Մեծ ախորժակ, «փոքր» իրականություն

Հոկտեմբերի 2-ի ընտրություններից հետո Դաշնակցությունը խիստ դժգոհ էր իր գրանցած ցուցանիշներից, ցանկություն ուներ հասկանալու անհաջողության պատճառները: Այդ մասին անկեղծորեն խոստովանում էին ՀՅԴ-ական պատգամավորները։ Բայց քանի որ ՀՅԴ-ում սովորություն չկա պատճառները ներսում որոնելու, նրանք եկել են այն եզրակացության, որ պարտության պատճառն այն է, որ իրենք ունակ չեն դպրոցի ուսուցիչների, համայնքապետերի, մարզի այլ հաստատությունների աշխատակազմի վրա ճնշումներ գործադրել, այլ կերպ ասած՝ վարչական լծակներ կիրառել. «Ես կարծում եմ՝ ցնցող ոչինչ տեղի չի ունեցել, երբ որ մարզպետը չի բռնացել, չի ճնշել դպրոցի տնօրեններին, համայնքապետերին, որպեսզի իր կուսակցությունը ձայն ունենա, սրա համար մենք պիտի ուրախանանք»,- այսօր լրագրողների հետ զրույցում ասել է Տարածքային կառավարման նախարար Դավիթ Լոքյանը՝ պարզաբանելով Գյումրիում կուսակցության տապալման հարցը։ Դավիթ Լոքյանն ընդգծել է, որ մարզպետերից դժգոհություն չկա ու փոփոխություն չի սպասվում.«Իր աշխատանքի ընթացքում կունենա թերություններ, ես անձամբ կնախաձեռնեմ այդ խնդիրների քննարկումը»,-ընդգծեց նախարարը։ Լոքյանը նաև ասել է, որ դեռևս վարչապետի, նախագահի հետ այլ մարզպետների փոփոխության հարցեր չեն քննարկվել, բայց փոփոխությունները չեն բացառվում։ «Աշխարհում ոչինչ անփոփոխ չէ, դա բնության ընդհանուր օրենքն է»։ Զարմանալի է ինչի արդյունքում է ՀՅԴ-ում վերաբերմունքի կտրուկ փոփոխություն տեղի ունեցել։ Անցած շաբաթ Ազգային ժողովի ՀՅԴ խմբակցության ղեկավար Արմեն Ռուստամյանը հաստատել է, որ Գյումրիում տեղի ունեցած ընտրություններից հետո դժգոհություն ունեն մարզպետից: «Այո, դժգոհություն կա այն իմաստով, որ մարզպետն այն պաշտոնյան է, որը պետք է կարողանա համապատասխան հեղինակություն ավելացնել մեր ունեցածի վրա, և այդ առումով հարցեր կան, որոնց լուծման համար մարզպետն իր հեղինակությամբ ճիգ պետք է գործադրեր և դրանով բարձրացներ մեր հեղինակությունը»,- ասել է Ռուստամյանը՝ հաստատելով, որ իրենց համար իշխանությունը գործիք է, որը ծառայեցվում է բացառապես սեփական նպատակների համար: Եւ որ ընկեր Ռուստամյանի խոսքի տրամաբանությամբ՝ մարզպետի պաշտոնն իրենք դիտում են իբրև ընտրական լծակ, ինչի հաշվին պիտի ավելացվեր կուսակցության վարկանիշը,ինչը ձախողվել է, իսկ իրականությունն այն է, որ դաշնակցությունը Գյումրիում ու կարծում ենք ամենուր հեղինակություն չունի։ Հիշեցնենք, որ ՀՅԴ-ն Գյումրիում չի հաղթահարել նվազագույն 6 տոկոսի շեմը։ Մինչեւ կոալիցիոն համաձայնագրի ստորագրումը դաշնակցականները մեծ ախորժակ ունեին, որ մի քանի նախարարական պորտֆել ու մարզպետական աթոռներ վերցնելով իշխանությունից կկարողանան 2017-ի ընտրություններին ազդեցության դաշտ ունենալ , օրինակ ՀՅԴ-ական նախարարների կարգադրությամբ տվյալ գերատեսչությունը իր ընտրությունը կկատարի հօգուտ ղեկավարի կուսակցության, իսկ մարզերում ձայնի հավաքագրման գործընթացը կդրվի մարզպետների վրա։ Բայց հոկտեմբերի երկուսին խոշոր քաղաքներում ՏԻՄ ընտրություններից արդյունքներից պարզ դարձավ, որ անգամ վարչական լծակների կիրառումը չի փրկում «հին ընկերներին»։ Դավիթ Լոքյանն անկեղծ չէ, երբ ասում է, թե Հովսեփ Սիմոնյանը չի ճնշել որեւէ մեկին։ Բոլորը գիտեն, որ այս մարզպետը նույնիսկ մարզպետարանի հավաքարարներին պարտադրում է անդամակցել սեփական կուսակցությանը։ Այլ հարց է, որ քաղաքական որոշում է եղել Գյումրին պահել ՀՀԿ-ի ձեռքում եւ Հովսեփ Սիմոնյանը նախազգուշացումներից ավել չի ծավալվել։ Ըստ էության Դավիթ Լոքյանն իր խոսքում ակնարկել է, որ իրենց կոալիցիոն գործընկերներն են բռնացել համայնքապետերի, դպրոցի տնօրենների եւ նյուսների կամարտահայտման վրա , այդ պատճառով էլ լավ արդյունքներ են գրանցել։   Անի Սահակյան