Էսօր էլ իր տեսակը չի հերիքում մեզ….

Ասում են` <սուրբ> տեղը բաց չի մնում, բայց դե` էս էդ դեպքը չէր… Բաց է Սամվել Մկրտչյանի տեղը` բոլոր առումներով, թե ազատության անսահմանափակ մտածողության, թե մարդ տեսակի, թե մտավորականի, թե թարգմանչի… Բայց հատկապես` թարգմանչի… Ուրույն կոսմոս էր` հայենից ու անգլերենից բաղկացած… որ դեռ սերունդներ է պահելու` իր տված մաստեր կլասներով… Սամվելը հաղթեց հսկա ավանդույթատեր հայոց թարգմանչաց դասին… հաստատապե`ս Կհայտնվի այն գանգրահեր տղան, որ հաղթի Սամվելի` բառա-ոգու-մտային շերտը` երբեւէ. -Կասկածում եմ…. Ու հիմա կրկին` իր ծննդյան օրը , ձեռքս մեկնում եմ իր թարգմանած <Ուլիսեսին>, ու խեղդվում հիացմունքից… -Որ ապրեեեե~լ եմ էս տեսակ տղայի կողքին, որը` -Կարող էր Ջոյսի նման հանճարին այսպե`ս <տառադարձել>. սամվելացնել, համաշխարհային այդ մոնոմոենտից կերտել այնպիսի մի բան, որը եթե երբեւէ բախտ վիճակվեր ինքը` Ջոյսը կարդար. հաստատապես պիտ բացականչեր…. -Միթե?, արդյոք հնարավոր էր. գրեթե ինձ հավասար, կամ գուցե` առավել… -Միստր Ջոյս. -Սամվելի դեպքում ՀՆԱՐԱՎՈՈ~Ր էր… Հ.Գ. Շնորհավոր ծնունդդ Սամվել ջան. Քո անհուն երկնից շարունակիր գեղեցիկի քո ասքը. մեզ երկրի վրա պայքարողներիս ուժը տալով… Կարմեն Դավթյան