է այդ կարծիքը բարձրաձայնել, թե՞ արգելված է, թե՞ չի կարող, քանի որ դա այս պահին կվնասի մեր հիմնական ու միակ ազգային գործին՝ թշնամուն դիմադրելուն ու Մեր Հայրենիքը պաշտպանելուն։
Էլ ի՞նչ քննարկում, եթե կարծիք արտահայտելու ազատությունը սահմանափակված է։ Դա եղավ քննարկու՞մ, թե ներքաղաքական ուղղվածության քարոզչություն։ Այս պայմաններում՝ մարդիկ կարո՞ղ են մտածել, որ այս օրհասական պահին նման քննարկումներ նախաձեռնելու նպատակը սխալները թաքցնելն ու վերահաս պատասխանատվությունից խուսափելն է»։
Եւ, իսկապես, նման իրավիճակում լավ կլինի, որ Միասնական տեղեկատվական կենտրոնի աշխատանքը կազմակերպվի իրավիճակին համարժեք։ Այսինքն՝ հանրությանը տրամադրվի անհրաժեշտ եւ ճշմարտացի տեղեկատվություն ռազմաճակատից, եւ հանձնարարականներ այն մասին, թե մեզանից յուրաքանչյուրն ինչ անի, որ օգուտ տա ստեղծված իրավիճաին: Այլապես ստացվում է, որ պատերազմը դեռ շարունակվում է, եւ հայտնի էլ չէ մինչեւ երբ, բայց իշխանությունները սեփական մեղքերը քողարկելու եւ իրենց ցանկալի իրականություն կերտելու խնդիր են լուծում:

Հ.Գ-Պատերազմի առաջին օրերին, երբ անկախ լրատվամիջոցները, փորձագետների ու քաղաքական գործիչների հետ փորձում էին քննարկել ստեղծված իրավիճակը եւ բարձրացնում հարցադրումը՝ արդյոք հնարավոր էր խուսափել պատերազմից, իշխանությունները այդ ԶԼՄ-ներին դավաճան էին հռչակում, ապա անցան տուգանքներին, հիմա իրենք են ստանձնել այդ գործը, բնականաբար, իրենց ցանկալի հունով:

Անի Սահակյան