Իշխանությունը «կքցի՞» Երվանդ Խունդկարյանին. խմորումներ ՍԴ-ում

Իշխանությունը կարող է այլեւս երբեք չկարողանա հաղթահարել Սահմանադրական դատարանում իր կողմից առաջացրած ճգնաժամը: Երկու օր է դատարանակազմության վերջին ակորդը հնարավոր չի լինում տալ, ընտրել բարձր դատարանի նախագահ եւ փոխնախագահ: Ավելին, գործընթացները հուշում են, որ ՍԴ-ում նոր՝ ավելի խորը ճգնաժամ է հասունանում:
Այսպիսով՝ վաղը բարձր դատարանը ՍԴ նախագահի մեկ թեկնածուի շուրջ կկատարի ընտրությունը: Այդ մեկ թեկնածուն Վճռաբեկ դատարանի այլեւս նախկին նախագահ Երվանդ Խունդկարյանն է, ում ընտրության շուրջ մեծ աղմուկ բարձրացավ, քանզի նրա անվան հետ են կապվում աղմկահարույց բազում գործեր, որոնց թվում Ա1 պլյուսի փակվելը: Հատկապես բուռն ընդվզեցին ՀԱԿ-ականները, եւ այդ ընդվզումը  ըստ մամուլի հրահրվում էր ՍԴ դատավոր Վահե Գրիգորյանի կողմից:

Խունդկարյանն ինքաառաջադրվել է, ՍԴ հին գվարդիայի ներկայացուցիչ Աշոտ Խաչատրյանի թեկնածությունն է առաջադրել Հրայր Թովմասյանը, սակայն Խաչատրյանն անհայտ պատճառներով ինքնաբացարկ է ներկայացրել: Իհարկե, պատճառներն իրականում այնքան էլ անհայտ չեն եւ այս հրաժարումից պարզ է դառնում, որ քաղաքական ամենաբարձր մակարդակներում նախապես ծրագրել են ՍԴ ընտրությունները: Այլապես Խաչատրյանը, ով կարծես նման երազանք ուներ եւ համաձայնեց Հրայր Թովմասյանին նախագահությունից զրկելուց հետո մի ոտ շուտ ՍԴ նախագահի ժպ հանդես գալ, այն պարագայում, երբ օրենքը դեռեւս նման լիազորություն չէր տալիս, չպետք է հրաժարվեր այդ առաջադրումից: Ու թվում է, թե դա լավագույն լուծումն է լինելու ստեղծված իրավիճակում, քանզի ինչպես Հրայր Թովմասյանը նշեց, Աշոտ Խաչատրյանին առաջադրել է, որովհետեւ նա ամենափորձառուն է և ավագը, գիտությունների դոկտոր է և, ըստ Թովմասյանի, ունի կառավարչական որոշակի հմտություններ։
Բացի դա՝ եթե փոփոխություններ չլինեն, Խաչատրյանի պաշտոնավարմանը մնացել է երկու տարի, ուստի՝ Թովմասյանը գտնում է, որ դա կլիներ կարևոր անցումային ժամանակահատված, որ մյուսներն իրար ավելի լավ ճանաչեն և ընտրություն կատարելիս չապավինեին նախկին փորձին, ունենային շփում և կարողանան ընտրել։Եւ, ի վերջո, այս պրոցեսում Խաչատրյանի ընտրությունը չէր դիտարկվի ոչ լեգիտիմ, քանի որ վերջինս ՍԴ անդամ է դարձել լեգիտիմ ճանապարհով:
Ինչեւէ, եղածը եղած է, եւ հիմա ՍԴ-ն կանգնած է բարդ ընտրության առջեւ: Երվանդ Խունդկարյանին հինգ ձայն է հարկավոր ՍԴ նախագահ դառնալու համար, փակ քվեարկության դեպքում դա դժվար կանխատեսելի է: Հրայր Թովմասյանը չի մասնակցի ընտրությանը, Խաչատրյանի հրաժարականից հետո իր մոտ կասկածներ են առաջացել, որ գործընթացը պայմանավորված է, վստահաբար կարող ենք ասել, որ Վահե Գրիգորյանն էլ ձեռքը կկտրի, բայց ձայն չի տա Խունդկարյանին: ՍԴ մյուս երկու հնաբնակները՝ Արայիկ Թունյանն ու Արեւիկ Պետրոսյանը, ամենայն հավանականությամբ, եւս կմիանան Թովմասյանին, ինչը Խաչատրյանի պարագայում դժվար է պնդել, եթե Վահե Գրիգորյանին հաջողվի համոզել Արման Դիլանյանին միանալ իրեն, ապա կվտանգվի Խունդկարյանի ընտրությունը: Իսկ գուցե իշխանությանն էլ հենց դա է պետք, նախապես պայմանավորվել Խունդկարյանի հետ ՍԴ նախագահ դառնալու հարցում, հետո «քցել» ու ասել, որ դե ինչ արած, մենք ուզում էինք, բայց չէինք կարող պարտադրել դատավորներին: Իսկ դրանից հետո էլ կարող են անընդհատ ՍԴ նախագահ չընտրել, կամ հանձնել վահեգրիգորյանական թեւին:

Անի Սահակյան