Քաղաքական առեւտուր՝ հարկատուներիս գրպանից

Մինչ Հայաստանում կորոնավիրուսային համաճարակի հետևանքով խորանում է տնտեսական ճգնաժամը, վատթարանում է մարդկանց սոցիալական վիճակը և տասնյակ հազարավոր քաղաքացիներ շարունակում են գործազուրկ մնալ, պետական կառույցներում չի դադարում պարգևավճարներ ստանալու պրակտիկան։

Անամոթությունն ու ցինիզմն այն մակարդակի են հասել, որ միլիարդավոր պարգեւավճարների պրակտիկան արդարացվում է պետության ղեկավարի, երբեմնի հեղափոխական լիդերի կողմից, ով մինչ իշխանության գալը թիմով խոստանում էր ոտքով գնալ աշխատանքի, ապրել մեր՝ շարքայիներիս պես, չօգտվել ծառայողական թանկարժեք մեքենաներից, մի խոսքով՝ չդառնալ ՀՀԿ-ական պաշտոնյա։ Կյանքը ցույց տվեց, որ որեւէ իշխանությունում ինչպես երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը կասեր նման մասշտապբի կոռուպցիա եւ թալան չի եղել պետբյուջեից, որքան հիմա է։ Եւ ուրեմն՝ Նիկոլ Փաշինյանի խոսքով` առաջին անգամ է պատմության մեջ նման բան կատարվում, որ նախարարն ու մարզպետը պարգևավճարի կարիք ունեն։

ՀՀ նախարարներն ու կառավարության անդամները նրա խոսքով՝ ճիշտ են անում, որ պարգևավճար են ստանում։ Ֆեյսբուք սոցցանցում ուղիղ եթերի ժամանակ երեկ հայտարարեց վարչապետը․ «Մեր նախարարներն ու կառավարության անդամները պետք է ստանան արժանապատիվ վարձատրություն։ Դա նաև ժողովրդի պատիվն է, քանի որ կարևոր է` ինչպես է վերաբերվում գործատուն իր ծառային։ Հայաստանի ժողովուրդը պետք է ուրախանա, որ Հայաստանում կան նախարարներ, որոնք 100-300 000 դրամ պարգևավճարների կարիքն ունեն»,– ասաց Փաշինյանը։

Նրա խոսքով` առաջին անգամ է պատմության մեջ նման բան կատարվում, որ նախարարն ու մարզպետը թալանով չեն զբաղվում և պարգևավճարի կարիք ունեն։
Մի կողմ թողնենք, որ առնվազն անբարոյականություն է աղքատ երկրում խոսել պաշտոնյաների բարեկեցության մասին, ուր շարքային քաղաքացին առնվազն 10-20 անգամ պակաս գումար է ստանում, մի կողմ թողնենք հարցը, եթե արատավոր ոչինչ չկա, ինչու որպես աշխատավարձ չեք սահմանում ձեր պաշտոնյաների համար, այլ պարգեւավճարների՝ «լեւի գումարի» տեսքով եք բյուջեն թալանում, միգուցե, հասկանում եք, որ մի բան է տակից բյուջեն թալանելը, մեկ այլ բան փաստացի ի ցույց դնել սոցիալական այն անջրպետը, որը կա իրականում եւ այն է՝ երբ պաշտոնյան 1.5 միլիոն դրամ է ստանում, իսկ ուսոցիչը՝ 80-100 հազար դրամ։
Սակայն մի արատավոր երեւույթ էլ է մեզանում ավանդույթ դարձել։

Հեռացող պաշտոնյաներին ճանապարհում են մեծ պարգեւավճարով։ Նախօրեին հայտնի դարձավ, որ օրինակ, Երևանի քաղաքապետ Հայկ Մարությանը Երևանի արդեն նախկին գլխավոր ճարտարապետ Արթուր Մեսչյանին պաշտոնը լքելուց առաջ 1 800 000 դրամ է ստացել, նախկին քաղաքապետ Հայկ Սարգսյանը մոտ չորս հազար դոլարի չափ է պարգեւատրվել։

Փաստորեն, Փաշինյանի հեղափոխական պաշտոնյաները պատմության գիրիկն են գնալու եւ հիշվելու են ոչ թե կատարած աշխատանքի, այլ ստացած պարգեւավճարների չափով։ Սրանից այն կողմ նրանք ոչնչով աչքի չեն ընկնում, թքած ունեն քաղաքացիների եւ պետության առջեւ ծառացած խնդիրներին։ Օրերս հայտնի դարձավ, որ Հայաստանի արտաքին պարտքը հասավ 8 միլիարդին: Միայն հուլիսին Փաշինյանի գլխավորած կառավարոթյունը վերցրել է 221.000.000 դոլարի պարտավորություն։
Բայց մենք պետք է մեծ պատիվ համարենք կիսաանգրագետ երիտհեղափոխականների միլիարդավոր պարգևավճարները, այն միլիարդավոր գումարները, որոնք մեր՝ հարկատուներիս գրպանից հոսում են միայն հանուն այն բանի, որ Փաշինյանը կարողանա պահել իր թիմը, քանզի եթե փողն էլ չլինի, ոչ մեկ նրա կողքին չի կանգնի։

Անի Սահակյան