Կեղծիքի շքերթը շարունակվում է

Հայաստանում պատերազմական այս օրերին էլ իշխանությունը գործում է պողոսապետության սկզբունքով:
Վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը խոսում է Արցախում օրհասական պահի եւ <<ցավոտ զիջումների>> մասին, քանզի Ադրբեջանը գնում է կապիտուլացիայի, Արցախն ամբողջությամբ վերցնելու ուղղությամբ: Բայց պողոսները պատրաստ չեն լսել ցավոտ իրականության մասին, նրանց առաջին օրից կերակրում են <հաղթելու> մասին քաղցր ստերով, ու անմիջապես վայնասունի մեծ ալիք բարձրացավ, որ ոչ մի բան էլ չենք զիջելու: Ինչ արեց Նիկոլ Փաշինյանը, փոխանակ հանրությանը բացատրեր, որ իրավիճակն այդպես է պահանջում եւ այժմ ռազմահայրենասիրական պաթոսի ժամանակը չէ, ճիշտ հակառակը խմբագրեց իր ցավոտ զիջումների մասին հայտարարությունը եւ ասաց, թե դա միջազգային հանրության համար է ասել, ինքն իրականում կողմ է պատերազմին, եւ կոչ է անում մինչեւ վերջ պայքարել:

Սակայն դրանից կարծես իրավիճակը չի փոխվում: Նախօրեին Արցախի նախագահ Արայիկ Հարությունյանը հայտարարեց, որ թշնամին հասել է Շուշիի մատույցներ, բերդաքաղաքից հեռու է առնվազն հինգ կիլոմետր: Բայց ամբոխը ունակ չէ իրավիճակի սթափ գնահատմանը: Երեկվանից մի խինդ, մի հրճվանք Գագիկ Մելքոնյանի այն հայտարարությանը, թե Շուշիի հատվածից ներթափանցման փորձը կանխվել է, հայկական թշնամուն շրջափակման մեջ է գցել ու արդեն կիրճում «սատկացրել»: Թշնամին Մելքոնյանի խոսքով՝ մոտ 400 զոհ ունի :

Գագիկ Մելքոնյանի խոսքով՝ պետք է բոլորը համախմբված մեկնեն առաջնագիծ, պայքարեն, որպեսզի առաջիկայում հաղթանակ ունենանք: Եւ, ահա, ամբոխը ցնծության մեջ է, հայտարարում են, թե փառավորված է իրենց հոգիները, որ թշնամին այդքան զոհ է տվել: Մեկի մտքով չի անցնում՝ այդ ինչպես եղավ, ով առաջացրեց այս իրավիճակը, որ թուրքն արդեն Շուշիի մատույցներում է: Եւ ուրեմն, ինչն էինք հաղթում, ինչի մասին էին մեզ ամեն օր կերակրում, թե հաղթում ենք, իսկ հիմա պարզվում է, որ թշնամին Շուշիի մատույցներում են:

Ու այս իրավիճակում փոխանակ հանրային դեմքերը իշխանություններին հորդորեն ճշմարտի լեզվով խոսել, եւ, որ դա բխում է նախեւառաջ իր շահերից, միանում են կեղծիքի խրախճանքին ու սնում պողոսներին:

Անի Սահակյան