Հայաստանն աշխարհի 170 երկրներից 135-րդ տեղում է
Հրապարակը գրում է. Ակադեմիկոս, տնտեսագիտության դոկտոր, տարբեր երկրների ակադեմիաների անդամ Աբել Աղանբեկյանն ապրում և աշխատում է ՌԴ-ում, բայց պարբերաբար այցելում է Հայաստան՝ իր ժամանակի զգալի մասը տրամադրելով մեր տնտեսության ուսումնասիրությանը։ Իր վերլուծությունների արդյունքները նա տրամադրում է մեր կառավարիչներին։ 2009 թվականին, վարչապետ Տիգրան Սարգսյանի օրոք, նա տնտեսության առողջացմանը միտված առաջարկների մեծ փաթեթ էր ներկայացրել վարչապետին, իսկ այս անգամ Հայաստան է եկել 120 էջանոց ծավալուն աշխատանքով, որը կոչվում է «Հայաստանի ներդրումային քաղաքականությունը հեռանկարում»։ Այս աշխատանքը նա երեկ ներկայացրեց «Լաթար» հյուրանոցում հավաքված տնտեսական ֆորումի ժամանակ։ Հանդիպման տեղն ընտրել էր հենց Աղանբեկյանը, քանի որ նա միշտ այս հյուրանոցում է կանգ առնում, որտեղից պարզ երևում է Արարատը։ «Լաթարի» տերը՝ գործարար Ռադիկ Վանունցը, ֆինանսիստներ, տնտեսագետներ, Աղանբեկյանի համախոհներն ու կոլեգաներն էին եկել նրան լսելու։ Այստեղ էին մասնագետներ Ամերիկյան համալսարանից, ԵԱՀԿ գրասենյակից, ֆինանսների նախկին նախարար, ՊԵԿ ուսումնական կենտրոնի ղեկավար Լևոն Բարխուդարյանը, որը ՀՀ տնտեսական զարգացման իր մոնիտորինգի վերաբերյալ անգլերեն զեկույց կարդաց։ Բոլորը վերլուծում էին հայաստանյան իրավիճակը և տնտեսական ծանր վիճակից դուրս գալու իրենց բաղադրատոմսերն էին առաջարկում։ Ակադեմիկոս Աղանբեկյանի բաղադրատոմսը Հայաստանի վերաբերյալ մեր տնտեսության «սև անցքերը» վերացնելն է, «դրանք ուժեղ կողմերի վերածելը» և ներդրումներ ներգրավելը։ Իսկ այդ «սև անցքերը», ըստ Աղանբեկյանի. հետևյալն են. Հայաստանը թույլ զարգացած երկիր է. «ՀՆԱ-ն մեկ շնչի համար կազմում է տարեկան 4 հազար դոլար, այն դեպքում, երբ զարգացած երկրներում այդ թիվն սկսվում է 25 հազար դոլարից, Ռուսաստանում 16 հազար է։ Հայաստանն աշխարհի 170 երկրներից 135-րդ տեղում է. սա զարգացման շատ ցածր մակարդակ է»։ Ահա թե ինչու է Աղանբեկյանը կարծում, որ տնտեսական զարգացման թիրախներն ընտրելիս պետք է շեշտը դնել ինովացիոն ոլորտների վրա, որոնք արագ զարգացում կապահովեն, այսինքն՝ մեր ՀՆԱ-ն պետք է լինի տարեկան 7-8 տոկոս և ոչ պակաս։ Հայաստանի ապրանքաշրջանառության մեջ ներմուծումը 3 անգամ գերազանցում է արտահանումը։ «Պետք է ընտրել այն ներդրումային ծրագրերը, որոնք կավելացնեն արտահանումը»,- ասում է Աղանբեկյանը։ Պետք է վերականգնել արդյունաբերությունը, քլորոպրենային կաուչուկի արտադրությունը, զարգացնել քիմիան, զարկ տալ պղնձի և մոլիբդենի արտադրությանը, բայց ոչ թե կոնցենտրատ արտահանել, այլ ստեղծել արդյունաբերական շղթա՝ մշակման գործարաններից բաղկացած։ Բարձրացնել բնակչության զբաղվածության մակարդակը։ Անգամ գործազրկության պաշտոնական թիվը՝ 17 տոկոս, չափազանց մեծ է։ Պետք է ապահովել Հայաստանի քաղաքացիների մի մասի վերադարձը Հայաստան։ Պետք է զարգացնել տեղեկատվական տեխնոլոգիաները, կրթությունը։ Հայաստանի մեծ հարստությունն էներգետիկ ոլորտն է, որը կարող է ահռելի եկամուտներ ապահովել, ինչպեսև հայկական քարերը և շինանյութը։ Ամբողջական տեքստը՝ թերթի այսօրվա համարում:
