Ինչ են քարոզում «Ծառուկյան» դաշինքը եւ «Կոնգրես – ՀԺԿ»

«Ծառուկյան դաշինք». «Փոփոխությունների եւ կառուցելու ժամանակն է»։ Նախ՝ շնորհակալություն Գագիկ Ծառուկյանին, որ վերադարձավ քաղաքականություն։ Մտնել՝ բոլորն են մտնում, բայց վերադառնալ, դեռ ոչ մեկին չի հաջողվել։ Ինչեւէ։ Մենք քիչ էր մնացել կորցնեինք ԲՀԿ-ի նման քաղաքական ուժին։ Լրիվ ձեռքից գնացել էին, եւ Գագիկ Ծառուկյանի վերադարձն էր, որ այդ կուսակցությանը փրկեց բառիս բուն իմաստով շատ լայն դաշինքում հայտնվելուց։ Ավելին, Ծառուկյանի վերադարձից հետո նրա դաշինքում ընդգրկվելու մեծ հնարավորություններ բացվեցին ՀՀԿ-ից մինչեւ սրտի խորքը վիրավորված գործիչների բալիկների ու բարեկամների համար։ Հա, բայց չմոռանանք, որ կարգախոսի մասին էինք խոսում։ «Ծառուկյան դաշինք»՝ սա արդեն իսկ կարգախոս է, որովհետեւ երբ ասում ենք Ծառուկյան, հասկանում ենք սերմացու, տուկի թել, վառելիք, բժիշկների պիլոտային ծրագրեր գյուղերում, բերքի մթերում… ամեն ինչ, եւ ամենեւին կարիք չկար խոսելու Ծառուկյանի ծրագրերի մեջ սպասվող փոփոխությունների մասին, որովհետեւ չգիտես, թե ինչպիսին կլինեն դրանք, եթե տուկի թել չտա, սերմացու չտա, վառելիք չտա, բերք չմթերի, բժիշկներին էլ չտանի գյուղեր՝ մեր բազմաչարչար հայրենակիցներին մանրակրկիտ զննելու։ Ես այդ դաշինքը կանվանեի՝ «Գագիկ Շինարար» եւ դրանով հարցը կփակեի։ «Կոնգրես- ՀԺԿ». «Խաղաղություն, հաշտություն, բարիդրացիություն»։ Այս կարգախոսի մասին դժվար է որեւէ բան ասելը։ Գեղեցիկ բառերի շարանին ի՞նչ ասես։ Ափսոս, որ այդ գեղեցիկ ցանկություններն այսպես թե այնպես պայմանավորված են Իլհամ Ալիեւի՝ ռացիոնալ գործիչ լինելու հանգամանքով եւ կարող են իրականանալ բացառապես Ալիեւի ցանկությամբ։ Այսինքն՝ մենք խնդիր չունենք, եւ խաղաղությունը, հաշտությունն ու բարիդրացիությունը միայն Ալիեւից են կախված։ Նույնիսկ հարց է առաջանում, թե ինչու է Կոնգրեսը, որպես ընդդիմադիր ուժ, մասնակցում ՀՀ ԱԺ եւ ոչ թե Ադրբեջանի Մեջլիսի ընտրություններին։ Խաղաղություն, հաշտություն, բարիդրացիություն՝ այս ամենը պետք էր Ալիեւին քարոզել եւ ոչ թե մեզ։ Հոդվածն ամբողջությամբ կարող եք կարդալ «Հրապարակ» թերթի այսօրվա համարում