Բարի լուրեր «չառաջադրումների» մասին.Առավոտ
Վերջերս բարեկամներիցս մեկը պատմեց, որ մի փորձառու քաղաքական գործիչ, որն այդ պահին պատգամավոր չէր, իր մոտ էր հրավիրել բարեկամիս եւ սկսել իր սովորական, 25 տարվա հանգերգը` «պետք է մի բան անել, որ այս երկիրը…» եւ այլն: Բարեկամս ընդհատել է այդ ձանձրալի մենախոսությունը եւ ասել` «ուզում ես պատգամավո՞ր դառնալ, ես քեզ իմ ուժերի չափով կօգնեմ, բայց «երկրի» թեմայով խոսակցությունները դրա հետ մի խառնիր»: Իսկապես կան մարդիկ, որոնք թեկուզ մի գումարման պատգամավոր լինելով, այլեւս չեն պատկերացնում իրենց կյանքն առանց մանդատի: Պատճառները հասկանալի են: Նախ` ամեն տեղ չէ, որ 600 հազար դրամ աշխատավարձ են տալիս, իսկ դրա դիմաց դու կարող ես գրեթե ոչ մի բան չանել: Երկրորդ` «երկրի հզորների» եւ օլիգարխների կողքին պտտվելը բարոյական բավարարվածություն է պատճառում: Եվ վերջապես, դա հնարավորություն է տալիս միջնորդնելու տարբեր տնտեսական հարցերով: Ընդ որում, դա անում են թե իշխանամետ եւ թե ընդդիմադիր պատգամավորները: «Երկրի վիճակի» մասին լացակումած հայտարարությունները միայն ժպիտ են առաջացնում: Մարդիկ, որոնք «օտ ի դո» օգտվել են 25 տարի գոյություն ունեցող անարադար համակարգից, այսօր հանկարծ որոշել են պայքարել արդարության համար: Օլիգարխները, որոնց չվճարած հարկերի պատճառով թոշակառուները, ինչպես նաեւ աշխատավարձով ապրող հազարավոր մարդիկ այսօր ստիպված են ամեն օր լրջագույն սոցիալական խնդիրներ լուծել կամ գնալ երկրից, խոսում են աղքատության եւ արտագաղթի մասին: Ինչպես վերջերս արդարացիորեն նշեց Հելսինկյան կոմիտեի նախագահ Ավետիք Իշխանյանը, իրականում նախընտրական պայքարն այսօր պայքար է կոռուպցիոն լծակների համար: Բայց այդ ֆոնի վրա մենք ստանում ենք նաեւ բարի լուրեր. ընտրություններին չմասնակցելու մասին են հայտարարում հարգարժան մարդիկ՝ այդպիսով էլ ավելի բարձրացնելով իրենց վարկանիշը՝ Լարիսա Ալավերդյան, Ալեքսանդր Արզումանյան, Խաչատուր Սուքիասյան: Հուսով եմ, նրանց կմիանա նաեւ Թեւան Պողոսյանը: Նրանք ապացուցում են, որ կարելի է ապրել Հայաստանում, օգտակար լինել երկրին եւ միաժամանակ չլինել Ազգային ժողովի պատգամավոր: Հատկապես ողջունելի է Խաչատուր Սուքիասյանի որոշումը, որը պետք է ուղեցուցային դառնա մյուս խոշոր գործարարների համար: Զբաղվում ես բիզնեսո՞վ՝ կանաչ ճանապարհ, բայց մի փորձիր խցկվել խորհրդարան կամ կառավարություն՝ կոպտորեն խախտելով օրենքը եւ «ֆռիկներ» հորինելով «հավատարմագրային կառավարման» մասին: Միեւնույն է, այդ հեքիաթներին ոչ ոք չի հավատում: Ամենեւին կոչ չեմ անում ընտրողներին՝ բոյկոտել ընտրությունները՝ մենք պետք է եղածներից ընտրենք լավագույններին: Մյուս կողմից՝ նրանց, ովքեր չեն ուզում առաջադրվել, շատ լավ եմ հասկանում:
