Հայկական պատվիրակությունը մեղավոր է...ո՞րն էր կարևորը

Եվրոպայի խորհրդի խորհրդարանական վեհաժողովի ս.թ. հունվարի 26-ի լիագումար նիստում տեղի է ունեցել խնդրահարույց բանաձեւերի քվեարկությունը: Բանաձեւերը մեծապես խեղաթյուրում էին Լեռնային Ղարաբաղի հիմնախնդրի պատմությունն ու էությունը եւ անթույլատրելիորեն միջամտում խաղաղ կարգավորման գործընթացին, ինչի մասին են վկայում ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահների ս.թ. հունվարի 22-ի ու ավելի վաղ արված մյուս հայտարարությունները, ինչպես նաեւ լիագումար նիստում բազմաթիվ պատվիրակների ելույթները: Խորհրդարանական վեհաժողովի անդամները, ըմբռնելով պահի պատասխանատվությունը, քվեարկության արդյունքում մերժեցին Ռոբերտ Ուոլթերի «Բռնությունների աճը Լեռնային Ղարաբաղում եւ Ադրբեջանի այլ գրավյալ տարածքներում» տխրահռչակ բանաձեւը: Ինչ վերաբերում է Սարսանգի վերաբերյալ բանաձեւին. ԵԽԽՎ մի շարք պատգամավորներ, անտեսելով միջազգային հանրության կարծիքը, դրսեւորելով միակողմանի մոտեցում, քվեարկեցին դրա ընդունման օգտին՝ այդպիսով հումանիտար-տեխնիկական բնույթի զեկույցին տալով քաղաքական բովանդակություն: Հայ քաղաքագետների կողմից հիմնականում ողջունվեց կատարվածը: Առաջին բանաձևի մերժումը համարվեց ողջունելի և հաղթանակ: Քաղաքագետների կողմից հնչեց տեսակետ, որ հաղթանակ է արձանագրվել: Այս տեսակետների հետ, սակայն, համակարծիք չէ քաղաքագետ Լևոն Շիրինյանը: «Սարսանգին վերաբերվող բանաձևը ավելի կարևոր էր: Սա տարածքի, կոնկրետ ռեսուրսի և Արցախին խեղճացնելու ձև է: Մյուսը` թղթի կտոր էր լինելու, չհաշված` տեր ուներ: Տերը Մինսկի խումբն էր: Պարզ է` ինչո՞ւ չընդունեցին, որովհետև Մինսկի խումբը ասեց` չպետք է մտնեք ու չմտան:Մյուսը մեզ համար ավելի կարևոր էր, որ չընդունեցին: Խնդիրը ձնագնդու նման մեծանալու է: Քաղաքագետները պետք է փաստեն` ինչի՞ վրա են դատողություններ անում: Ես հակառակ կարծիքի եմ»,-ընդգծեց քաղաքագետը: Անդրադառնալով Հայաստանը ներկայացնող պատվիրակության աշխատանքներին` քաղաքագետը այն մեկ բառով գնահատեց` թույլ: «Ներքին քաղաքականությունը արտաքին քաղաքականությունից չի  կարող առանձին լինել: Այն բոլոր ասպեկտներո թույլ է `մեր աչքի առաջ չի՞»,-հարցադրում արեց քաղաքագետը: Քաղաքագետը ցածր է գնահատում նաև Ազգային ժողովի աշխատանքի որակը. «ԵԽԽՎ գնացողները նույն պատգամավորներն են ու նույն նպատակադրմամբ են գնացել: Ադրբեջանը տարիների աշխատանք է տարել: Ես հարցադրում ունեմ` Եվրոպան ամբողջությամբ Ադրբեջանի ազդեցության տա՞կ է…իհարկե` ոչ : Հիմա կա երկրորդ մասը`հայկական հարցին Եվրոպան ծանոթ է 1878 թվականից և ի՞նչ է պարզվում, որ այս քաղաքականությունը ցեղասպանության բերեց: Մենք պետք է ռեսուրսը ճիշտ ու տեղին օգտագործենք»,-եզրափակեց Լևոն Շիրինյանը: Լուսինե Ղազարյան