Ով խանգարեց Լուսավորի հոգեդարձը

Մի քանի օր առաջ, երբ սահմանադրական կարգի տապալման հարցով Սահմանադրական դատարան դիմելու ԲՀԿ-ի նախաձեռնությանը չմիանալով Լուսավոր Հայաստան կուսակցությունը կնքեց իր մահկանացուն, հույս կար, որ ինչ-որ մի հրաշքով կարող է հոգեդարձ լինել՝ ասենք ընդամենը մի լուսավոր պատգամավորի ստորագրությունը տալ և դիմումը ՍԴ մուտք արվեր: Բայց երեկ այդ կուսակցությունը կազմակերպեց սեփական հուղարկավորությունը ու մեզ մնում է ասել՝ հողը վրան թեթեւ լինի ու քաշել նրա գերեզմանաքարը: Այն պահից, երբ ԲՀԿ 25 պատգամավոր, պլյուս Տիգրան Ուլիխանյանը, այնուամենայնիվ, ստորագրեցին դիմումը և մուտքագրեցին ՍԴ` համարելով, որ 26 ստորագրությունն էլ հերիք է դրա համար, քանզի պատգամավորների ընդհանուր թվի մեկ հինգերորդը` 26,4-ը կլորացնելու դեպքում ստացվում է 26, ԼՀԿ-ականներն առաջինն ընդվզեցին դրա դեմ:

ԱԺ ֆինանսիստ պատգամավոր Մանե Թանդիլյանը շտապեց ի՛ր թվաբանությունը պարտադրել ԲՀԿ-ին` ասելով, որ 26,4-ն ավելի մոտ է 26-ին, քան 27-ին, և ուրեմն` դիմումն «անվավեր» է, ՍԴ-ն չի կարող այն վարույթ ընդունել:
Այստեղ էլ հենց «Լուսավորն» ու հաճախորդական սինդրոմով տառապող իր առաջնորդը վերջնականապես կնքեցին իրենց մահկանացուն։ Կարելի էր ափսոսանք հայտնել, որ այս ընդդիմադիրները կարծես ունեին բոլոր հնարավորությունները` հաղթահարելու հաճախորդության իրենց սինդրոմը, վերջապես քաղաքական ներկապնակում իրենց գույնը կերտել, բայց գերադասեցին քաղաքական ինքնասպանություն գործել:
Հայաստանում ստեղծված իրավական այս բեսպրեդելի համար հավասարապես պատասխանատու են եւ իմքայլականները եւ լուսավորականները, երբ բոլորը վիճում են բոլորի հետ. 26 ստորագրությունը բավարա՞ր էր, թե՞ անպայման մի «լուսավոր» ստորագրություն էլ էր պետք սահմանադրական կարգը փրկելու համար, այս կուսակցությունից ոչ միայն այդ ստորագրությունը չեն տալիս՝ պատճառ բերելով Ռոբերտ Քոչարյանի գործը, թե հուլիսի 7-ին ՍԴ-ն կքննի , կվերջացնի , նոր իրենք կդիմեն ՍԴ, իսկ մինչ այդ կողմ չեն ուզում դառնալ, այլեւ ստանձնում են իշխանության հաշվապահի եւ փաստաբանի դերը՝ ասելով, թե 26 ստորագրությամբ դիմումը չի կարող վարույթ ընդունվել:

Եւ, իսկապես, հաճախորդությունը, ծառայամտությունը հոգեվիճակ են, որոնք մարդու մեջ մտնում են կաթի միջոցով, դուրս գալիս հոգու հետ: Մարուքյանը հիմա ավելի վատ ֆունկցիա կատարեց, քան 2008–ին Արթուր Բաղդասարյանը: Եթե Բաղդասարյանը դավաճանեց իր էլեկտորատին ու միացավ Սերժ Սարգսյանին, ում հազար ու մի մեղադրանք էր ներկայացնել, ապա Մարուքյանի հարվածը ողջ պետականությանն է: Բաղդասարյանը դավաճանեց իր ընտրազանգվածին ու ընտրություն կատարեց անձերի միջև, իսկ ահա Մարուքյանը դավաճանում է պետությանն ու Սահմանադրությանը, ինչը հետագայում իրավական քննության առարկա է դառնալու։
Այսքանից հետո Մարուքյանենք, որ երկու օր առաջ լոլոներ էին կարդում, թե չեն ուզում ոչ իշխանության ջրաղացին ջուր լցնել, ոչ Քոչարյանի, ուստի կսպասեն հուլիսի 7-ի քննությանը, պատռեցին իրենց դիմակները եւ ցույց տվեցին, որ բացահայտ խաղում են իշխանության դաշտում: Մեզ մնում է սպասել, թե որոշ ժամանակ անց Մարուքյանը ինչ գին է պահանջելու իշխանությունից իր քաղաքական ինքնասպանության դիմաց: Իսկ միգուցե լուսավորականների հոգեդարձը խանգարող դրսի ուժեր կա՞ն, որոնց ձեռնտու չէ Քոչարյանի ազատության մեջ մնալը, քանզի իրենք են հավակնում իշխանության աթոռին:

Անի Սահակյան