Հաջորդ պայթյունին սպասելիս

ՀՀԿ համագումարն այլևս անցյալում է ու այդքան երկար սպասված միջոցառումը, որի մասին միջին տրամաչափի ՀՀԿ-ականները ասում էին, թե պատմական է լինելու, որ ՀՀԿ-ն վերափոխվելու է, նորացվելու, երիտասարդացվելու ու այդ թարմությամբ էլ նոր գործունեություն է ծավալելու, ավարտվեց առանց որևէ սենսացիայի, ամեն ինչ մնաց նույնը։Փոփոխության նշույլ չկար նույնիսկ ՀՀԿ-ի ոճում, համագումարին ականջ պայթեցնող պաթոսաշատ ելույթներ, սովետի առոգանությամբ ու սանրվածքներով հրապարակ ճոճող կուսակցական տիկնայք, ԽՄԿԿ ոճի պահվածք, զգացվում էր միայն «ուռա» բացականչությունների պակաս։ Միակ փաստացի փոփոխությունը ԳՄ կազմում էր, նախկին 19-ի փոխարեն ՀՀԿ-ն իր ԳՄ-ի կազմը դարձրեց 21՝ նորերին ընդգրկելու համար և հներից դուրս թողեց Դերենիկ Դումանյանին ու Ռազմիկ Զոհրաբյանին: Նորորին ընտրելիս էլ Սերժ Սարգսյանն ակնհայտորեն առաջնորդվեց հինը պահելու, հներին չնեղացնելու սկզբունքով՝ Հովիկ Աբրահամյանի մերձավոր Արփինե Հովհաննիսյանն էր օրինակ նորերից մեկը, մյուսը Սամվել Ֆարմանյանը՝ Սերժ Սարգսյանի մերձավորներից մեկի մերձավորը, իսկ Վիգեն Սարգսյանն ու Կարեն Կարապետյանը ի պաշտոնե համալրեցին ԳՄ-ն։ Ի դեպ, նա իր կողքին պահելով Արմեն Աշոտյանին, որոշ շրջանակների էլ հիասթափեցրեց, որ չի հրաժարվում «սիրելիներից», որոնց ինչ-ինչ պատճառներով ասպարեզից իջեցրել է։ Այսինքն, էական փոփոխությունները, որ մինչ այդ խոստացվում էին, տեղի չունեցան: Սրան նույնիսկ կոսմետիկ փոփոխություն չես անվանի, իսկ դա իր հերթին կարող է նշանակել՝ կամ Սերժ Սարգսյանը իր իշխանությունը եւ հատկապես ապագա վերարտադրությունը ռիսկային գոտի չի տեղափոխում, կա,՝ ՀՀԿ կադրային ռեսուրսը այդքանից այն կողմ չի անցնում։ Իրականում խնդիրը ոչ այնքան փոփոխությունների սպասելիքները չարդարացնելն էր, այլ դրանց հրամայականը։ Ապրիլյան պատերազմից ու Սասնա ծռերի ապստամբությունից հետո իշխանության ու ժողովրդի միջեւ անջրպետն այնքան էր մեծացել, կապը հիմնովին խզվել, որ Սերժ Սարգսյանը պարտադրված փոփոխությունների գնաց՝ փոխելով կառավարությունն ու վարչապետին։ Կարեն Կարապետյանի նորամուտով հույսի նշույլ երեւացին, մարդկանց ստվար զանգված նկատի ունենալով Կարապետյանի անձը ու բազում առանձնահատկություններ, որ նա դրսից է եկել, ապահովված է ու շաղկապված չէ հայաստանյան քրեաօլիգարխիայի հետ, հուսավառված փոփոխությունների էր սպասում։ Բայց արդեն իսկ մինչեւ համագումարը Կարապետյանի հանրապետականացումն ու իր հետ 7000 «գազավիկների» ՀՀԿ տանելը փշրեց փոփոխություններին սպասումները։ Կարապետյանը այսով ամրագրեց, որ ինքն ամենեւին կտրված չէ մեր իրականությունից ու իշխանությունից, ինքը ՀՀԿ-ականներից մեկն է ու նույնիսկ ավելին, նրա համար համագումարին նոր հաստիք ձեւավորվեց ու նորանշանակ վարչապետը արտոնյալ կարգավիճակով կզբաղեցնի ՀՀԿ ղեկավարի տեղակալներից առաջինի ստատուսը։ ՀՀԿ-ի գոյության տիրույթում նույնը մնաց ամենը՝ «գողական տերտերից» , մինչեւ մականունավորներ, նրանք բոլորը ՀՀԿ-ի հարազատ զավակներն են։ Սերժ Սարգսյանը այս միջակայքում որեւէ մեկին նեղացնելու ցանկություն չունի, նա Կարեն Կարապետյանով համալրեց իր իշխանությունը, դրա շնորհիվ Հայաստանի քաղաքական ու տնտեսական կապիտալ մուտք կգործեն նաեւ Սամվել Կարապետյանի ներդրումները, իշխանության ներսում ընդամենը դերաբաշխում տեղի ունեցավ ու հետին էշելոններ գնացին աղմկահարույց դեմքեր՝ Գագիկ Խաչատրյան, Լիսկա եւ այլք, իրենց տեղը զիջեցին նորերին։ Հներին պատասխանատվության ցանկություն Սերժ Սարգսյանը ամենևին չունի, որովհետեւ նրանցով է լուծելու 2017-ին ՀՀԿ-ի վերարտադրության հարցը։ Իսկ որ այսպիսով ավելի խորացավ իշխանության ու ժողովրդի միջեւ անջրպետը, իսկ նման դեպքերում սեղմվող օղակը մի տեղից պետք է պայթի, ինչպես «Սասնա ծռերի» ապստամբությունը, ըստ երեւույթին իշխանությանը ամենից քիչն է հետաքրքրում։   Անի Սահակյան