Թրքասիրության հետեւանքները

Շուրջ երկու տարի իշխանությունը ոչ միայն հակառուսական, հետեւաբար պրոթրքական քաղաքականություն էր վարում, այլեւ այդ իշխանության առանձին ներկայացուցիչներ չէին թաքցնում իրենց թրքասիրությունը կամ առնվազն այդ երկրի մասին խոսում ոչ թե թշնամական լույսի ներքո, այլ իբրեւ բարեկամի: Միայն ամենավերջին քաղաքական անմեղսունակին պարզ չէր, որ հակառուսական քաղաքականությունը թեւեր է տալու Թուրքիային՝ տարածարջանում իրականացնելու իր վաղեմի երազանքը, ինչին այսօր ականատես ենք լինում:
Մինչդեռ դեռեւս ամիսներ առաջ՝ այս տարվա ապրիլին իշխանական ֆրակցիայի ղեկավար Լիլիթ Մակունցը փորձում էր ազգին հավատացնել, որ Թուրքիան երբեք Հայաստանի դեմ ոտնձգության չի գնա, չի միանա Ադրբեջանի ռազմատենչ նկրտումներին, ասում եր՝ իհարկե, Ադրբեջանն ամեն ինչ անում է այդ ուղղությամբ, բայց Թուրքիան այդ քայլին չի գնա:
«Ադրբեջանի` ՀՀ սահմանների նկատմամբ ագրեսիայի պայմաններում Թուրքիայի կողմ դառնալու պարագայում դա ոչ միայն ՀՀ–ում, այլև աշխարհում ընկալվելու է ցեղասպանության համատեքստում»,-իր տեսակետը հիմնավորում էր տիկին Մակունցը։Իսկ թե ինչ կարծիքի են Թուրքիայի նկատմամբ այսօր ի դեմս Նիկոլ Փաշինյանի, դա էլ ակնհայտ է: Համայն հայությանն ուղղված իր երեկվա ուղերձում վարչապետ Փաշինյանը բառացիորեն հայտարարեց, որ Ադրբեջանն ու Թուրքիան Հայաստանի դեմ սանձազերծած պատերազմում միայն Ղարաբաղի հարցը չէ, որ փորձում են լուծել, նրանց նպատակը Հայոց ցեղասպանության իրենց քաղաքականության շարունակումն է, որը, սակայն, նրանց չի հաջողվելու։ Փաշինյանը շեշտեց՝ Հայաստանի և Արցախի քաղաքացին այլևս Դեր Զորի ճամփորդը չէ։
«Մենք ապրում ենք մեր հազարամյա պատմության թերևս ամենավճռորոշ փուլում: Ադրբեջանաթուրքական հրոսակախմբերը միայն ռազմական կամ ռազմաքաղաքական հարց լուծելու նպատակ չէ, որ հետապնդում են: Նրանք միայն Ղարաբաղի կամ Ղարաբաղի հարցի ետևից չէ, որ եկել են: Նրանք չեն եկել միայն տարածքներ, գյուղեր կամ քաղաքներ գրավելու նպատակով: Նրանց նպատակը հայությունն է, նրանց նպատակը Հայոց ցեղասպանության իրենց քաղաքականության շարունակությունն է, և նրանք խնդիր են դրել Հայոց ցեղասպանությունը շարունակելու այսօր»:
Այս դիլետանտությունը իշխանության մակարդակով տիրում է բոլոր ոլորտներում, սրանք են մեր իշխանավորները, սրանք են մեր պետությունը կառավարողները՝ մակերեսային, հեղհեղուկ, անտեղյակ իրենց պատկերացումերով եւ մոտեցումներով: Հետեւաբար զարմանալ պետք չէ, թե ինչու հայ ժողովուրդն այսօր կանգնեց այսպիսի սպառնալիքների տակ:

Անի Սահակյան