«Սանիտեկի» աշխատակիցը սպանել է 2 հազար դրամի համար

Վերաքննիչ քրեական դատարանի վարույթում է Կարեն Ազարյանի գործով բերված վերաքննիչ բողոքի քննությունը: Գործը քննվել է Կոտայքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանում Հովհաննես Ավագյանի նախագահությամբ: 34-ամյա Կարեն Ազարյանին մեղադրանք էր առաջադրվել դիտավորյալ սպանության համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 1-ին մասով: Ըստ դատական ակտի՝ 2014 թվականի դեկտեմբերի 7-ին Կարեն Ազարյանն իմացել է, որ Չարենցավանի բնակիչ Արծրուն Ի.-ն պարտքը մարելու նպատակով իր կողմից տրված հազար դրամը նպատակին չի ծառայեցրել, այլ օղի է գնել ու խմել: Կարենը բարկացել է այն աստիճան, որ գիշերով շտապել է Արծրունի տուն՝  պարզաբանում ստանալու: Ժամը 2-ի սահմաններում Կարենը գնացել է Արծրունի բնակարան: Այնտեղ երկուսի միջև վիճաբանություն է առաջացել, որի ընթացքում Կարեն Ազարյանը, ձեռքով բռնելով աթոռին նստած Արծրունի հագուստից, նրան գցել է գետնին, ապա ձախ ոտքի կրունկով մի քանի անգամ հարվածել է նրա դեմքին՝ պատճառելով գանգի թաղի, հիմի և ստորին ծնոտի ոսկրերի կոտրվածքներ, հոնքային շրջանների արյունազեղումներ, քերծվածքներ: Արծրուն Ի.-ն ստացած վնասվածքներից մահացել է: Կարեն Ազարյանը դիտավորյալ սպանության համար դատարանում իրեն մեղավոր չի ճանաչել: Նա հայտնել է, թե Արծրունին սպանելու նպատակ չի ունեցել, իրենց միջև ուղղակի վիճաբանություն է առաջացել: Ինքը հիշողության հետ կապված խնդիրներ ունի, դրա համար բաներ կան, որ չի հիշում: Հիշում է միայն, որ դեպքի օրն Արծրունն իրենից գումար է ուզել, որ պարտքը մարի: Ինքը նրան հազար դրամ է տվել: Հետո Վարագից տեղեկացել է, որ Արծրունը պարտքը չի մարել, իր տված փողով օղի է գնել: Ինքը բարկացել է: Գնացել է Արծրունի բնակարան, որ զրուցի: Մինչև Արծրունի բնակարան մտնելը ինքը թակել է հարևանի դուռը, քանի որ ուշ ժամ էր, նրանց զգուշացրել է, որ եթե գոռոց, աղմուկի ձայներ լսեն, չվախենան: Արծրունի բնակարանում լույս չկար: Իրենք նստել են դեմ դիմաց ու զրուցել են գումարի վերաբերյալ: Արծրունը խմած էր, իրեն հայհոյել է, դանակ է հանել: Ինքը դանակը տեսնելով՝ խառնվել է իրար: Դանակը վերցնելու համար քաշել է Արծրունի ձեռքից, ոտքով հարվածել է: Արծրունը աթոռից ընկել է գետնին: Հետո նա ոտքի է կանգնել: Դանակը նրա ձեռքին էր: Նա փորձել է հարվածել իր սրտին: Ինքը բռնել է Արծրունի ձեռքից, հրել է, վերցրել է դանակը, այդ ժամանակ վնասել է իր մատը: Արծրունն ընկել է: Այդ պահին ինքը մեջքով էր կանգնած, ուզում էր հեռանալ: Բայց Արծրունը նորից հայհոյել է իրեն, ինքն էլ զայրացել ու ոտքով սկսել է խփել  նրան: Չի հիշում՝ քանի անգամ է հարվածել: Չի գիտակցել, որ Արծրունը կարող է իր հարվածներից մահանալ: Մտածել է՝ նա ուշագնաց է: Դուրս է եկել, որ դրսից ձյուն բերի, հետո հասկացել է, որ նա մահացել է: Գնացել է տուն ու զանգահարել է ոստիկանություն: Արծրունի ձեռքի դանակը փոքր, ծալովի դանակ էր, կապույտ կամ կանաչ գույնի: Ինքը դանակը խլել ու շպրտել է սենյակում: Քննիչն ասել է, թե սենյակում դանակ չի հայտնաբերվել: Ինքը չի ցանկացել ցուցմունքներ տալ, բայց քննիչn ասել է, թե այդ դեպքում իրեն ցմահ ազատազրկում է սպառնում: Նախաքննական ցուցմունքը տալու ժամանակ իրեն ուղղորդել են, ինքը չի հիշում՝ քանի անգամ է հարվածել: Արծրունի հետ կատարված դեպքի օրը իր մասնակցությամբ վիճաբանություն է եղել նաև Վարագի տանը: Իրենք իրար հրել են միայն… Դեպքի օրը որպես կասկածյալ տված ցուցմունքում Կարեն Ազարյանը հայտնել է, որ աշխատում է Երևանի «Սանիտեկ» ՓԲԸ-ում՝ որպես բանվոր: Ամուսնացած է, խնամքին է երեք տարեկան որդին: Տուժող Արծրունին ճանաչել է 2009 թվականից, նրա հետ նորմալ հարաբերությունների մեջ է եղել: Արծրունին շրջապատում «Արթուր» են ասել: Նա մենակ էր ապրում Չարենցավանի 3-րդ թաղամասի հանրակացարանում, ոչնչով չէր զբաղվում: Չարաշահում էր ոգելից խմիչքը: Ինքը մշտապես օգնել է նրան գումարով, նույնիսկ խմիչք է գնել նրա համար, պատահել է՝ միասին են խմել: Դեկտեմբերի 5-ին ինքը Արծրունին հանդիպել է իրենց շենքում: Նա ասել է, թե 2 հազար դրամ պարտք ունի, խնդրել է օգնել, որ պարտքը մարի: Ինքը նրան 1000 դրամ է տվել, պատվիրել է պարտքի մի մասը մարել: Դեկտեմբերի 7-ի գիշերը՝ ժամը 1-ն անց 30-ի սահմաններում Արծրունի հարևան Վարագից ինքն իմացել է, որ Արծրունը պարտքը չի մարել: Արծրունը հենց Վարագին էր պարտք: Ինքը շատ է բարկացել, չէ՞ որ Արծրունին փող էր տվել, որ նա պարտքը մարի: Ինքը բարձրացել է երկրորդ հարկ, նախ թակել է Արծրունի հարևանի դուռը, զգուշացրել է, որ եթե գոռոցի ձայներ լսեն, չվախենան ու դուրս չգան, խոստացել է նաև, թե ինքը չի հայհոյի… Դրանից հետո բացել է Արծրունի բնակարանի դուռը, որը փակ չէր, ու ներս է մտել: Արծրունը նստած էր սեղանի մոտ, ինչ-որ բան էր խմում: Ինքը նրան հարցրել է, թե իր տված գումարով ինչո՞ւ պարտքը չի մարել: Նա ներողություն է խնդրել, ասել է, թե  վերցրած փողով օղի է գնել ու խմել: Իրենք վիճել են: Ինքը բռնել է Արծրունի հագուստից, նրան գցել է գետնին: Արծրունը մեջքի վրա ընկել է գետնին: Ինքը ձախ ոտքի կրունկի մասով իր հիշելով՝ երեք-չորս անգամ հարվածել է Արծրունի դեմքին ու գլխին: Երբ նկատել է, որ Արծրունը չի շարժվում, գլուխն արյունոտ է, փորձել է օգնել նրան: Մի քանի անգամ ապտակել է, որ ուշքի գա, դուրս է գնացել, որ ձյուն բերի, դնի նրա դեմքին: Երբ վերադարձել է, սեղանի վրա դրված մոմը մոտեցրել է Արծրունի դեմքին, որ տեսնի՝ նա ո՞ղջ է, թե՞ ոչ: Այդ ժամանակ մոմը կաթել է Արծրունի աչքին… Ինքը հասկացել է, որ նա մահացած է: Վախեցել է, վազելով գնացել է իր տուն, այնտեղից զանգել է ոստիկանություն: Դեպքի ժամանակ Արծրունն իրեն չի հարվածել, ինքը մարմնական վնասվածք չի ստացել: Կատարվածի համար զղջում է: Կարենը հայտնել է, որ մատի վնասվածքը ստացել է դեպքի նախօրեին. Վարագի տանը օղի են խմել, հետո վիճել են, իրար քաշքշել են, այդ ժամանակ է մատը վնասվել: Տուժողի իրավահաջորդը Արծրունի մայրն էր: Նա հայտնել է, թե որդին ամուսնացած է եղել, երեք երեխա ունի: Նա ամուսնալուծվել է, մենակ ապրել է հանրակացարանում: Որդին հաճախ է խմել, բայց ոչ ոքի երբեք չի վնասել, նա խեղճ, խելոք մարդ էր, նրան շրջապատում ճանաչում էին որպես ազնիվ մարդու: Իր իմանալով՝ նա գումարային խնդիրներ ու պարտքեր չի ունեցել: Իրենից գումար է խնդրել ծխախոտի կամ խմիչքի համար, ինքն էլ տվել է: Արծրունի մահից հետո Կարենի հարազատները չեն այցելել իրեն: Ինքը բողոքում է որդու սպանության համար, ունի գումարային պահանջ: Կարենի մայրը հայտնել է, թե դեպքի օրը Կարենը տանից դուրս է եկել՝ խոստանալով շուտ վերադառնալ: Երեկոյան ինքը զանգել է որդուն, նա պատասխանել է, թե շուտով տուն կգա: Հետո ինքը մի քանի անգամ զանգել է, նա չի պատասխանել: Ավելի ուշ նա զանգել ու ասել է, թե մարդ է սպանել, ցանկանում է ներկայանալ ոստիկանություն: Ինքը չի հավատացել, մտածել է՝ նա ալկոհոլի ազդեցության տակ է նման բան ասում: Բայց քիչ հետո Կարենը տուն է եկել, ասել է, թե մեկի հետ վիճել է, ծեծել, ու այդ մարդը մահացել է: Կարենը լաց է եղել, ասել է, թե չի ցանկացել սպանել նրան: Կարենը զանգել է ոստիկանություն, երեք ոստիկան եկել ու նրան տարել են: Կարենը երբեք ոչ մեկի հետ չի վիճել: Ինքը Արծրունին չի ճանաչել, միայն լսել է նրա մասին: Դատարանը հետազոտել է Կարեն Ազարյանի հեռախոսազանգը ոստիկանություն, երբ նա ահազանգել է կատարվածի մասին: Նա, մասնավորապես, ասել է. «Ես սպանություն եմ կատարել… Մարդու սպանություն… Մարդ եմ սպանել… Եթե ես եմ սպանել, ես գիտեմ, եթե որ ես ասեմ, կարող ա մեղմիչ հանգամանք ըլնի, գիտեմ… Ես չէի ուզում, ինքն ա էլի տեղիք տվել… Ես իրան բռթել եմ, ինքն ընկել ա ու մահացել ա ըտենց… Քիթ, բերանից արյուն ա եկել… Ես, ասենք գիտեմ, մարդ եմ սպանել, ես պետք ա տեղյակ պահեի: Ոնց էլ ըլներ ինձ պետք ա գտնեին, ճիշտ ե՞մ…»: Ընդհանուր իրավասության դատարանը Կարեն Ազարյանին մեղավոր է ճանաչել դիտավորյալ սպանության համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 1-ին մասով, և դատապարտել է  10 տարի ազատազրկման: Պատժի սկիզբը՝ 2014 թվականի դեկտեմբերի 7-ից: Տուժողի իրավահաջորդին իրավունք է վերապահվել քաղհայցի պահանջ ներկայացնել քաղաքացիական դատավարության կարգով: Հօգուտ պետբյուջեի՝ Կարեն Ազարյանից կբռնագանձվի 207 հազար 932 դրամ՝ որպես դատական ծախս: Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել Կարեն Ազարյանի շահերի պաշտպանը՝ պահանջելով բեկանել դատավճիռը, գործն ուղարկել նույն ստորադաս դատարան՝ այլ կազմով նոր քննություն կատարելու: 1in.am