Սերժ Սարգսյանի շռնդալից նշանակումը
Նախագահ Սերժ Սարգսյանն այսօր եզրափակել է Կարեն Կարպետյանին վարչապետի պաշտոնում նշանակմամբ ազդարարված փոփոխությունների շքերթը: Այդ իմաստով նշանակումների նշանակումը դարձավ Վիգեն Սարգսյանին պաշտպանության նախարար նշանակելու որոշումը: Թեպետ այդ մասին խոսակցություները ԶԼՄ-ներում արդեն մի քանի օր է, ինչ շրջանառվում էին, սակայն այդ նշանակումը անիրատեսական էր թվում: Որքան էլ որ պաշտպանության նախարարի պաշտոնը քաղաքացիական է, պաշտպանության նախարարի պոստում մենք հիմնականում տեսել ենք ռազմական գործիչների, բացառությամբ ,թերևս, Վազգեն Մանուկյանի: Հայասատանի մյուս բոլոր պաշտպանության նախարարները` Սերժ Սարգսյան , Վազգեն Սարգսյան, Սեյրան Օհանյան, Միքայել Հարությունյան , Վաղարշակ Հարությունյան, Նորատ Տեր-Գրիգորյանց եղել են զինված ուժերում աշխատած, բանակում ճանապարհ անցած մարդիկ: Միակ քաղաքացիական նախարարը՝ Վազգեն Մանուկյանը շատ կարճ աշխատեց՝ ընդամենը մի քանի ամիս / 1992-93 թվականներին/: Չնայած չափազանց կարճ ժամանակահատվածին, արդյունավետության տեսանկյունից Վազգեն Մանուկյանի պաշտոնավորումը, օրինակ, լուսահոգի Վազգեն Սարգսյանը բարձր էր գնահատում: Ի՞նչ կարող է տալ չդադարող պատերազմի ռեժիմում գտնվող Հայաստանին ռազմական գործի հետ կապ չունեցող պաշտպանության նախարարը: Ընդ որում Վիգեն Սարգսյանը դասական իմաստով անգամ բանակում չի էլ ծառայել: Նրա կենսագրության մեջ նշված է, որ 2000-2003 թվականներին ծառայել է Հայաստանի Հանրապետության զինված ուժերում: Իրականում այդ տարիներին Վիգեն Սարգսյանը եղել է այն ժամնակվա պաշտպանության նախարար Սերժ Սարգսյանի ռեֆերենտ-խորհրդականը և այդ աշխատանքը համարվել է ծառայություն: Պաշտպանության նախարարության դերը Հայաստանում օբյեկտիվերեն ամենակարևորն է դիտարկվում, ինչպես երկրի պաշտպանության արդյունավետության հուսալիությունը բարձրացնելու, այնպես էլ՝ քաղաքական անվտանգության առումով: Վիգեն Սարգսյանի նշանակմամբ, ըստ էության, Սերժ Սարգսյանը մտադիր է բանակում ռեֆորմների խնդիր լուծել՝ նրանից ակնկալելով նվազեցնել բանակում արմատացած կոռուպցիան ու կաշառակերությունը: Հատկապես ապրիլյան քառօրյա պատերազմից հետո այս խնդիրն առավել քան արդիական է: Հնարավոր է, որ Վիգեն Սարգսյանին այս առումով հաջողվի առաջընթաց արձանագրել: Սահմանների պաշտպանության գործի առումով, սակայն, Վիգեն Սարգսյանից հազիվ թե լուրջ ակնալիքներ լինեն: Այստեղ պատասխանատվությունը Գլխավոր շտաբի պետի վրա է մնում: Քաղաքական առումով պաշտպանության նախարարին վերագրվում է նաև իշխանության անվտանգության ապահովությունը, որը հատկապես ՊՊԾ գնդի օպերացիայից հետո Սերժ Սարգսյանը չի կարող անտեսել: Այս տեսանկյունից հատկապես ընտրություններից առաջ պաշտպանության նախարարի պորտֆելը կարող էր վստահվել միմիայն այն մադուն, ով կարող է 2017 –ի ընտրություններից հետո ապահովել իշխանության ցանկալի կոնֆիգուրացիա: Հայաստանում, որպես կանոն, հաղթում է այն ուժը կամ թեկնածուն, ում սատարում է բանակն ու պաշտպանության նախարարը. սա աքսիոմատիկ ճշմարտություն է: Սերժ Սարգսյանը, փաստորեն, այս նշանակմամբ արտահայտում է իր վստահությունը, չնայած որ Վիգեն Սարգսյանն այս առումով Սերժ Սարգսյանի թիմում մինչև վերջ չհստակեցված կադր է: Նա հավատարմորեն ծառայել է նաև նախորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանին, կա տեսակետ, որ նա երկրորդ նախագահի կարկառուն կադրերից է: Սերժ Սարգսյանի թիմում ևս Վիգեն Սարգսյանը իրեն վատ չէր զգում՝ համենայն դեպս Սերժ Սարգսյանը նրանից դժգոհ չէ: Որքանո՞վ է իրատեսական Սերժ Սարգսյանի իշխանության վերարտադրությունը վստահել Վիգեն Սարգսյանին, դժվար է ասել: Նա լավ էր ծառայում, բայց՝ բոլորին: Կարինե Սարիբեկյան
Հետևեք մեզ Viber-ում
