Քաղաքականությունը սիրո նման է. պետք է երկկողմանի հրապուրանք լինի. սոցիոլոգ

Սոցիոլոգ Ահարոն Ադիբեկյանն այսօր լրագրողների հետ զրույցում նշեց, որ քաղաքականությունը սիրո նման է. «Պետք է հրապուրանք լինի, այլ ոչ թե մեկին ստիպես, ասես՝ արի իմ դաշինք, թե չէ քո գործերը վատ կգնան, ես քեզ կհետապնդեմ, և այլն: Այդ դաշինքները միանգամից փլուզվում են: Եվ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի հրաժարականը նման դաշինքի վրա հենվելու հետևանքն էր: Դաշինքը նման էր ավազի, որի վրա կանգնելն անհնար է: Հետևաբար՝ դաշինք ստեղծելը բավականին լուրջ խնդիր է: Սերժ Սարգսյանն ի սկզբանե ասել է, որ պատրաստ են համագործակցել կոալիցիոն կամ այլ ձևաչափերով, եթե նրանք ուզում են օգնել Հայաստանի խնդիրների լուծման հարցում: Բոլոր կուսակցությունների առաջնորդներն էլ նույն հայտարարությունն անում են: Բայց սկսվում են շուկայական հարաբերությունները, որոնք ոչնչի չեն բերում»: Ըստ նրա, նոր ուժերը բավականին ռեսուրսներ եւ ժամանակ չունեն արդեն դասական քաղաքական ուժերին մրցակից դառնալու համար, սակայն նոր կուսակցությունները շեշտը դնում են քաղաքական-գաղափարական ուղղվածության վրա, ինչը Հայաստանի դեպքում մրցունակ չէ։ «Մեր նման աղքատ երկրում քաղաքական-գաղափարական հենքի վրա քաղաքական ուժ դառնալն անիմաստ է։ Գոնե պետք է ՏԻՄ ընտրություններում ստեղծել սոցիալական հիմքը, որի ձայների վրա կարողանաս ստանալ մեծամասնություն կամ գոնե մտնել Ազգային ժողով։ Հիմա, քանի որ ընդդիմադիր ուժերից միայն ՕԵԿ-ը, ՀՅԴ-ն եւ ԲՀԿ-ն են, որ ունեն լայն սոցիալական բազա, նրանց հնարավորությունները՝ մտնել նոր խորհրդարան, բավականին մեծ են»,- մեկնաբանեց սոցիոլոգը։ Ինչպես ասաց՝ քաղաքական դաշտում հաստատվելու եւ ընտրազանգված ձեռք բերելու կարեւորագույն նախապայմանը ճանաչված եւ վստահելի դեմքի առկայությունն է։ «Հայաստանյան 82 կուսակցությունների քաղաքական ծրագրերի 90%-ը համընկնում է։ Պետք է տարբերակիչ հատկանիշ։ Ըստ հարցումների արդյունքների՝ բնակչության միայն 17%-ն է ծանոթ իր թեկնածուի նախընտրական ծրագրին։ Հայաստանի համար դեմքն է կարևորը։ Հայ ազգը սպասում է իր Մովսեսին, որը կարող է հանել էս վիճակից եւ տանել դեպի երանելի արտերը»,- ասաց Ադիբեկյանը։ Սոնա Դավթյան