Հսկա տղուցս ինձ բերեցին չորս ոսկոր … Արմենի մայրը մանրամասնում է /տեսանյութ/

Արմեն Հովհաննիսյանը մի երազանք ուներ` հաղթանակ տոնելուց հետո մշտապես հաստատվել Բերդաձորում: Սակայն հաստատվեց արցախյան պատերազմի հուշահամալիրում` Եռաբլուր պանթեոնում: Երեկ` հունվարի 28-ին,  հերոսի մայրը որդու կողքին է, նրա հետ է նշում Հայոց բանակի օրը: Հայելի .am –ի հետ զրույցում Արմենի մայրը` Լաուրա Խոջումյանը, հիշեց  տղայի կարճատև կյանքից մանրամասներ: « Արմենը չէր մտածում ամուսնանալու մասին, ասում էր` մամ,  գուցե զոհվեմ, չեմ ուզում որբեր թողնեմ»: 31 տարեկանում հերոսաբար կյանքից հեռացած Արմենի մորը այսօր մխիթարում է այն, որ որդին հանգչում է հայրենի հողում և նրա երազած բանակը կայացել է: «Որդուս անունով անվանակոչվել է Երևանի 194 դպրոցը: Ես էլ դրանով ուրախանում եմ, միշտ երեխեքը էստեղ են, հաճախ է հիշվում որդիս,ապրում է իր արածով»,-պամում է տիկին Լաուրան: Մայրը հիշում է ուրիշի դարդով սգացող Արմենին. «Մեր հարևանի փեսան զոհվել էր 1992 թվականին, եկանք Եռաբլուր, ինքն էլ իրա ընկերների հետ գերեզմանի կողքը կանգնած էր: Հսկա մարմինը առած էնպես էր փոքրացել, ասում եմ` Արմեն ջան, էս ինչի էս էտպես փոքրացել, ասում ա` մամ ջան ես ամաչում եմ, որ ես կամ, իրանք չկան»: Պատերազմի թեժ կետ գնացող Արմենին սպարապետ` Վազգեն Սարգսյանն ասել է. « Արմեն ջան, ուրախ եմ, որ դու էս այս տղաների հետ ես, ապահով եմ…»: Մայրը չկարողացավ առանց արցունքի հիշել որդու մահվան հանգամանքները. զոհվել է 1994 թվականին`Մարտակերտի շրջանի Կարմիրավան գյուղի մոտակայքում: 4 հոգով շրջափակման մեջ են ընկել, Արմենը չի ցանկացել հայտնվել թշնամու ձեռքերում: Մայրն ասում է, որ տղան նման դեպքի համար միշտ մոտը նռնակ էր պահում. «Ինքը պայթեցրել է իրեն: Հսկա տղուցս ինձ բերեցին 4 ոսկոր ու մի բուռ հող, որի վրա էլ սգում եմ այսքան տարի, սգում ու հպարտանում … Արմենիս բերեցին ցինկվի դագաղում` երեսը չտեսա…»: Լուսինե Ղազարյան Մանրամասները` տեսանյութում